>Ίσως το πιο κραυγαλέο στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα είναι το εξής: **το 19% των** ***πρόσφατων*** **αποφοίτων πανεπιστημίων ή μάστερ στην Ελλάδα, είναι λειτουργικά αναλφάβητοι. Πάρτε λίγα λεπτά για να χωνέψετε τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις. 1 στους 5** ***νέους*** **αποφοίτους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν έχουν ούτε καν τις βασικές δεξιότητες για να ανταποκριθούν σε ένα απλό μαθηματικό πρόβλημα, να καταλάβουν τι λέει ένα απλό καθημερινό κείμενο, ή να βρουν μια σελίδα στο ίντερνετ. Είναι τεράστιο ποσοστό, το μεγαλύτερο από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ που συμμετείχαν στην έρευνα (ίσο με της Τουρκίας).** Ποιο ήταν το ποσοστό αναλφάβητων νεών πτυχιούχων στην Εσθονία, ας πούμε; Κάτω από 5%. Στην Τσεχία; Κάτω από 2%.
Μια χώρα που και η κουτσή Μαρία μπαίνει στο πανεπιστήμιο, που το φαίνεσθαι κυριαρχεί του είναι, που αυτό που νοιάζει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού είναι να λέει “μα μπήκα στο πανεπιστήμιο!”, που το κράτος δεν κοιτάει να φτιάξει το παρακατιανό εκπαιδευτικό της σύστημα, ούτε να εξοπλίσει τη νέα γενιά με χρήσιμες δεξιότητες, αλλά να διορίσει διαπλεκόμενους καθηγητάδες-“ακαδημαικούς”, γραμματείς και φαρισαίους.
Είναι λες και πρέπει να φτιαχτεί το εκπαιδευτικό σύστημα.
καλα , εκ των πραγματων ουτως η αλλως δε νομιζω οτι πιστευε πολυς κοσμος αυτο το παραμυθι, διαφορετικα θα εβλεπες τις ξενες εταιριες να ανοιγουν γραφεια με φτηνους εργατες ή τουλαχιστον να υπηρχαν εταιρίες outsourcing οπως υπαρχουν σε πολλες αναδυομενες χωρες.
Η ελλαδα ειχε πολυ καλο εργατικο δυναμικο το 2009 , και εκτοτε εκανε ο,τι μπορουσε για να το διωξει με τις επιλογες ολων, μηδενος εξαιρουμενου. Τι περιμενουν τωρα οι ελληνες απο το μέλλον τους δεν ξερω πλεον, μονο οι τουριστικες περιοχές βλέπω να επιβιώνουν.
Όλα καλά και ωραία μέχρι που έγραψε αυτή την ανοησία:
>Κι άλλες έρευνες το επιβεβαιώνουν: πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ βρήκε ότι η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα είναι 29% κάτω του μέσου όρου των κρατών-μελών του οργανισμού.
Παραγωγικότητα εργασίας = η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία ανά ώρα εργασίας
aka ΑΕΠ ανά ώρα εργασία του εργαζομένου.
Το ότι παράγουμε καφέ, σουβλάκια και υπηρεσίες τουρισμού δεν είναι θέμα του επιπέδου των εργαζομένων.
Οσοι ηταν Αριστουχοι σε μη ιδιωτικα/δημοσια σχολία που ελάχιστη διαφορά έχουν απο ιδωτικά θυμούνται πόσο στόκος ήταν ο μέσος συμμαθητής τους και γνωστός τους καθώς και τη γενική απέχθεια που υπάρχει προς τη γνώση. Πέρασαν μετά αυτοί μαθηματικά και οικονομικά, απλά για γέλιο η υπόθεση.
Άπειρος κόσμος (ο περισσότερος;) πιστεύει ότι «παντού υπάρχει ένας Έλληνας» και «έχουμε τους καλύτερους γιατρούς/μηχανικούς/καπνοδοχοκαθαριστές/κλπ» και ότι «όπου να ‘ναι η Apple/Google θα έρθει να ανοίξει γραφεία για να έχει κοψοχρονιά τέτοια ΤΑΛΕΝΤΑ»
Δεν έχουμε κανένα μένος με την Ελλάδα όσοι το επισημαίνουμε, τουλάχιστον όχι απαραίτητα. Το πιο απελπιστικό όλων είναι ότι πιστεύουμε ότι γαμάμε απλά μας καταδυναστεύει ο Κούλης, Τσίπρας, Σόιμπλε (ΡΙΠ) κλπ κλπ, ή μας ζηλεύουν και μας βασκάνανε Χωρίς αυτογνωσία δεν υπάρχει μισή ελπίδα για βελτίωση. Κανένας δεν παραδέχεται ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι για τα σκουπίδια και βγάζει παπαγάλους με μηδέν κριτική σκέψη, κανένας δεν φωνάζει για εξορθολόγηση, αξιολόγηση του συστήματος αυτού. Κανένας δε θέλει πραγματική αλλαγή.
