Enkele jaren geleden maakte ik kennis met Mortal Shell. Een Soulslike die misschien niet dezelfde budgetten had als de grote jongens in het genre, maar wel probeerde om met zijn eigen ideeën een plaatsje tussen de gevestigde namen te veroveren. Vooral het systeem rond de verschillende Shells wist me toen te bekoren. Ondertussen zijn we enkele jaren verder en krijg ik opnieuw een Shell voorgeschoteld om mijn ziel in te dumpen. Alleen heeft ontwikkelaar Cold Symmetry deze keer duidelijk wat meer ambitie in zijn koffers gestoken. Meer Shells, meer mogelijkheden om je personage uit te bouwen, dungeons en vloeiende combat. Maar is meer ook beter? Ik trok mijn virtuele harnas aan en ging op pad in Mortal Shell II. Ook benieuwd of je deze Shell waardig kan dragen? Lees dan zeker onderstaande review.
Waarom Wel?
Een verhaal dat je zelf moet ontdekken
Het verhaal van Mortal Shell II draait rond de Harbinger, een voorbestemd wezen dat eropuit wordt gestuurd om de gestolen, gezegende Ova van de Undermether terug te halen. Die wordt bewaakt door allerlei fanatieke tegenstanders en groteske wezens. Zoals we ondertussen gewend zijn van dit soort games, krijg je het verhaal niet zomaar voorgeschoteld. Je zal zelf op ontdekking moeten gaan om het mysterie verder te ontrafelen.
Het avontuur speelt zich af in Fallgrim, waar je wordt getrakteerd op vergeten krijgers, oude tempels, verboden bossen, ijzige graven en zelfs citadellen die uit botten zijn opgetrokken. Ik zat vanaf de eerste seconden eigenlijk al goed. Er zit een heerlijke duistere sfeer in deze wereld en ik had regelmatig het gevoel dat ik opnieuw even mijn stoel dichter bij mijn scherm schoof om te kijken wat er achter de volgende hoek op mij stond te wachten.
Acht Shells met heel wat mogelijkheden
Wie de eerste Mortal Shell heeft gespeeld, weet dat de Shells een belangrijk onderdeel vormen van de game. In het origineel kregen we vier verschillende Shells voorgeschoteld, vijf als we de DLC meetellen. Deze keer zijn het er maar liefst acht. Elke Shell heeft bovendien zijn eigen geschiedenis. Via de resource Glimpse kom je steeds meer te weten over het personage waarin je rondloopt. En daar blijft het niet bij. Hoe sterker je band met een Shell wordt, hoe meer vaardigheden je vrijspeelt op zijn persoonlijke skilltree.
Mijn eerste kennismaking na de tutorial was Tiel, The Acolyte. Wie het eerste deel heeft gespeeld, zal deze oude bekende ongetwijfeld herkennen. Toegegeven, het is geen nieuwe Shell, maar miljaar… Tiel blijft een heerlijke verschijning.
Tiel speelt als een soort Rogue. Ik koos er al snel voor om vanuit de schaduw toe te slaan en vijanden regelmatig van een stevige Riposte te voorzien. Toen ik vervolgens ontdekte dat ik hem immuun kon maken voor gif én ervoor kon zorgen dat gifschade me zelfs opnieuw genas, wist ik dat ik hier nog wel even mee ging experimenteren.
Shell Proxima is op het eerste gezicht meer gericht op bliksem. Zij heeft een haak waarmee ze ofwel de vijand naar haar kan brengen of zij zelf naar de vijand. Dit gecombineerd met een sterke lading elektriciteit. Op deze manier zie je ook dat er mogelijkheid is tot herspeelbaarheid met de verschillende Shells.
Tarstones en Seals dragen bij bij je build
Niet alleen je gekozen Shell bepaalt hoe je speelt. Doorheen je avontuur verzamel je namelijk verschillende Tarstones, waarmee je jouw build nog verder kan uitbouwen. Je krijgt verschillende mogelijkheden voorgeschoteld: support, combat en zelfs Infusions voor je sidearms. Na het verslaan van een Grisha kon ik bijvoorbeeld diens kracht als passieve vaardigheid meenemen. Op bepaalde momenten ontwaakte de geest van deze Grisha zelfs om me een handje te helpen tijdens gevechten. De eerste keer dat dat gebeurde, schrok ik mijn eigen kapot. Uit het niets kwam deze geest tevoorschijn, maar toen ik het gewend was, was het heerlijk om samen met deze geestige Grisha te vechten.
Of wat dacht je van een Burn Infusion op je sidearm? Hiermee kan je meerdere schoten afvuren die vijanden letterlijk in vuur en vlam zetten. Wanneer verschillende vijanden tegelijkertijd staan te fikken, terwijl je ondertussen met je Shell door de omgeving aan het hakken bent, weet je waarom je dit soort games speelt.
