**Zanger moet 78.000 euro bijstand terugbetalen vanwege hobbyoptredens: de ijzeren wetten van de invordering**
Kleine foutjes kunnen voor mensen met een bijstandsuitkering tot terugvorderingen van duizenden of tienduizenden euro’s leiden.
*Karlijn Kuijpers, Marieke Rotman en Lukas van der Storm*
12 januari 2022
Hij zag het vooral als een hobby. Of zelfs als therapie om de gevolgen van een ernstig auto-ongeluk te boven te komen. Een man uit Almere trad jarenlang met regelmaat op in twee clubs in Scheveningen en Amsterdam. Hij kreeg er een gratis maaltijd, wat geld voor benzine en soms ook een fooi van vijftien of twintig euro. Tot de gemeente erachter kwam. Die zag zijn optredens niet als hobby, maar als werkzaamheden die van invloed waren op zijn bijstandsuitkering.
Het leidde tot een duizelingwekkend hoge terugvordering van ruim 78.000 euro. Niet omdat er vermoedens bestonden dat de man goud geld verdiende op het podium. Zijn verklaringen dat hij nooit veel meer dan een onkostenvergoeding ontving, werden ondersteund door de eigenaar van één van de clubs. Maar wel omdat de wet nu eenmaal werkt zoals hij werkt. De Centrale Raad van Beroep (CRvB), de hoogste rechter op het gebied van sociale zaken, gaf de gemeente dan ook geheel gelijk.
Maar hoe kan een op het oog niet zo heel grote fout dan tot zo’n enorme terugvordering leiden? Daarvoor is het van belang het basisprincipe van bijstand te begrijpen. Een bijstandsuitkering is namelijk bedoeld als allerlaatste vangnet. Wie zelf geld verdient, heeft dus geen of minder recht op bijstand. Zaken die van invloed kunnen zijn op de hoogte van de uitkering, zoals giften en bijverdiensten, moeten daarom bij de gemeente gemeld worden.
Omdat de zanger uit Almere dat niet deed, schond hij de zogeheten ‘inlichtingenplicht’. En omdat hij geen administratie van zijn optredens bijhield, is zijn ‘recht op bijstand niet vast te stellen’. Dat gold in dit geval voor de hele periode van vier jaar waarin hij een uitkering kreeg en optredens gaf. Hij moet daarom al zijn ontvangen bijstand weer terugbetalen. Hoewel iedereen zal begrijpen dat hij nooit 78.000 euro bij elkaar heeft gezongen.
**Net als in de toeslagenaffaire**
Dat een terugvordering van de overheid mensen in diepe ellende kan storten, toonde de toeslagenaffaire. Ouders raakten in ernstige problemen nadat de Belastingdienst hoge bedragen aan kinderopvangtoeslag terugvorderde. Dat ook mensen in de bijstand soms enorme bedragen aan uitkeringen moeten terugbetalen na een klein foutje of een half vermoeden, is minder bekend. Platform Investico, Trouw en EenVandaag onderzochten, mede voor De Groene Amsterdammer, hoe de CRvB omgaat met dit soort hoge terugvorderingen.
“De situatie lijkt heel erg op de alles-of-nietsbenadering uit de toeslagenaffaire”, zegt hoogleraar socialezekerheidsrecht Gijsbert Vonk van de Universiteit Groningen. “En eigenlijk is het nog erger: bij toeslagen moest na één foutje een heel jaar aan toeslagen worden teruggevorderd. Bij bijstand kan één fout leiden tot een terugvordering over vele jaren.”
Bijstandsgerechtigden zijn wettelijk verplicht om alles bij hun gemeente door te geven wat ‘redelijkerwijs van invloed kan zijn’ op de hoogte van hun bijstand. Maar wanneer dat precies het geval is, blijft altijd een kwestie van interpretatie. Bovendien ontbreekt het bij bijstandsgerechtigden nog wel eens aan kennis, zo blijkt uit diverse rechtszaken die het afgelopen jaar speelden. Is af en toe hobbymatig optreden echt werk? Of af en toe de bar overnemen als de eigenaar van het café de deur uit is? Het zijn in elk geval zaken waarbij de gemeente kan en mag ingrijpen. En die kunnen leiden tot terugvorderingen van duizenden of zelfs tienduizenden euro’s.