Από την εμπειρία μου και χωρίς να διαβάσω το άρθρο:
– Ένα 5% – 10% είναι εξαιρετικό και διαπρέπει (αν το θέλει, που σημαίνει πως πρέπει να φύγει ίσως έξω, κλπ).
– Ένα 25% – 35% είναι καλούτσικο, μπορεί να κάνει τη δουλειά, αλλά μην περιμένεις θαύματα.
– Το υπόλοιπο 55% – 70% είναι από πολύ μέτριο έως ανίκανο.
Επίσης, έχοντας ζήσει χρόνια στο εξωτερικό και συναναστραφεί πολλούς ξένους, μπορώ να πω πως οι Έλληνες δεν είμαστε κάτι το ιδιαίτερο από εξυπνάδα. Πολλά λόγια, αλλά από ουσία σχεδόν τίποτα.
Όποιος διαφωνεί να μου δείξει την βιομηχανία που έχουμε ή τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας που παράγουμε, και πως αυτά συγκρίνονται με άλλους. Ακόμα και οι Τούρκοι, που τους κοροϊδεύουμε, μας άφησαν πολύ πίσω. Και αντί να ντρεπόμαστε λίγο για τα χάλια μας, κάποιοι ακόμα βαυκαλιζονται για “τα καλύτερα μυαλά που διαπρέπουν στο εξωτερικό”, κλπ.
Μια χώρα με κακομοίρηδες…
>οι Έλληνες μάνατζερ εμφανίζουν το χειρότερο επίπεδο από τους μάνατζερ των 20 χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα.
Δεν μπορώ να πω ότι εκπλήσσομαι…
Όχι ότι έχει πάντα σημασία το ποιος γράφει τα άρθρα αυτά όταν μιλάει με δεδομένα, αλλά τον συγκεκριμένο δυσκολεύομαι πολύ να τον εμπιστευτώ για το οτιδήποτε.
Λοιπόν, πρόσφατα μίλαγα με την δασκάλα μου των γερμανικών που είναι από την Γερμανία και μου είπε οτι της έκανε εντύπωση στην Ελλάδα η εμμονή που έχουν όλοι οι Έλληνες γονείς με τα πανεπιστήμια. Στην Γερμανία, το πανεπιστήμιο θεωρείται μόνο μία από τις πολλές επιλογές, υπάρχουν και τεχνικά σχολεία που θεωρούνται ισάξια. Εδώ στην Ελλάδα δεν είχε ιδέα πως γίνεται κάποιος ηλεκτρολόγος και πως μαθαίνει να αλλάζει έναν διακόπτη. Με το να είμαστε δικαιωματιστές και να απαιτούμε τα πανεπιστήμια να είναι προσβάσιμα σε όλους, δεν κάνουμε τους Έλληνες εξυπνότερους, κάνουμε τα πανεπιστήμια πιο χαζά. Κάποιοι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για πανεπιστήμιο, είναι φτιαγμένοι για απλούστερες δουλειές. Όταν τους χώνουμε αυτούς στα πανεπιστήμια μαζί με τους μαθητές του 18 και του 19 αναγκάζουμε τα πανεπιστήμια να ρίξουν το επίπεδο για να έχουν απόφοιτους. Ο γονιός που θα σου πει “Εμένα ο κανακάρης μου δεν είναι κάνας παρακατιανός να μην τον δεχτούν στο πανεπιστήμιο” ουσιαστικά εκφράζει τις δικές του ταξικές προκαταλήψεις θεωρώντας οτιδήποτε άλλο πέραν του πανεπιστημίου υπό.
