Rutte: ‘Maar we vergeten burgers al vaak, zoals hun recht is onder de AVG.’
>Toch zijn mensen vaak teleurgesteld, zelfs als ze gelijk krijgen van de RvS. Dat bleek in de serie van Nieuwsuur bijvoorbeeld in Delfzijl: daar staan nu 32 molens van 40 meter hoog, maar er komen er tientallen bij met een hoogte van 204 meter. Omwonenden proberen de uitbreiding tegen te houden via de rechter. Ze boekten twee grote overwinningen, ondanks alle deskundigen en juristen die de overheid inschakelde. Twee keer wees de Raad van State het windpark af, maar de gemeente paste de plannen aan, zodat ze nu wél juridische in orde zijn.
Dat komt waarschijnlijk omdat mensen dingen tegen proberen te houden door te procederen tegen fouten in de procedure. Procederen tegen het besluit op zich is vaak veel lastiger of kansloos.
Dit levert hoogstens tijdwinst op omdat de overheid de procedure gewoon nog een keer opstart…
VVD66A: anyway.
Rutte: “We nemen dit bijzondere advies mee in onze overwegingen”.
Vertaling: “Steek het maar op de plek waar de zon nooit schijnt”.
Het klinkt misschien eerst gek, maar ik vind de tendens dat er steeds meer wordt beredeneerd vanuit de rechten van het individu toch zorgelijk. We willen als land niet in een situatie komen waarin we belangrijke beslissingen die vrijwel iedereen ten goede komen niet langer kunnen maken omdat er een individu licht door geschaad wordt.
Een goed voorbeeld hiervan is het NIMBYisme. Één van de genoemde oorzaken van de huidige woningcrisis is dat het hartstikke lastig is om ergens in Nederland iets gebouwd te krijgen, omdat de helft van de buurtbewoners petities gaan tekenen om het te blokkeren. Het is uiteraard belangrijk dat de belangen van die buurtbewoners niet worden genegeerd, maar de belangen van de maatschappij moeten ook worden gewaarborgd. In dit geval zijn dat de (vaak onzichtbare) slachtoffers die moeilijker een woning kunnen vinden.
Als heel specifiek voorbeeld kan ik geven de Suikerzijde in Groningen. Daar is nu het bouwen van een hele wijk op een voormalig fabrieksterrein een halfjaar stilgelegd door de rechter omdat er een broedende fuut is gespot… Goed dat de belangen van die fuut worden meegenomen, maar de indirecte schade voor woningzoekenden door een halfjaar bouwuitstel is enorm.
Misschien moet de overheid een andere koers varen, zodat er minder rechtszaken tussen burger en overheid zijn. Dan ondervang je een groot gedeelte van het probleem aan de voorkant in plaats van aan de achterkant
Of je nu vindt dat een bestuursrechter wel of niet marginaal moet toetsen (dus op de procedure, maar niet of nauwelijks op de inhoud) het lijkt mij volstrekt logisch dat de ABRvS z.s.m. integraal wordt overgeheveld naar de gerechtshoven.
Het is niet uit te leggen waarom je überhaupt een structuur zoals de ABRvS naast de gerechtshoven zou willen hebben. Alsof raadsheren bestuursrechtelijk niet zouden weten wat ze moeten doen. Dat zijn gewoon de Staatsraden in een toga. De dubbelrol in advisering moet uiteraard ook komen te vervallen.
Het belastingrecht loopt immers ook via de rechtbanken, gerechtshoven en hoge raad, en dat kan voor bestuursrecht uiteraard ook.
Groot bijkomend voordeel is de mogelijkheid tot cassatie na een hoger beroep bij de ABRvS als ze onderdeel zouden zijn van de gerechtshoven. Nu kan dat niet. En uiteraard is de zweem van belangenverstrengeling gezien de afdeling advisering van de RvS dan ook van de kaart.
> Ook in de Tweede Kamer is er kritiek op de RvS. Onlangs stemde bijna de hele oppositie voor een motie van de SP om daar iets aan te doen. De kern van die motie: de bestuursrechtspraak moet weg bij de RvS. De RvS is nu namelijk óók de hoogste adviseur van de regering.