**‘Systeem is te rigide’**
“Het betekent dat bijstandsgerechtigden niet het geringste foutje mogen maken”, zegt hoogleraar bestuurssanctierecht Henny Sackers van de Radboud Universiteit. “Vanuit de wetenschap is al regelmatig geroepen: ‘Dat systeem is veel te rigide.’ Tevergeefs.”
Volgens Gijsbert Vonk, hoogleraar socialezekerheidsrecht aan de Universiteit Groningen, passen gemeenten de wet ook nog eens strenger toe dan noodzakelijk. “De gedachte is kennelijk: als je één keer een fout maakt moeten we alle betaalde bijstand van de afgelopen jaren in twijfel trekken en terugvorderen. De bijstandsgerechtigde komt dan in de moeilijke positie waarin hij alle bijschrijvingen op zijn rekening van de afgelopen jaren moet kunnen verantwoorden.”
Gemeenten maken het hun eigen burgers bovendien opzettelijk moeilijk, vindt sociaal advocaat Alfred Balkema. Hij is tevens voorzitter van de specialisatievereniging sociale zekerheidsrecht, een vereniging van advocaten gespecialiseerd in bijstand en andere uitkeringen. “Gemeenten laten burgers in de val lopen. Bij een controle vragen ze schriftelijk bewijs van stortingen van vier of vijf jaar geleden.”
“De onderklasse”, zegt Balkema, “heeft nooit bewijs, documenteren is iets van white collar workers. Als mijn klanten geld lenen komt er geen overeenkomst maar spreken ze gewoon af dat ze het over een maand terugbetalen. Dan ziet de gemeente het als een gift en vordert de hele bijstand terug. De overheid waarschuwt nooit, en gebruikt het als truc om lekker makkelijk terug te vorderen.”
**Liever te streng dan te losjes**
Gemeenten handelen zo omdat ze op hun beurt bang zijn voor terugvorderingen van het Rijk, zeggen meerdere deskundigen. Gemeenten moeten elk jaar hun cijfers laten controleren door accountants die nagaan of ze het geld dat ze van het Rijk krijgen wel ‘rechtmatig’ uitgeven. Gemeenten die te vaak afwijken van de bijstandsregels lopen het risico zelf gekort te worden. Ze passen de regels daarom liever te streng dan te losjes toe.
“De geldkraan zal niet heel snel echt dicht gaan, maar meer coulance wordt niet zonder meer geaccepteerd”, zegt Evelien Meester van Stimulansz, een adviesorganisatie voor gemeenten. “Je ziet het nu in Utrecht, waar de gemeente heeft besloten om kwetsbare jongeren eerder bijstand te geven dan de regels voorschrijven. Het ministerie duikt er dan bovenop.” Dennis Wiersma, tot vorige week nog demissionair staatssecretaris van cociale zaken en werkgelegenheid, noemde het besluit van Utrecht ‘onacceptabel’.
Peter Heijkoop, wethouder werk en inkomen in Dordrecht en bestuurder sociale zaken bij de Vereniging Nederlandse Gemeenten, bevestigt dat gemeenten de regels liever te strak interpreteren uit angst voor het Rijk. “Veel gemeenten zijn huiverig voor gedoe met het ministerie van sociale zaken of accountants. Het leidt weer tot vragen, je moet uitleg geven. Daar zit niemand op te wachten.”
Tweede-Kamer politici van links tot rechts gaan hier zodadelijk schande over spreken maar vergeten hierbij te vermelden dat zij het orgaan zijn dat de wet die hier is uitgevoerd en aan deze terugvordering ten grondslag ligt (in meerderheid) hebben goedgekeurd, EN deze wet kunnen veranderen/verbeteren.