10 comments
>Ίσως το πιο κραυγαλέο στοιχείο που προκύπτει από την έρευνα είναι το εξής: **το 19% των** ***πρόσφατων*** **αποφοίτων πανεπιστημίων ή μάστερ στην Ελλάδα, είναι λειτουργικά αναλφάβητοι. Πάρτε λίγα λεπτά για να χωνέψετε τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις. 1 στους 5** ***νέους*** **αποφοίτους τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν έχουν ούτε καν τις βασικές δεξιότητες για να ανταποκριθούν σε ένα απλό μαθηματικό πρόβλημα, να καταλάβουν τι λέει ένα απλό καθημερινό κείμενο, ή να βρουν μια σελίδα στο ίντερνετ. Είναι τεράστιο ποσοστό, το μεγαλύτερο από όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ που συμμετείχαν στην έρευνα (ίσο με της Τουρκίας).** Ποιο ήταν το ποσοστό αναλφάβητων νεών πτυχιούχων στην Εσθονία, ας πούμε; Κάτω από 5%. Στην Τσεχία; Κάτω από 2%.
Μια χώρα που και η κουτσή Μαρία μπαίνει στο πανεπιστήμιο, που το φαίνεσθαι κυριαρχεί του είναι, που αυτό που νοιάζει μεγάλη μερίδα του πληθυσμού είναι να λέει “μα μπήκα στο πανεπιστήμιο!”, που το κράτος δεν κοιτάει να φτιάξει το παρακατιανό εκπαιδευτικό της σύστημα, ούτε να εξοπλίσει τη νέα γενιά με χρήσιμες δεξιότητες, αλλά να διορίσει διαπλεκόμενους καθηγητάδες-“ακαδημαικούς”, γραμματείς και φαρισαίους.
Τhe writing is on the wall.
https://preview.redd.it/0grl49jwht8c1.jpeg?width=719&format=pjpg&auto=webp&s=634ad19d5c173192da8de258f767bb6258750d5d
Είναι λες και πρέπει να φτιαχτεί το εκπαιδευτικό σύστημα.
καλα , εκ των πραγματων ουτως η αλλως δε νομιζω οτι πιστευε πολυς κοσμος αυτο το παραμυθι, διαφορετικα θα εβλεπες τις ξενες εταιριες να ανοιγουν γραφεια με φτηνους εργατες ή τουλαχιστον να υπηρχαν εταιρίες outsourcing οπως υπαρχουν σε πολλες αναδυομενες χωρες.
Η ελλαδα ειχε πολυ καλο εργατικο δυναμικο το 2009 , και εκτοτε εκανε ο,τι μπορουσε για να το διωξει με τις επιλογες ολων, μηδενος εξαιρουμενου. Τι περιμενουν τωρα οι ελληνες απο το μέλλον τους δεν ξερω πλεον, μονο οι τουριστικες περιοχές βλέπω να επιβιώνουν.
Όλα καλά και ωραία μέχρι που έγραψε αυτή την ανοησία:
>Κι άλλες έρευνες το επιβεβαιώνουν: πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ βρήκε ότι η παραγωγικότητα της εργασίας στην Ελλάδα είναι 29% κάτω του μέσου όρου των κρατών-μελών του οργανισμού.
Παραγωγικότητα εργασίας = η ακαθάριστη προστιθέμενη αξία ανά ώρα εργασίας
aka ΑΕΠ ανά ώρα εργασία του εργαζομένου.
Το ότι παράγουμε καφέ, σουβλάκια και υπηρεσίες τουρισμού δεν είναι θέμα του επιπέδου των εργαζομένων.
Οσοι ηταν Αριστουχοι σε μη ιδιωτικα/δημοσια σχολία που ελάχιστη διαφορά έχουν απο ιδωτικά θυμούνται πόσο στόκος ήταν ο μέσος συμμαθητής τους και γνωστός τους καθώς και τη γενική απέχθεια που υπάρχει προς τη γνώση. Πέρασαν μετά αυτοί μαθηματικά και οικονομικά, απλά για γέλιο η υπόθεση.
Άπειρος κόσμος (ο περισσότερος;) πιστεύει ότι «παντού υπάρχει ένας Έλληνας» και «έχουμε τους καλύτερους γιατρούς/μηχανικούς/καπνοδοχοκαθαριστές/κλπ» και ότι «όπου να ‘ναι η Apple/Google θα έρθει να ανοίξει γραφεία για να έχει κοψοχρονιά τέτοια ΤΑΛΕΝΤΑ»
Δεν έχουμε κανένα μένος με την Ελλάδα όσοι το επισημαίνουμε, τουλάχιστον όχι απαραίτητα. Το πιο απελπιστικό όλων είναι ότι πιστεύουμε ότι γαμάμε απλά μας καταδυναστεύει ο Κούλης, Τσίπρας, Σόιμπλε (ΡΙΠ) κλπ κλπ, ή μας ζηλεύουν και μας βασκάνανε Χωρίς αυτογνωσία δεν υπάρχει μισή ελπίδα για βελτίωση. Κανένας δεν παραδέχεται ότι το εκπαιδευτικό σύστημα είναι για τα σκουπίδια και βγάζει παπαγάλους με μηδέν κριτική σκέψη, κανένας δεν φωνάζει για εξορθολόγηση, αξιολόγηση του συστήματος αυτού. Κανένας δε θέλει πραγματική αλλαγή.
