Doloc Town doet weinig volledig nieuws, maar combineert bekende ideeën bijzonder slim. Vooral de manier waarop farming, crafting, automatisering en verkenning voortdurend in elkaar haken, maakt het moeilijk om te stoppen.
Je zou denken dat een post-apocalyptische wereld niet meteen de ideale plek is om rustig wat wortels te planten, een vijver aan te leggen en urenlang je opslagkisten te herschikken. Toch is dat exact waar Doloc Town verrassend goed in slaagt. De farming sim van RedSaw Games Studio neemt een vertrouwde formule, gooit er zure regen, robots en verlaten industrie bovenop en weet daar iets bijzonder gezelligs van te maken. Gezellig op de manier waarop je om elf uur ’s avonds nog zegt dat je “enkel nog even die ene machine gaat bouwen” en vervolgens ontdekt dat het half twee is.
Een dorp vol kleine verhalen
Je kruipt in de huid van Proti, die terugkeert naar Doloc Town. Dat is een nederzetting die na een verwoestende oorlog probeert verder te leven in een wereld waar de natuur allesbehalve vriendelijk is geworden. Zure regen, extreme hitte en kapotte infrastructuur zijn dagelijkse kost, maar tegelijk is het dorp verrassend levendig. Mensen wonen in oude vrachtwagens, onder bruggen en tussen resten van een wereld die duidelijk betere tijden heeft gekend.
Dat contrast werkt uitstekend. Doloc Town ziet er uit alsof de wereld al lang geleden heeft opgegeven, terwijl de inwoners net het tegenovergestelde doen. Je begint zelf met amper een tent en een stukje grond, maar langzaam groeit de nederzetting mee met je vooruitgang. Het verhaal rond de mysterieuze Legacy of Eden en de verdwenen Ponka geeft je een reden om verder te trekken, al moet gezegd worden dat de grote lijnen vrij voorspelbaar zijn.
Dat is niet noodzakelijk een ramp. De charme zit vooral in de kleinere verhalen van de inwoners. Door met hen te praten en opdrachten uit te voeren, leer je geleidelijk meer over hun verleden en onderlinge relaties. Niet iedereen maakt meteen indruk, maar na enkele zijmissies krijgen zelfs personages die aanvankelijk vooral als winkelier of questgever aanvoelden plots veel meer persoonlijkheid.
Een goed doordachte keten
Waar Doloc Town echt gevaarlijk wordt voor je vrije tijd, is in zijn systemen. Alles is verbonden met elkaar. Je hebt een bepaald materiaal nodig, daarvoor moet je eerst een machine bouwen, die machine heeft elektriciteit nodig, daarvoor heb je een generator nodig en om die te bouwen moet je eerst grondstoffen raffineren. Voor je het weet, heb je een volledig industrieterrein gebouwd terwijl je eigenlijk alleen maar een stukje rubber nodig had. Dat klinkt alsof het irritant zou moeten zijn, maar meestal werkt het net verslavend.
Je boerderij is het centrum van bijna alles wat je doet. Gewassen leveren geld en ingrediënten op, grondstoffen leiden naar nieuwe machines en nieuwe machines maken verdere automatisering mogelijk. Later kun je drones gewassen laten oogsten en volledige productieketens opzetten, waardoor je steeds meer tijd overhoudt om nieuwe gebieden te verkennen.
De zijwaartse presentatie geeft de farming formule bovendien een leuke twist. In plaats van gewoon een groot vierkant veld vol te planten, bouw je met bakken en platformen de hoogte in. Verticale landbouw is hier letterlijk verticaal. Je kunt je boerderij volledig naar eigen smaak inrichten en naarmate je meer systemen vrijspeelt, wordt het steeds leuker om alles opnieuw af te breken omdat je plots beseft dat het veel efficiënter kan.
Ook het weer speelt mee. Toxische regen kan je gewassen beschadigen en extreme hitte vraagt om bescherming. Onweersbuien geven dan weer gratis elektriciteit. Het geeft de wereld meer karakter en zorgt ervoor dat je niet simpelweg elk seizoen exact dezelfde routine afwerkt.
Op stap met je drone
Buiten je boerderij krijgt Doloc Town meer weg van een lichte Metroidvania. Je trekt door verschillende gebieden, verzamelt grondstoffen en opent gaandeweg nieuwe routes dankzij upgrades zoals een dubbele sprong. De wereld bevat voldoende geheime plekjes en zeldzame materialen om het verkennen interessant te houden.
Het probleem is alleen dat je er soms wel erg vaak doorheen moet. Proti beweegt niet bepaald alsof ze haast heeft en hoewel je later bussen en andere vormen van vervoer ontgrendelt, duurt het behoorlijk lang voordat fast travel echt bruikbaar wordt. Vergeet je vervolgens een quest item in een opslagkist op je boerderij, dan mag je dezelfde route nog eens afleggen. Dat gaat na verloop van tijd op de zenuwen werken.
Ook het inventarissysteem helpt niet altijd mee. Opslagruimte is beperkt en materialen moeten vaak letterlijk uit kisten gehaald worden voordat je ermee kunt craften. Het zijn kleine ongemakken, maar in een game waarin je constant tientallen grondstoffen verzamelt, stapelen die irritaties zich snel op.
Daarnaast is er ook combat, al vormt dat niet de hoofdfocus. Een aanpasbare drone doet het meeste werk en kan automatisch vijanden onder vuur nemen terwijl jij vooral probeert aanvallen te ontwijken. Het systeem is functioneel, maar niet veel meer dan dat. Dat is prima zolang je Doloc Town vooral als farming sim ziet, want als actiegame zou het weinig indruk maken.
Audiovisuele pracht
Visueel is Doloc Town bijzonder charmant. De pixelart combineert roestige gebouwen, kapotte machines en overwoekerde landschappen met kleurrijke planten en expressieve personages. Zelfs wanneer je door een verlaten industriële ruïne loopt, blijft de game opvallend gezellig ogen.
De muziek volgt hetzelfde principe. Rustige lo-fi melodieën passen uitstekend bij lange dagen op de boerderij. De omgevingsgeluiden zoals regen op je dak zorgen ervoor dat je bijna vergeet dat die zure regen je planten ondertussen probeert op te lossen in bijtend zuur.
Het game-avontuur van Joeri begon toen hij op zijn achtste een PlayStation cadeau kreeg. Sindsdien is het nooit meer goed gekomen en schrijft hij al meer dan twintig jaar over zijn favoriete hobby. Hij speelt met plezier bijna elk genre, al krijgen tactische uitdagingen steevast de voorkeur. Hij misbruikt dit stukje tekst bovendien graag om te pleiten voor een nieuwe Jet Set Radio game.