Ze mopperen op diensten die (mega rigide, zonder meedenkheid of compassie) uitvoeren wat zij bedacht hebben. Als ze het anders willen hebben zij de mogelijkheid om een wet aan te passen, niet de belastingdienst en niet de rechterlijke macht. Mogelijk vullen gemeenten hier zelf qua toepassing van wetten zaken in (op een mega vervelende manier) maar als je dat niet wil moet je dat grijze gebied inkleuren voor die gemeentes.
Het blijft natuurlijk verschrikkelijk en onrechtvaardig wat hier gebeurt, maar het ‘schande spreken van’ cq ‘ik reageer geschokt’, zonder een stukje introspectie of ‘hoe gaan we dit fixen’ krijg ik altijd jeuk van en vind ik vrij opportunistisch en hypocriet.
Tldr: 2e kamer, Als je andere uitvoering/toepassing van een wet wil, maak dan een betere wet.
Het verhaal ligt bij dit soort gevallen vaak iets genuanceerder dan het artikel in eerste instantie weergeeft, maar tegelijkertijd, moeten we hier echt met zijn allen tijd en geld mee kwijt zijn, dit soort controles en trucjes om mensen de bijstand afhandig te maken? Hoog tijd voor een basisinkomen.
> Maar of hij er nu iets mee heeft verdiend of niet: op het podium had hij hoe dan ook iets kúnnen verdienen.
Dus je hobby uitoefenen is recht op vorderen? Stel je voor dat je een marathon rent; het maakt niet uit dat je niet gesponsord bent, maar je hád gesponsord kunnen worden.
>Gemeenten moeten elk jaar hun cijfers laten controleren door accountants die nagaan of ze het geld dat ze van het Rijk krijgen wel ‘rechtmatig’ uitgeven
Gemeente steekt tonnen in uitkeringen controleren, rijk steekt tonnen in gemeenten controleren..
We spenderen intussen volgens mij meer geld aan de controles, accountants zijn niet goedkoop, dan we kwijt zijn aan de bijstand.
Weet je wat ik nou zo frustrerend vind?
Zo’n gozer die gewoon voor de lol een potje in een microfoon staat te blèren wordt keihard aangepakt, terwijl een Sywert van Lienden de overheid voor 100miljoen tilt en er zelf 9 miljoen beter van wordt, krijgt een vermaning.
Gaaf en verstandig. Wat een kutland is dit ook, en die lachebek staat wéér aan het roer.
Wat een hoop moeite om iemands hele leven kapot te maken zeg. Zelf worden ze er toch niet rijker van, deze man gaat linea recta naar de schuldhulpverlening en moet dan van 50 euro per week leven (geen idee hoeveel bijstand per week omgerekend is). Overheid krijgt dan 3 jaar per maand een minuscuul bedrag terug en heeft daarmee het leven van deze man nog verder de grond in geboord.
Waarom geen bijstand zonder extra regels? Of iedereen gewoon een vast bedrag per maand. Ik meen mij te herinneren dat dit goedkoper zou zijn omdat alle functies en gewerkte uren voor de overheid die nu betrekking hebben op het handhaven van deze regels, dan komen te vervallen en er op die manier geld vrijkomt.
Ik vind het wel bizar dat ze met zo’n vage inschatting tienduizenden euro’s terug kunnen vorderen. Als zijn hobby zo goed betaald dat hij er een goede maandsalaris aan overhoud, was een uitkering niet nodig geweest. Niemand denkt toch dat een amateurzanger die eens in de week een uurtje zingt, meer verdient dan een tas boodschappen?
“Wij denken” en “wij vermoeden” is dan genoeg? Daarmee wordt iemands leven totaal overhoop gegooid? Je wordt toch ook niet in de gevangenis gegooid voor een vermoeden zonder feiten?
Hebben ze rapper donny eindelijk te pakken
en de instanties vinden het maar wat raar dat mensen bang zijn om ook maar iets te ondernemen. terwijl die dingen ondernemen juist zo vitaal is voor die mensen om een baan te kunnen krijgen, je doet mee met de maatschapij.
