>De huizenprijzen stegen met 20,7 procent ten opzichte van een jaar eerder, ongeveer evenveel als in vorige kwartalen.
Cool.
Nederland begint een neoliberaal hellhole te worden. Het begint met het jaar droeviger te worden in dit land voor jantje modaal en alles eronder. Echt geen f*ck aan zo. Ik zie niet in hoe je als <35 jarige hier ooit nog een fatsoenlijk bestaan moet opbouwen. De gedachte om te emigreren begint met de week luider te klinken in mijn hoofd.
Ben al zo ver geradicaliseerd dat ik niets te maken wil hebben met mensen die geen probleem zien in deze maatschappij ontwrichtende situatie of zelf er financieel profijt uit halen (melken, melken, melken). Heel ver uit mijn buurt blijven.
*Toch staken veel kopers hun zoektocht en daalt dus de concurrentie, wat zou kunnen wijzen op een iets stabielere verhouding van vraag en aanbod.*
Wat een kutmanier van omschrijven. Mensen zijn wanhopig en geven het gewoon op, omdat het toch niet lukt iets te kopen: ‘Oh dan is de vraag minder’… wat?
Waar wij een beetje bang voor zijn is dat je zo een huis koopt door 20% te overbieden, de economie weer eens in elkaar dondert door het ongehinderd blijven bij drukken van geld bijvoorbeeld, en met een joekel van een schuld in plaats van je eerste huis achter blijft. Of er verplicht de rest van je leven in moet blijven wonen.
En ik denk niet dat wij direct ons droomhuis al kunnen bekostigen die eerste keer. Zeker niet in de huidige markt. En wellicht gewoon nooit…
Heel eerlijk, als tevreden huurder van een sociale huurwoning wil ik natuurlijk ook graag huizenbezitter worden, maar ik durf het nu echt niet aan op de koopmarkt. De prijs is domweg te hoog en staat niet meer in verhouding tot de waarde van de woning. Daarnaast zijn er tal van onzekerheden op het moment:
– De FED gaat dit jaar de rente 3x in kleine stappen verhogen.
– De roep om een herverdeling van kapitaal, en het lonender maken van arbeid wordt steeds luider.
– De economie wordt nu grotendeels gedragen door steunpakketten. Het is onduidelijk hoe de reële economie er uit gaat zien wanneer de steun eindigt en de pleisters worden af getrokken.
Voor mij staan alle seinen op rood en is het duidelijk dat de prijzen van zowel woningen als aandelen niet door kunnen blijven stijgen zoals ze nu doen. Prijzen moeten een keer normaliseren en als dat gebeurt is het niet ondenkbaar dat de huizenprijzen ook flink dalen. Ik heb vrienden die vlak voor de vorige crisis voor de hoofdprijs een woning hebben gekocht, en daar 10 jaar verplicht in hebben gewoond tegen hun zin, omdat het onder water stond en ze niet met verlies wilde verkopen.
Ik ben nog nooit zo blij geweest om in de bijstand te zitten in een degelijke sociale huurwoning. Het is geen vetpot maar ik heb relatief weinig kopzorgen als ik het vergelijk met het merendeel van de mensen die ik ken.
Bijna al mijn vrienden wonen klein voor de boofdprijs of zelfs in een compleet krot (want verhuurders komen met bijna alles weg) en niemand kan zich iets beters veroorloven ondanks dat ze allemaal prima verdienen.
Als ik over een jaar of 2 de boel op de rit heb en alsnog een diploma heb, en eindelijk meer dan minimum loon ga verdienen, zit ik er prima bij. Het is zo belachelijk krom momenteel. Het zal mij benieuwen hoe lang dit nog duurt.
Ik zou er om eerlijk te zijn nu niet eens aan denken om een huis te kopen. Ja, het kan zijn dat de huizenmarkt nog jaren zo doorgaat en mensen die nu toch nog instappen maken er wellicht behoorlijk veel winst aan, maar wanneer je net de boot niet haalt ben je wel de pineut.
Heeehe. Millenials maar klagen dat de huizen steeds duurder worden. Maar als ze te duur worden om te kopen, dan koopt er dus niemand en zakt de prijs vanzelf. *marktwerking* snap dat dan!
Wordt het ook weer rendabel voor een bepaalde generatie om een pandje voor de verhuur aan te achaffen: meer verhuur, goedkoper huren!