Ook de Seals spelen een belangrijke rol bij het bepalen van je speelstijl. Zelf koos ik voornamelijk voor de Untarnished Seal, waarmee ik de focus op Guard legde en aanvallen kon afblokken. Wie liever wat meer bescherming heeft, kan bijvoorbeeld voor Vatra’s Seal kiezen, waarmee je jezelf tijdelijk in steen verandert en heel wat schade kan opvangen. Het mooie is dat deze systemen elkaar versterken. Je bent dus niet simpelweg een Shell aan het levelen. Je bent eigenlijk voortdurend aan het sleutelen aan je eigen speelstijl.
Gloom, Glimpse en Shell Points
En dan komen we bij de nodige resources terecht. Gloom is de belangrijkste resource wanneer je jouw personage wil levelen aan de Beacons, die dienstdoen als de bonfires die we ondertussen allemaal kennen uit Soulslikes.
Daarnaast heb je Glimpse, waarmee je de band met je Shell versterkt. Door je personage sterker te maken, krijg je Shell Points die je vervolgens op de persoonlijke skilltree van je gekozen Shell kunt spenderen.
In eerste instantie lijkt het misschien alsof je opnieuw een heleboel verschillende balkjes en grondstoffen moet leren kennen, maar na enkele uren begint het systeem mooi in elkaar te vallen. En vooral: bijna alles wat je verzamelt heeft daadwerkelijk een doel.
Ook het verzamelen van de Ova’s vormt een belangrijk onderdeel van je avontuur. Wanneer je deze terugbrengt naar Marrow’s Keep, kun je nieuwe mogelijkheden vrijspelen. Zo krijg je onder andere toegang tot fast travel en kan je het aantal healing flasks uitbreiden of de efficiëntie ervan verbeteren.
Dat geeft je ook meteen een reden om dungeons en Beacons volledig uit te kammen. Je weet namelijk nooit welke beloning je op het einde te wachten staat. Nieuwe wapens, coins, Gloom, materialen voor upgrades… Ik heb mezelf meermaals betrapt op het omdraaien van iedere steen. Want misschien ligt daar wel net die upgrade die mijn build nog een klein beetje sterker maakt.
Combat met meer schwung
Het is voor mij ondertussen al een hele tijd geleden dat ik de eerste Mortal Shell speelde, maar als mijn geheugen me niet in de steek laat, voelde de combat toen een pak trager aan. In Mortal Shell II voelt alles een stuk vloeiender. Dat komt onder andere doordat de stamina-meter verdwenen is. Nu zou je natuurlijk kunnen denken dat je als een complete gek op je knoppen kan beginnen rammen, maar dat zou ik afraden.
Wanneer je eenmaal een aanval inzet, kan je die namelijk niet meer annuleren. En als een vijand op datzelfde moment beslist dat hij jou ook een mega harde klap wil verkopen, dan kan je weleens van een kale reis terugkeren. In plaats van stamina krijgen we onder andere een Posture-mechanic. Wanneer je een aanval goed pareert, loopt de stagger-meter van de vijand op. Eenmaal die volledig gevuld is, kan je toeslaan met een bijzonder brutale Riposte.
Geloof me: die animaties zijn opnieuw om je duimen en vingers bij af te likken. Het mooie is dat pareren hier niet enkel een defensieve handeling is. Je bouwt er letterlijk je volgende aanval mee op. Wie de moeite neemt om vijanden te leren kennen en hun aanvallen goed te timen, wordt daar dan ook rijkelijk voor beloond.
Sidearms zorgen voor heerlijke momenten
De combat wordt trouwens niet alleen interessanter door de Shells en hun vaardigheden. Mortal Shell II introduceert ook sidearms. En daar zitten een paar heerlijke speeltjes tussen. Je kunt uiteraard voor klassiekers zoals een pijl en boog kiezen, maar persoonlijk ging mijn voorkeur al snel naar wat zwaarder geschut. Een krachtige shotgun uit het niets tevoorschijn halen en een vijand van dichtbij aan flarden knallen?
Ook hier moet je natuurlijk rekening houden met je Resolve. Deze meter heb je nodig om bepaalde vaardigheden van je Shell en sidearms te gebruiken. Je vult Resolve opnieuw aan door vijanden te raken met melee-aanvallen of door bepaalde voorwerpen in de omgeving te gebruiken. Daardoor kan je niet zomaar alles tegelijkertijd uit je mouw schudden. Je moet tijdens gevechten een beetje nadenken over wanneer je welke vaardigheid gebruikt.