Hoewel ik me afvraag hoe de vork precies in de steel zit (natuurlijk mag hij zingen, maar 4 jaar lang optredens hád hij kunnen verzilveren en hád hij moeten melden), de handhaving is gewoon onmenselijk.
De overheid stort wéér een leven in de afgrond.
Ik begin zo steeds meer voorstander te worden van een basisinkomen. Iedereen ontvangt standaard een klein beetje, wordt niet gecontroleerd. Daarboven ga je inkomsten zoals ieder ander belasting betalen.
Dat gaat dus weer helemaal nergens over. Als zo’n man een hobby heeft, laat hem dat dan gewoon doen.
Het is een ander verhaal als iemand vier jaar lang voor een vast loon zwart geld verdiend heeft met optredens en daarnaast ook nog geld claimt. Maar ze zien toch ook wel dat daarvan geen sprake is hier, kom op man.
Laatst al zijn horloge gestolen en nu dit ook nog. Het zit niet mee met Lil’ Kleine.
Wat is precies het probleem? Als je kan werken moet je elke baan accepteren binnen redelijke afstand. Als je vervolgens lekker de hele dag gaat lopen lopen hobbyen ipv een baan proberen te vinden dan moet je terug betalen ja. Bijstand is bedoeld als tijdelijke noodsteun en geen vakantie. De rest van Nederland werkt namelijk keihard om het mogelijk te maken dat zoiets als de bijstand bestaat
Niets lekkerder dan stampen op mensen die toch al aan de grond zitten aldus de bijstand.
Dit is nou iets waarvoor ik 10.000 mensen op een plein zou willen zien demonstreren. Dit is echt een schande.
Weet je wat mij verbaasd? Hoe kan het toch dat al die mensen die in de bijstand zitten niet lijken te weten dat alle inkomsten buiten je bijstandsuitkering gemeld moeten worden, al doet iemand maar boodschappen voor je, of krijg je een fooitje.
Ik zit niet in de bijstand en weet dit al jaren. En er gaat geen week voorbij dat er een bericht wordt gepubliceerd waar eigenlijk altijd hetzelfde aan de hand is; iemand krijgt bijstandsuitkering en daarnaast wordt hem/haar iets van weinig waarde toegestopt, vergeet dit te melden, moet vervolgens de ontvangen uitkering terug betalen.
Ik ben het er zeker niet mee eens dat mensen die iets niet noemenswaardigs krijgen toegestopt de uitkering in zijn geheel moeten terug betalen. Ik snap wel dat dit is ter voorkoming van fraude, maar volgens mij moet dit met een waarschuwingssysteem en een beetje menselijkheid vanuit de gemeente wel op te lossen zijn. Of alleen het verschil terugbetalen.
Maar ik snap dus nog steeds niet hoe het kan dat mensen die zelf in de bijstand zitten deze regels niet lijken te kennen.
Ik heb iets soortgelijks ook gezien bij een vriend. Hij heeft autisme en een soort faalangst, plus een depressie. Hij kon de druk niet hebben om zomaar voor geld te werken. Het idee dat je dan moet presteren, je geld waard moet zijn. Hij wilde dus beginnen met vrijwilligerswerk, gewoon een paar uur per dag, om te leren werken en beetje bij beetje over zijn angst heen te komen. Moeilijk dat het UWV deed! Dat mocht absoluut niet. Dan moest die maar meteen voor een volledig loon gaan werken en had hij die bijstand dus niet nodig, terwijl hij dat mentaal nog helemaal niet aan kon. In zijn eigen woorden, als je niet wil werken dan moet je, maar wil je wél werken dan mag het absoluut niet. Uiteindelijk stiekem toch gedaan, maar als het UWV daarachter komt heeft hij een probleem. Momenteel werkt hij wel in loondienst, maar eigenlijk mag hij dat helemaal niet kunnen van het UWV.
