Χρησιμοποιώ το συγκεκριμένο flair επειδή ανά τακτά χρονικά διαστήματα έρχεται στο παρασκήνιο το κυνήγι με αμφότερες αντιδράσεις. Προσωπικά πιστεύω ότι εφόσον γίνεται με σεβασμό στα θήραμα και τον νόμο, είναι ευεργετικό και για τον άνθρωπο που το ασκεί ως εκτονωτικό χόμπυ αλλα και για την ισορροπία της βιοποικιλότητας(conservation).
.
11 comments
Για αγριογούρουνα που έχουν εισαχθεί ξανά στην ύπαιθρο, ναι.
Για τα πουλιά, όχι. Η κλιματική αλλαγή τα αποδεκατίζει και έρχεσαι εσύ και τα διαλύεις. Σεβασμός στο θήραμα; Δεν πουλάει.
Οι κυνηγοί που κυνηγάνε; Κάντε αυτή την απλή σκέψη.
Καταλαβαίνω το επιχείρημα ότι αποδεκατίζονται κάποια είδη ζώων αλλά πιστεύω ότι το θέμα είναι πως μεγάλες εκτάσεις γης είναι αυτή την στιγμή ανεκμετάλλευτες και μη προστατευμένες. Tragedy of the commons με λίγα λόγια.
Αν υπήρχαν κάποιοι κανόνες και οργάνωση στο σπορ, ίσως να ήταν καλύτερα.
Ωραίο είναι. Φρόντισε μόνο να μην πετυχαίνεις έντερο γιατί μετά το κρέας γίνεται άχρηστο.
>με σεβασμό στα θήραμα
Αχ τι ωραία τσίχλα, να ξέρεις σε σέβομαι.. ΜΠΑΜ! δεν γίνεται να σέβεσαι κάτι και να το σκοτώνεις εκτός και εάν είσαι ινδιάνος τον περασμένο αιώνα η να ζεις με καμιά φυλή εκτός πολιτισμού.
Το θεωρώ λίγο κάπως το να σκοτώνεις κάτι σαν χόμπι ενώ μπορείς απλά να πας στο supermarket ή στον χασάπη και να το πάρεις έτοιμο. Γιατί πρέπει να είσαι εσύ αυτός που θα το σκοτώσει αυτός που θα τραβήξει την σκανδάλη και να δει ένα πλάσμα να πεθαίνει? Κερδίζεις κάτι από αυτό? σου δίνει ευχαρίστηση?
Προσωπικά δεν θα μπορούσα με τίποτα να πάω για κυνήγι αλλά για να είμαι και απόλυτα ειλικρινής τρελαίνομαι για αγριογούρουνο
Overrated. Ψάρεμα μόνο.
Το σιχαίνομαι,έχω δει κυνηγούς που σκοτώνουν οτιδήποτε ζώο δουν μπροστά τους. Ντροπή. Μακάρι να ήταν απαγορευμένο αλλά θα ξυπνήσουν τους ΕΛΛΗΝΑΡΕΣ και θα μας πουν “σιγά πως κάνεις έτσι”.
Από τη στιγμή που ακολουθείς τους νόμους, πας για κυνήγι μόνο τις περιόδους και σε μέρη που επιτρέπεται, είναι οργανωμένο, τότε είμαι υπέρ 100%. Το ίδιο και για το ψάρεμα.
με σεβασμό στο θηραμα δεν παιζει να κυνηγησεις. :p
PS: στην κεντρική Ελλάδα, αν δεν κυνηγήσεις αγριογούρουνα θα σε φανε. Μεχρι και σε κήπους μπαινουν πλέον και τα βλέπεις ακόμα και στους δρόμους.
Το κυνήγι το θεωρώ έντιμο τρόπο να φας κρέας, αν βγάζει νόημα η λέξη έντιμο για αυτό το θέμα. Φυσικά αν συμβαίνει με κανόνες που δεν τους γνωρίζω όλους βέβαια.
Για παράδειγμα το θεωρώ βρώμικο και ανήθικο αυτό που συμβαίνει να σκοτώνουν πουλάκια την ώρα που πέφτει το σκοτάδι εκμεταλλευόμενοι πως πάνε στα δέντρα να κοιμηθούν τα καημένα. Πραγματικά με αηδιάζει.
Όταν όμως γίνεται ηθικά και με σεβασμό στην φύση είναι πολύ πιο έντιμο και ηθικό από την μαζική παραγωγή κρέατος. Στην ουσία μιλάμε για ζώα που δεν έχουν ζήσει πότε την ζωή που τα έχει ορίσει η φύση να ζήσουν. Τα πιο πολλά είναι στριμωγμένα σε μικρούς χώρους και σε άθλιες συνθήκες. Τουλάχιστον το ζώο που σκοτώνει ο κυνηγός είχε την ευκαιρία να ζήσει ελεύθερο στην φύση όπως είναι το πεπρωμένο του.
Το ζώο που σκοτώνει ένας κυνηγός που σέβεται τους κανόνες, πεθαίνει με πολύ πιο φυσικό θάνατο από ότι θα πέθαινε σε μία φάρμα μαζικής εκτροφής. Φυσικό με την έννοια ότι αν δεν το σκότωνε ο κυνηγός υπήρχε η πιθανότητα να το σκοτώσει κάποιο άλλο ζώο που θα αναζητούσε τροφή. Είναι στην αλυσίδα της ζωής αυτό το πράγμα. Είναι εντελώς φυσικό να το σκοτώσει κάποιος θηρευτής. Είτε άνθρωπος, είτε ζώο.
Επίσης είναι πολύ πιο ηθικό να σκοτώνεις εσύ το ζώο που θα φας. Παρά να τρως κρέας και από την άλλη να λες εγώ δεν μπορώ να σκοτώσω ζώο, τα λυπάμαι. Όχι αν τα λυπόσουν δεν θα τα έτρωγες κιόλας. Όποτε και υπό αυτήν την έννοια ο κυνηγός είναι πιο ειλικρινής με τον εαυτό του και με την φύση.
Το άλλο θέμα είναι οι κανόνες για την ασφάλεια των κυνηγών που πρέπει να τηρούνται χωρίς καμιά παρέκκλιση. Είναι πολύ κρίμα να πεθαίνουν άνθρωποι άδικα έτσι και να διαλύονται οικογένειες.
Έχει αναρωτηθεί κανείς γιατί να αρέσει σε κάποιον το κυνήγι? Σε βάθος όμως. Είναι γιατί κατά τη διάρκεια λόγω αδρεναλίνης δεν επιβαρύνουν σκέψεις το μυαλό κάποιου το οποίο μεταφράζεται από τον ίδιο σαν “εκτόνωση” , “χαλάρωση” κλπ με το οποίο μπορεί να εθιστεί κάποιος ? Ειναι γιατί κάποιος νιώθει υπεράνω αφαιρώντας ζωή και βρίσκοντας άλλοθι στην “πείνα”? Μήπως χαρακτηρίζεται σαν κάτι “όχι για όλους” δίνοντας μια εικονική αξία σε κάποιον ο οποίος νιώθει την έλλειψή μιας γενικότερης αξίας? Αναρωτιέμαι ξεκάθαρα δεν παραθέτω κάποια γνώμη.
Το βρισκω αρκετά βαρετό/ακριβό και επικίνδυνο.
Επίσης 9/10 κυνηγούς που έχω γνωρίσει είναι για σφαλιάρες (το έγραψα όσο ποιο ευγενικά μπορούσα).