Ik vind zelf vooral dit problematisch. De Tweede Kamer is zelf minstens even hard verantwoordelijk voor de Toeslagenaffaire en dit klinkt voor mij vooral als het afschuiven van verantwoordelijkheid. De kritiek over de RVS als hoogste bestuursrechter EN adviseur bij wetten is niet nieuw, is ook uit Europa gekomen en ondertussen uitgevochten in de rechtspraak. Daarna zijn aanpassingen doorgevoerd en voor zover ik weet kan de huidige opzet door de beugel. Hier op dit moment over zeuren is dan niets meer dan een bliksemafleider. De tweede kamer moet m.i. vooral zichzelf eens goed in de spiegel aankijken.
Wat mij betreft is het voornaamste gebrek van de PW dat alles terugbetaald moet worden als het juiste bedrag niet vast te stellen is. Omdat er geen administratie is kan niet vastgesteld worden op welk bedrag de ontvanger wel recht had. Die redenering is aan de ene kant logisch, maar tegelijkertijd weet iedereen dat deze zanger nooit de volle 78k gekregen zal hebben. Er moet in dit soort gevallen wat mij betreft meer ruimte komen voor de rechter om zelf te schatten wat hij ongeveer ontvangen moet hebben. Dit kan dan prima naar boven worden afgerond omdat het het risico van de ontvanger is dat zijn bijstand door zijn eigen gebrekkige administratie niet correct kan worden vastgesteld.
En tegelijk blijf ik me erover verbazen dat mensen zich niet aan de inlichtingenplicht houden. Dat is echt de allerbelangrijkste regel van de PW. Alles dat van invloed kan zijn op de hoogte van je uitkering moet je melden, dus al je inkomsten, giften en werkzaamheden en of er wijzigingen in je huishouden zijn. Ik blijf me er toch over verbazen dat dit elke keer weer mis blijft gaan.
Er moet simpel naar gekeken worden.
Er worden 100 personen benadeeld door een windmolen en 17,44 miljoen hebben er voordeel bij.
Gewoon plaatsen die molens.
Jaja, zeker zodat zij meer rechtzaken kunnen procederen en omkomen in het geld! /s
11 comments
Rutte: ‘Maar we vergeten burgers al vaak, zoals hun recht is onder de AVG.’
>Toch zijn mensen vaak teleurgesteld, zelfs als ze gelijk krijgen van de RvS. Dat bleek in de serie van Nieuwsuur bijvoorbeeld in Delfzijl: daar staan nu 32 molens van 40 meter hoog, maar er komen er tientallen bij met een hoogte van 204 meter. Omwonenden proberen de uitbreiding tegen te houden via de rechter. Ze boekten twee grote overwinningen, ondanks alle deskundigen en juristen die de overheid inschakelde. Twee keer wees de Raad van State het windpark af, maar de gemeente paste de plannen aan, zodat ze nu wél juridische in orde zijn.
Dat komt waarschijnlijk omdat mensen dingen tegen proberen te houden door te procederen tegen fouten in de procedure. Procederen tegen het besluit op zich is vaak veel lastiger of kansloos.
Dit levert hoogstens tijdwinst op omdat de overheid de procedure gewoon nog een keer opstart…
VVD66A: anyway.
Rutte: “We nemen dit bijzondere advies mee in onze overwegingen”.
Vertaling: “Steek het maar op de plek waar de zon nooit schijnt”.
Het klinkt misschien eerst gek, maar ik vind de tendens dat er steeds meer wordt beredeneerd vanuit de rechten van het individu toch zorgelijk. We willen als land niet in een situatie komen waarin we belangrijke beslissingen die vrijwel iedereen ten goede komen niet langer kunnen maken omdat er een individu licht door geschaad wordt.
Een goed voorbeeld hiervan is het NIMBYisme. Één van de genoemde oorzaken van de huidige woningcrisis is dat het hartstikke lastig is om ergens in Nederland iets gebouwd te krijgen, omdat de helft van de buurtbewoners petities gaan tekenen om het te blokkeren. Het is uiteraard belangrijk dat de belangen van die buurtbewoners niet worden genegeerd, maar de belangen van de maatschappij moeten ook worden gewaarborgd. In dit geval zijn dat de (vaak onzichtbare) slachtoffers die moeilijker een woning kunnen vinden.
Als heel specifiek voorbeeld kan ik geven de Suikerzijde in Groningen. Daar is nu het bouwen van een hele wijk op een voormalig fabrieksterrein een halfjaar stilgelegd door de rechter omdat er een broedende fuut is gespot… Goed dat de belangen van die fuut worden meegenomen, maar de indirecte schade voor woningzoekenden door een halfjaar bouwuitstel is enorm.