19 comments
**Zanger moet 78.000 euro bijstand terugbetalen vanwege hobbyoptredens: de ijzeren wetten van de invordering**
Kleine foutjes kunnen voor mensen met een bijstandsuitkering tot terugvorderingen van duizenden of tienduizenden euro’s leiden.
*Karlijn Kuijpers, Marieke Rotman en Lukas van der Storm*
12 januari 2022
Hij zag het vooral als een hobby. Of zelfs als therapie om de gevolgen van een ernstig auto-ongeluk te boven te komen. Een man uit Almere trad jarenlang met regelmaat op in twee clubs in Scheveningen en Amsterdam. Hij kreeg er een gratis maaltijd, wat geld voor benzine en soms ook een fooi van vijftien of twintig euro. Tot de gemeente erachter kwam. Die zag zijn optredens niet als hobby, maar als werkzaamheden die van invloed waren op zijn bijstandsuitkering.
Het leidde tot een duizelingwekkend hoge terugvordering van ruim 78.000 euro. Niet omdat er vermoedens bestonden dat de man goud geld verdiende op het podium. Zijn verklaringen dat hij nooit veel meer dan een onkostenvergoeding ontving, werden ondersteund door de eigenaar van één van de clubs. Maar wel omdat de wet nu eenmaal werkt zoals hij werkt. De Centrale Raad van Beroep (CRvB), de hoogste rechter op het gebied van sociale zaken, gaf de gemeente dan ook geheel gelijk.
Maar hoe kan een op het oog niet zo heel grote fout dan tot zo’n enorme terugvordering leiden? Daarvoor is het van belang het basisprincipe van bijstand te begrijpen. Een bijstandsuitkering is namelijk bedoeld als allerlaatste vangnet. Wie zelf geld verdient, heeft dus geen of minder recht op bijstand. Zaken die van invloed kunnen zijn op de hoogte van de uitkering, zoals giften en bijverdiensten, moeten daarom bij de gemeente gemeld worden.
Omdat de zanger uit Almere dat niet deed, schond hij de zogeheten ‘inlichtingenplicht’. En omdat hij geen administratie van zijn optredens bijhield, is zijn ‘recht op bijstand niet vast te stellen’. Dat gold in dit geval voor de hele periode van vier jaar waarin hij een uitkering kreeg en optredens gaf. Hij moet daarom al zijn ontvangen bijstand weer terugbetalen. Hoewel iedereen zal begrijpen dat hij nooit 78.000 euro bij elkaar heeft gezongen.
**Net als in de toeslagenaffaire**
Dat een terugvordering van de overheid mensen in diepe ellende kan storten, toonde de toeslagenaffaire. Ouders raakten in ernstige problemen nadat de Belastingdienst hoge bedragen aan kinderopvangtoeslag terugvorderde. Dat ook mensen in de bijstand soms enorme bedragen aan uitkeringen moeten terugbetalen na een klein foutje of een half vermoeden, is minder bekend. Platform Investico, Trouw en EenVandaag onderzochten, mede voor De Groene Amsterdammer, hoe de CRvB omgaat met dit soort hoge terugvorderingen.
“De situatie lijkt heel erg op de alles-of-nietsbenadering uit de toeslagenaffaire”, zegt hoogleraar socialezekerheidsrecht Gijsbert Vonk van de Universiteit Groningen. “En eigenlijk is het nog erger: bij toeslagen moest na één foutje een heel jaar aan toeslagen worden teruggevorderd. Bij bijstand kan één fout leiden tot een terugvordering over vele jaren.”
Bijstandsgerechtigden zijn wettelijk verplicht om alles bij hun gemeente door te geven wat ‘redelijkerwijs van invloed kan zijn’ op de hoogte van hun bijstand. Maar wanneer dat precies het geval is, blijft altijd een kwestie van interpretatie. Bovendien ontbreekt het bij bijstandsgerechtigden nog wel eens aan kennis, zo blijkt uit diverse rechtszaken die het afgelopen jaar speelden. Is af en toe hobbymatig optreden echt werk? Of af en toe de bar overnemen als de eigenaar van het café de deur uit is? Het zijn in elk geval zaken waarbij de gemeente kan en mag ingrijpen. En die kunnen leiden tot terugvorderingen van duizenden of zelfs tienduizenden euro’s.