Εδώ υπάρχει μια πιο αναλυτική αναφορά: https://www.oecd.org/skills/piaac/Skills-Matter-Greece.pdf και είναι πραγματικά αποκαρδιωτικά τα στοιχεία.
Από την εμπειρία μου και χωρίς να διαβάσω το άρθρο:
– Ένα 5% – 10% είναι εξαιρετικό και διαπρέπει (αν το θέλει, που σημαίνει πως πρέπει να φύγει ίσως έξω, κλπ).
– Ένα 25% – 35% είναι καλούτσικο, μπορεί να κάνει τη δουλειά, αλλά μην περιμένεις θαύματα.
– Το υπόλοιπο 55% – 70% είναι από πολύ μέτριο έως ανίκανο.
Επίσης, έχοντας ζήσει χρόνια στο εξωτερικό και συναναστραφεί πολλούς ξένους, μπορώ να πω πως οι Έλληνες δεν είμαστε κάτι το ιδιαίτερο από εξυπνάδα. Πολλά λόγια, αλλά από ουσία σχεδόν τίποτα.
Όποιος διαφωνεί να μου δείξει την βιομηχανία που έχουμε ή τα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας που παράγουμε, και πως αυτά συγκρίνονται με άλλους. Ακόμα και οι Τούρκοι, που τους κοροϊδεύουμε, μας άφησαν πολύ πίσω. Και αντί να ντρεπόμαστε λίγο για τα χάλια μας, κάποιοι ακόμα βαυκαλιζονται για “τα καλύτερα μυαλά που διαπρέπουν στο εξωτερικό”, κλπ.
Μια χώρα με κακομοίρηδες…
>οι Έλληνες μάνατζερ εμφανίζουν το χειρότερο επίπεδο από τους μάνατζερ των 20 χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα.
Δεν μπορώ να πω ότι εκπλήσσομαι…
Όχι ότι έχει πάντα σημασία το ποιος γράφει τα άρθρα αυτά όταν μιλάει με δεδομένα, αλλά τον συγκεκριμένο δυσκολεύομαι πολύ να τον εμπιστευτώ για το οτιδήποτε.
Λοιπόν, πρόσφατα μίλαγα με την δασκάλα μου των γερμανικών που είναι από την Γερμανία και μου είπε οτι της έκανε εντύπωση στην Ελλάδα η εμμονή που έχουν όλοι οι Έλληνες γονείς με τα πανεπιστήμια. Στην Γερμανία, το πανεπιστήμιο θεωρείται μόνο μία από τις πολλές επιλογές, υπάρχουν και τεχνικά σχολεία που θεωρούνται ισάξια. Εδώ στην Ελλάδα δεν είχε ιδέα πως γίνεται κάποιος ηλεκτρολόγος και πως μαθαίνει να αλλάζει έναν διακόπτη. Με το να είμαστε δικαιωματιστές και να απαιτούμε τα πανεπιστήμια να είναι προσβάσιμα σε όλους, δεν κάνουμε τους Έλληνες εξυπνότερους, κάνουμε τα πανεπιστήμια πιο χαζά. Κάποιοι άνθρωποι δεν είναι φτιαγμένοι για πανεπιστήμιο, είναι φτιαγμένοι για απλούστερες δουλειές. Όταν τους χώνουμε αυτούς στα πανεπιστήμια μαζί με τους μαθητές του 18 και του 19 αναγκάζουμε τα πανεπιστήμια να ρίξουν το επίπεδο για να έχουν απόφοιτους. Ο γονιός που θα σου πει “Εμένα ο κανακάρης μου δεν είναι κάνας παρακατιανός να μην τον δεχτούν στο πανεπιστήμιο” ουσιαστικά εκφράζει τις δικές του ταξικές προκαταλήψεις θεωρώντας οτιδήποτε άλλο πέραν του πανεπιστημίου υπό.