8 comments
>De huizenprijzen stegen met 20,7 procent ten opzichte van een jaar eerder, ongeveer evenveel als in vorige kwartalen.
Cool.
Nederland begint een neoliberaal hellhole te worden. Het begint met het jaar droeviger te worden in dit land voor jantje modaal en alles eronder. Echt geen f*ck aan zo. Ik zie niet in hoe je als <35 jarige hier ooit nog een fatsoenlijk bestaan moet opbouwen. De gedachte om te emigreren begint met de week luider te klinken in mijn hoofd.
Ben al zo ver geradicaliseerd dat ik niets te maken wil hebben met mensen die geen probleem zien in deze maatschappij ontwrichtende situatie of zelf er financieel profijt uit halen (melken, melken, melken). Heel ver uit mijn buurt blijven.
*Toch staken veel kopers hun zoektocht en daalt dus de concurrentie, wat zou kunnen wijzen op een iets stabielere verhouding van vraag en aanbod.*
Wat een kutmanier van omschrijven. Mensen zijn wanhopig en geven het gewoon op, omdat het toch niet lukt iets te kopen: ‘Oh dan is de vraag minder’… wat?
Waar wij een beetje bang voor zijn is dat je zo een huis koopt door 20% te overbieden, de economie weer eens in elkaar dondert door het ongehinderd blijven bij drukken van geld bijvoorbeeld, en met een joekel van een schuld in plaats van je eerste huis achter blijft. Of er verplicht de rest van je leven in moet blijven wonen.
En ik denk niet dat wij direct ons droomhuis al kunnen bekostigen die eerste keer. Zeker niet in de huidige markt. En wellicht gewoon nooit…
Heel eerlijk, als tevreden huurder van een sociale huurwoning wil ik natuurlijk ook graag huizenbezitter worden, maar ik durf het nu echt niet aan op de koopmarkt. De prijs is domweg te hoog en staat niet meer in verhouding tot de waarde van de woning. Daarnaast zijn er tal van onzekerheden op het moment:
– De FED gaat dit jaar de rente 3x in kleine stappen verhogen.
– De roep om een herverdeling van kapitaal, en het lonender maken van arbeid wordt steeds luider.
– De economie wordt nu grotendeels gedragen door steunpakketten. Het is onduidelijk hoe de reële economie er uit gaat zien wanneer de steun eindigt en de pleisters worden af getrokken.
Voor mij staan alle seinen op rood en is het duidelijk dat de prijzen van zowel woningen als aandelen niet door kunnen blijven stijgen zoals ze nu doen. Prijzen moeten een keer normaliseren en als dat gebeurt is het niet ondenkbaar dat de huizenprijzen ook flink dalen. Ik heb vrienden die vlak voor de vorige crisis voor de hoofdprijs een woning hebben gekocht, en daar 10 jaar verplicht in hebben gewoond tegen hun zin, omdat het onder water stond en ze niet met verlies wilde verkopen.
Ik ben nog nooit zo blij geweest om in de bijstand te zitten in een degelijke sociale huurwoning. Het is geen vetpot maar ik heb relatief weinig kopzorgen als ik het vergelijk met het merendeel van de mensen die ik ken.
Bijna al mijn vrienden wonen klein voor de boofdprijs of zelfs in een compleet krot (want verhuurders komen met bijna alles weg) en niemand kan zich iets beters veroorloven ondanks dat ze allemaal prima verdienen.
Als ik over een jaar of 2 de boel op de rit heb en alsnog een diploma heb, en eindelijk meer dan minimum loon ga verdienen, zit ik er prima bij. Het is zo belachelijk krom momenteel. Het zal mij benieuwen hoe lang dit nog duurt.
Ik zou er om eerlijk te zijn nu niet eens aan denken om een huis te kopen. Ja, het kan zijn dat de huizenmarkt nog jaren zo doorgaat en mensen die nu toch nog instappen maken er wellicht behoorlijk veel winst aan, maar wanneer je net de boot niet haalt ben je wel de pineut.
Heeehe. Millenials maar klagen dat de huizen steeds duurder worden. Maar als ze te duur worden om te kopen, dan koopt er dus niemand en zakt de prijs vanzelf. *marktwerking* snap dat dan!
Wordt het ook weer rendabel voor een bepaalde generatie om een pandje voor de verhuur aan te achaffen: meer verhuur, goedkoper huren!
Geen dank!