**‘Systeem is te rigide’**
“Het betekent dat bijstandsgerechtigden niet het geringste foutje mogen maken”, zegt hoogleraar bestuurssanctierecht Henny Sackers van de Radboud Universiteit. “Vanuit de wetenschap is al regelmatig geroepen: ‘Dat systeem is veel te rigide.’ Tevergeefs.”
Volgens Gijsbert Vonk, hoogleraar socialezekerheidsrecht aan de Universiteit Groningen, passen gemeenten de wet ook nog eens strenger toe dan noodzakelijk. “De gedachte is kennelijk: als je één keer een fout maakt moeten we alle betaalde bijstand van de afgelopen jaren in twijfel trekken en terugvorderen. De bijstandsgerechtigde komt dan in de moeilijke positie waarin hij alle bijschrijvingen op zijn rekening van de afgelopen jaren moet kunnen verantwoorden.”
Gemeenten maken het hun eigen burgers bovendien opzettelijk moeilijk, vindt sociaal advocaat Alfred Balkema. Hij is tevens voorzitter van de specialisatievereniging sociale zekerheidsrecht, een vereniging van advocaten gespecialiseerd in bijstand en andere uitkeringen. “Gemeenten laten burgers in de val lopen. Bij een controle vragen ze schriftelijk bewijs van stortingen van vier of vijf jaar geleden.”
“De onderklasse”, zegt Balkema, “heeft nooit bewijs, documenteren is iets van white collar workers. Als mijn klanten geld lenen komt er geen overeenkomst maar spreken ze gewoon af dat ze het over een maand terugbetalen. Dan ziet de gemeente het als een gift en vordert de hele bijstand terug. De overheid waarschuwt nooit, en gebruikt het als truc om lekker makkelijk terug te vorderen.”
**Liever te streng dan te losjes**
Gemeenten handelen zo omdat ze op hun beurt bang zijn voor terugvorderingen van het Rijk, zeggen meerdere deskundigen. Gemeenten moeten elk jaar hun cijfers laten controleren door accountants die nagaan of ze het geld dat ze van het Rijk krijgen wel ‘rechtmatig’ uitgeven. Gemeenten die te vaak afwijken van de bijstandsregels lopen het risico zelf gekort te worden. Ze passen de regels daarom liever te streng dan te losjes toe.
“De geldkraan zal niet heel snel echt dicht gaan, maar meer coulance wordt niet zonder meer geaccepteerd”, zegt Evelien Meester van Stimulansz, een adviesorganisatie voor gemeenten. “Je ziet het nu in Utrecht, waar de gemeente heeft besloten om kwetsbare jongeren eerder bijstand te geven dan de regels voorschrijven. Het ministerie duikt er dan bovenop.” Dennis Wiersma, tot vorige week nog demissionair staatssecretaris van cociale zaken en werkgelegenheid, noemde het besluit van Utrecht ‘onacceptabel’.
Peter Heijkoop, wethouder werk en inkomen in Dordrecht en bestuurder sociale zaken bij de Vereniging Nederlandse Gemeenten, bevestigt dat gemeenten de regels liever te strak interpreteren uit angst voor het Rijk. “Veel gemeenten zijn huiverig voor gedoe met het ministerie van sociale zaken of accountants. Het leidt weer tot vragen, je moet uitleg geven. Daar zit niemand op te wachten.”
Tweede-Kamer politici van links tot rechts gaan hier zodadelijk schande over spreken maar vergeten hierbij te vermelden dat zij het orgaan zijn dat de wet die hier is uitgevoerd en aan deze terugvordering ten grondslag ligt (in meerderheid) hebben goedgekeurd, EN deze wet kunnen veranderen/verbeteren.