Duistere sfeer voelt magisch aan
Het is vrij duidelijk dat Mortal Shell II volledig mijn dada is. Grafisch is deze game dik in orde. Doorheen Fallgrim zal je verschillende gebieden ontdekken met elk zijn eigen aparte stijl. Ook omdat je door een bepaald voorwerp de cyclus kan veranderen van dag naar nacht of omgekeerd. Vooral ’s nachts wordt de wereld nog gevaarlijker en zullen er andere dingen gebeuren dan overdag.
Qua sfeer is de game top notch. De muziek bezorgde me meer dan eens die befaamde kippenvelmomentjes. Niet alleen past de muziek perfect bij deze game, maar de geluiden van de monsters, dieren en omgevingen geven deze game een meerwaarde van jewelste. Knap werk Cold Symmetry.
Waarom Niet?
Enkel voor doorzetters
Zoals het meestal gaat met dit soort games is dit genre niet voor iedereen. Alhoewel ik Mortal Shell II zeker en vast kan aanraden. Toch wil ik even een waarschuwing geven. Je krijgt een goede tutorial van ongeveer iets meer dan een uur. Wie trouwens twijfelt kan zich steeds eerst even wagen aan de gratis Open Bèta van de game.
Toch na de tutorial loop je door een gebeurtenis even rond zonder Shell en ik kan jullie al verzekeren dat dit niet van de poes is. Daarom geef ik liever deze waarschuwing waar je je aan mag/kan verwachten. Gelukkig krijg je in het begin van het echte avontuur wel de locatie van twee Shells. Dus weet je al vrij goed wat je eerste opdracht is als je je wilt wagen aan Mortal Shell II.
Immersive of action camera
Waar ik vooral in het begin wat problemen mee had was het camerastandpunt. Je hebt de keuze uit twee standpunten. Immersive, dat is net achter de rug van je personage of action, hier zit er iets meer afstand tussen de camera en je personage. Eerst had ik het op immersive staan, maar al snel had ik problemen om bepaalde items te zien liggen op de grond.
Dus ik schakelde over naar action. Echter had ik met dit camerastandpunt ook een probleem, ik kon de parrying niet goed inschatten, omdat het standpunt, voor mij, te ver stond en dus mijn timing helemaal fout zat. Dus ik moest kiezen, uiteindelijk koos ik toch wijselijk om immersive te selecteren. Ik moet toegeven dat dit na een tijdje toch begon te wennen. Ik geef toe dat dit zeer hard naar muggenzifterij ruikt, en dat is het misschien ook wel, maar ook dit mogen jullie als een soort waarschuwing aannemen.
Trailer
Reviews op Pragalicious zijn onafhankelijk. Wij krijgen meestal een reviewcopy van uitgevers, ontwikkelaars of PR-kantoren. Als dat niet het geval is, kopen we de games zelf. De partij die ons een reviewcopy bezorgd, heeft op voorhand geen inzicht in onze reviews. Ze hebben geen invloed op de inhoud en ons oordeel.
Pragalicious wordt ondersteund door affiliate-opbrengsten. Als je op bepaalde links klikt via onze site, kunnen we daar aan verdienen. Zo help je ons deze website te onderhouden en te verbeteren.
Gespeeld op PlayStation 5 Pro
9
Fantastisch
Mortal Shell II overtreft naar mijn bescheiden mening het origineel. Waar het eerste deel vooral indruk maakte met zijn Shell-systeem, bouwt het tweede daar op een uitstekende manier op verder. De acht Shells, uitgebreidere skilltrees, Tarstones, Seals en sidearms geven je enorm veel vrijheid om je eigen build samen te stellen. Mijn Tiel groeide bijvoorbeeld uit tot een giftige schaduwmoordenaar die vanuit de duisternis toeslaat en zichzelf tegen gif kan beschermen. Dat soort experimenteren is voor mij een van de grootste troeven van deze game. Daarbovenop voelt de combat een pak vloeiender aan dan in mijn herinnering. De Posture-mechanic geeft parry’s meer betekenis, de Riposte blijft heerlijk brutaal en de sidearms zorgen voor een leuke extra dimensie. Tel daar de dungeons, puzzels en de vele mogelijkheden om je Shell verder uit te bouwen bij op en Mortal Shell II voelt niet langer als zomaar een vervolg, maar als een game die eindelijk op eigen benen begint te staan. En eerlijk? Die Shell mag van mij nog wel een tijdje om mijn lijf blijven zitten. Voor mij is het duidelijk: deze Mortal Shell II is voorlopig mijn GOTY.
Pluspunten
Acht verschillende Shells
Veel uitgebreidere builds dan in het origineel
Vloeiende combat
Sterke parry- en Posture-mechanic
Sidearms
Dungeons en Beacons clearen voor goede beloningen
Minpunten
Niet voor iedereen
Camerastandpunten
Ontdek meer van Pragalicious
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
Affiliate