Misschien moet de overheid een andere koers varen, zodat er minder rechtszaken tussen burger en overheid zijn. Dan ondervang je een groot gedeelte van het probleem aan de voorkant in plaats van aan de achterkant
De structuur is nu dus:
– civiel recht/belastingrecht/strafrecht: rechtbank, gerechtshof, HR
– bestuursrecht: rechtbank, Afdeling Bestuursrechtspraak RvS (ABRvS)
Of je nu vindt dat een bestuursrechter wel of niet marginaal moet toetsen (dus op de procedure, maar niet of nauwelijks op de inhoud) het lijkt mij volstrekt logisch dat de ABRvS z.s.m. integraal wordt overgeheveld naar de gerechtshoven.
Het is niet uit te leggen waarom je überhaupt een structuur zoals de ABRvS naast de gerechtshoven zou willen hebben. Alsof raadsheren bestuursrechtelijk niet zouden weten wat ze moeten doen. Dat zijn gewoon de Staatsraden in een toga. De dubbelrol in advisering moet uiteraard ook komen te vervallen.
Het belastingrecht loopt immers ook via de rechtbanken, gerechtshoven en hoge raad, en dat kan voor bestuursrecht uiteraard ook.
Groot bijkomend voordeel is de mogelijkheid tot cassatie na een hoger beroep bij de ABRvS als ze onderdeel zouden zijn van de gerechtshoven. Nu kan dat niet. En uiteraard is de zweem van belangenverstrengeling gezien de afdeling advisering van de RvS dan ook van de kaart.
> Ook in de Tweede Kamer is er kritiek op de RvS. Onlangs stemde bijna de hele oppositie voor een motie van de SP om daar iets aan te doen. De kern van die motie: de bestuursrechtspraak moet weg bij de RvS. De RvS is nu namelijk óók de hoogste adviseur van de regering.
Ik vind zelf vooral dit problematisch. De Tweede Kamer is zelf minstens even hard verantwoordelijk voor de Toeslagenaffaire en dit klinkt voor mij vooral als het afschuiven van verantwoordelijkheid. De kritiek over de RVS als hoogste bestuursrechter EN adviseur bij wetten is niet nieuw, is ook uit Europa gekomen en ondertussen uitgevochten in de rechtspraak. Daarna zijn aanpassingen doorgevoerd en voor zover ik weet kan de huidige opzet door de beugel. Hier op dit moment over zeuren is dan niets meer dan een bliksemafleider. De tweede kamer moet m.i. vooral zichzelf eens goed in de spiegel aankijken.
Zie hier de uitspraak voor de geïnteresseerden –> [https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:CRVB:2021:755](https://uitspraken.rechtspraak.nl/inziendocument?id=ECLI:NL:CRVB:2021:755)
Wat mij betreft is het voornaamste gebrek van de PW dat alles terugbetaald moet worden als het juiste bedrag niet vast te stellen is. Omdat er geen administratie is kan niet vastgesteld worden op welk bedrag de ontvanger wel recht had. Die redenering is aan de ene kant logisch, maar tegelijkertijd weet iedereen dat deze zanger nooit de volle 78k gekregen zal hebben. Er moet in dit soort gevallen wat mij betreft meer ruimte komen voor de rechter om zelf te schatten wat hij ongeveer ontvangen moet hebben. Dit kan dan prima naar boven worden afgerond omdat het het risico van de ontvanger is dat zijn bijstand door zijn eigen gebrekkige administratie niet correct kan worden vastgesteld.
En tegelijk blijf ik me erover verbazen dat mensen zich niet aan de inlichtingenplicht houden. Dat is echt de allerbelangrijkste regel van de PW. Alles dat van invloed kan zijn op de hoogte van je uitkering moet je melden, dus al je inkomsten, giften en werkzaamheden en of er wijzigingen in je huishouden zijn. Ik blijf me er toch over verbazen dat dit elke keer weer mis blijft gaan.
Er moet simpel naar gekeken worden.
Er worden 100 personen benadeeld door een windmolen en 17,44 miljoen hebben er voordeel bij.
Gewoon plaatsen die molens.
Jaja, zeker zodat zij meer rechtzaken kunnen procederen en omkomen in het geld! /s