Ze mopperen op diensten die (mega rigide, zonder meedenkheid of compassie) uitvoeren wat zij bedacht hebben. Als ze het anders willen hebben zij de mogelijkheid om een wet aan te passen, niet de belastingdienst en niet de rechterlijke macht. Mogelijk vullen gemeenten hier zelf qua toepassing van wetten zaken in (op een mega vervelende manier) maar als je dat niet wil moet je dat grijze gebied inkleuren voor die gemeentes.
Het blijft natuurlijk verschrikkelijk en onrechtvaardig wat hier gebeurt, maar het ‘schande spreken van’ cq ‘ik reageer geschokt’, zonder een stukje introspectie of ‘hoe gaan we dit fixen’ krijg ik altijd jeuk van en vind ik vrij opportunistisch en hypocriet.
Tldr: 2e kamer, Als je andere uitvoering/toepassing van een wet wil, maak dan een betere wet.
Toeslagen-debacle en ook deze kwestie hebben wat verschrikkelijke elementen van http://www.reddit.com/r/MaliciousCompliance in zich…
Het verhaal ligt bij dit soort gevallen vaak iets genuanceerder dan het artikel in eerste instantie weergeeft, maar tegelijkertijd, moeten we hier echt met zijn allen tijd en geld mee kwijt zijn, dit soort controles en trucjes om mensen de bijstand afhandig te maken? Hoog tijd voor een basisinkomen.
> Maar of hij er nu iets mee heeft verdiend of niet: op het podium had hij hoe dan ook iets kúnnen verdienen.
Dus je hobby uitoefenen is recht op vorderen? Stel je voor dat je een marathon rent; het maakt niet uit dat je niet gesponsord bent, maar je hád gesponsord kunnen worden.
>Gemeenten moeten elk jaar hun cijfers laten controleren door accountants die nagaan of ze het geld dat ze van het Rijk krijgen wel ‘rechtmatig’ uitgeven
Gemeente steekt tonnen in uitkeringen controleren, rijk steekt tonnen in gemeenten controleren..
We spenderen intussen volgens mij meer geld aan de controles, accountants zijn niet goedkoop, dan we kwijt zijn aan de bijstand.
Weet je wat ik nou zo frustrerend vind?
Zo’n gozer die gewoon voor de lol een potje in een microfoon staat te blèren wordt keihard aangepakt, terwijl een Sywert van Lienden de overheid voor 100miljoen tilt en er zelf 9 miljoen beter van wordt, krijgt een vermaning.
Gaaf en verstandig. Wat een kutland is dit ook, en die lachebek staat wéér aan het roer.
Wat een hoop moeite om iemands hele leven kapot te maken zeg. Zelf worden ze er toch niet rijker van, deze man gaat linea recta naar de schuldhulpverlening en moet dan van 50 euro per week leven (geen idee hoeveel bijstand per week omgerekend is). Overheid krijgt dan 3 jaar per maand een minuscuul bedrag terug en heeft daarmee het leven van deze man nog verder de grond in geboord.
Waarom geen bijstand zonder extra regels? Of iedereen gewoon een vast bedrag per maand. Ik meen mij te herinneren dat dit goedkoper zou zijn omdat alle functies en gewerkte uren voor de overheid die nu betrekking hebben op het handhaven van deze regels, dan komen te vervallen en er op die manier geld vrijkomt.
Ik vind het wel bizar dat ze met zo’n vage inschatting tienduizenden euro’s terug kunnen vorderen. Als zijn hobby zo goed betaald dat hij er een goede maandsalaris aan overhoud, was een uitkering niet nodig geweest. Niemand denkt toch dat een amateurzanger die eens in de week een uurtje zingt, meer verdient dan een tas boodschappen?
“Wij denken” en “wij vermoeden” is dan genoeg? Daarmee wordt iemands leven totaal overhoop gegooid? Je wordt toch ook niet in de gevangenis gegooid voor een vermoeden zonder feiten?
Hebben ze rapper donny eindelijk te pakken
en de instanties vinden het maar wat raar dat mensen bang zijn om ook maar iets te ondernemen. terwijl die dingen ondernemen juist zo vitaal is voor die mensen om een baan te kunnen krijgen, je doet mee met de maatschapij.
Hoewel ik me afvraag hoe de vork precies in de steel zit (natuurlijk mag hij zingen, maar 4 jaar lang optredens hád hij kunnen verzilveren en hád hij moeten melden), de handhaving is gewoon onmenselijk.
De overheid stort wéér een leven in de afgrond.
Ik begin zo steeds meer voorstander te worden van een basisinkomen. Iedereen ontvangt standaard een klein beetje, wordt niet gecontroleerd. Daarboven ga je inkomsten zoals ieder ander belasting betalen.
Dat gaat dus weer helemaal nergens over. Als zo’n man een hobby heeft, laat hem dat dan gewoon doen.
Het is een ander verhaal als iemand vier jaar lang voor een vast loon zwart geld verdiend heeft met optredens en daarnaast ook nog geld claimt. Maar ze zien toch ook wel dat daarvan geen sprake is hier, kom op man.
Laatst al zijn horloge gestolen en nu dit ook nog. Het zit niet mee met Lil’ Kleine.
Wat is precies het probleem? Als je kan werken moet je elke baan accepteren binnen redelijke afstand. Als je vervolgens lekker de hele dag gaat lopen lopen hobbyen ipv een baan proberen te vinden dan moet je terug betalen ja. Bijstand is bedoeld als tijdelijke noodsteun en geen vakantie. De rest van Nederland werkt namelijk keihard om het mogelijk te maken dat zoiets als de bijstand bestaat
Niets lekkerder dan stampen op mensen die toch al aan de grond zitten aldus de bijstand.
Dit is nou iets waarvoor ik 10.000 mensen op een plein zou willen zien demonstreren. Dit is echt een schande.
Weet je wat mij verbaasd? Hoe kan het toch dat al die mensen die in de bijstand zitten niet lijken te weten dat alle inkomsten buiten je bijstandsuitkering gemeld moeten worden, al doet iemand maar boodschappen voor je, of krijg je een fooitje.
Ik zit niet in de bijstand en weet dit al jaren. En er gaat geen week voorbij dat er een bericht wordt gepubliceerd waar eigenlijk altijd hetzelfde aan de hand is; iemand krijgt bijstandsuitkering en daarnaast wordt hem/haar iets van weinig waarde toegestopt, vergeet dit te melden, moet vervolgens de ontvangen uitkering terug betalen.
Ik ben het er zeker niet mee eens dat mensen die iets niet noemenswaardigs krijgen toegestopt de uitkering in zijn geheel moeten terug betalen. Ik snap wel dat dit is ter voorkoming van fraude, maar volgens mij moet dit met een waarschuwingssysteem en een beetje menselijkheid vanuit de gemeente wel op te lossen zijn. Of alleen het verschil terugbetalen.
Maar ik snap dus nog steeds niet hoe het kan dat mensen die zelf in de bijstand zitten deze regels niet lijken te kennen.
Ik heb iets soortgelijks ook gezien bij een vriend. Hij heeft autisme en een soort faalangst, plus een depressie. Hij kon de druk niet hebben om zomaar voor geld te werken. Het idee dat je dan moet presteren, je geld waard moet zijn. Hij wilde dus beginnen met vrijwilligerswerk, gewoon een paar uur per dag, om te leren werken en beetje bij beetje over zijn angst heen te komen. Moeilijk dat het UWV deed! Dat mocht absoluut niet. Dan moest die maar meteen voor een volledig loon gaan werken en had hij die bijstand dus niet nodig, terwijl hij dat mentaal nog helemaal niet aan kon. In zijn eigen woorden, als je niet wil werken dan moet je, maar wil je wél werken dan mag het absoluut niet. Uiteindelijk stiekem toch gedaan, maar als het UWV daarachter komt heeft hij een probleem. Momenteel werkt hij wel in loondienst, maar eigenlijk mag hij dat helemaal niet kunnen van het UWV.