Vraag camperaars naar Theth en de kans is groot dat er verhalen komen over een hobbelige bergweg waarvoor je liefst vierwielaandrijving, veel bodemvrijheid en sterke zenuwen nodig hebt. Dat beeld klopt niet meer met de hoofdroute van nu.
De SH21 vanuit Shkodër naar Theth is sinds 2021 volledig geasfalteerd. Een terreinwagen is voor de hoofdweg in de zomer dus niet meer noodzakelijk. Makkelijk wordt de rit daarmee overigens niet. De route klimt via Qafa e Thorës de Albanese Alpen in en blijft smal, steil en vol haarspeldbochten. Voor een grote camper betekent asfalt dus vooral dat de ondergrond geen probleem meer hoeft te zijn, niet dat je er ineens ontspannen met 80 km/u doorheen rijdt. Actuele route-informatie rekent nog altijd op meerdere uren voor ongeveer 70 kilometer.
Dat verschil typeert Albanië anno 2026. Het hoofdwegennet is op veel plekken flink verbeterd, terwijl de omstandigheden zodra je kleinere bergwegen opzoekt nog sterk kunnen wisselen. Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken geeft Albanië een groen reisadvies, maar waarschuwt wel dat autorijden er gevaarlijk kan zijn en dat veel wegen slecht verlicht zijn. Het advies is om waar mogelijk overdag te rijden.
Niet Frankrijk of Noorwegen: dit land komt als beste uit een nieuwe campervergelijking | Autobahn
Bij deze tolpoort kan 2,20 meter ineens geld waard zijn
Nog zo’n advies dat achterloopt: Albanië zou eigenlijk maar één tolweg hebben waarvoor je ongeveer vijf euro betaalt. De werkelijkheid is inmiddels ingewikkelder. De ANWB meldt tolheffing op delen van de A1 en bij de Llogaratunnel. Daarnaast is het nieuwe traject tussen Thumanë en Kashar een interessant voorbeeld van iets waar juist camperbezitters op moeten letten.
Exploitant G2 Infra kijkt daar namelijk naar de hoogte en het aantal assen. Een voertuig tot 2,20 meter betaalt voor het volledige traject €2,50. Een voertuig met twee of drie assen dat hoger is dan 2,20 meter valt in een andere categorie en betaalt €6,30. Een klassieke camper kan daardoor meer dan twee keer zoveel kosten als de personenauto die voor hem door het poortje rijdt. Betalen kan er in Albanese lek of euro’s en ook met een bankkaart.
Ook op de A1 richting Kosovo werken de tarieven met voertuigcategorieën waarin onder meer hoogte, assen en wielconfiguratie meetellen. De oude vuistregel “Albanië heeft één tolweg van vijf euro” kun je dus beter thuislaten. Controleer je geplande route kort voor vertrek en kijk daarbij naar de klasse van je camper, niet alleen naar het tarief voor een personenauto.
Met twee personen rondkomen van €50 kan, maar reken jezelf niet rijk
Het getal dat Albanië extra aantrekkelijk maakt, is €50 per dag voor twee personen. Dat bedrag duikt in verschillende camperreisverslagen op en is niet onmogelijk. Actuele campingoverzichten voor 2026 tonen bijvoorbeeld camperplaatsen vanaf ongeveer €12 per nacht voor twee volwassenen, terwijl andere campings rond €24 tot €27 zitten.
Maar €50 is geen officieel Albanese gemiddelde en ook geen bedrag waarop iedere camperreis automatisch uitkomt. Het kan een realistisch budget zijn wanneer je lokaal boodschappen doet, relatief weinig kilometers per dag rijdt en goedkope campings gebruikt. De heenreis vanuit Nederland of België hoort daar bovendien niet bij. Twee weken à €50 per dag betekent €700 voor twee personen ter plaatse, vier weken €1.400. Niet per persoon, zoals sommige rekensommen doen voorkomen.
Wie via Italië reist, moet ook de overtocht apart begroten. De verbinding Bari-Durrës vaart in de zomer van 2026 ’s nachts en vervoert voertuigen, maar een hogere camper valt bij de rederij in een andere voertuigcategorie dan een gewone personenauto. De exacte prijs hangt daarnaast af van seizoen, voertuigafmetingen, passagiers en gekozen accommodatie.
Kijk vóór vertrek naar twee letters op je groene kaart
Een campingapp vergeten is vervelend. Een verkeerde verzekeringsdekking ontdekken bij de Albanese grens is een stuk vervelender.
Albanië doet mee aan het internationale groene-kaartsysteem, maar je moet controleren of jouw verzekering het land daadwerkelijk dekt. Kijk daarom op het internationale verzekeringsbewijs of landcode AL niet is doorgestreept. De ANWB adviseert voor Albanië bovendien om de originele groene kaart mee te nemen en die tijdig bij je verzekeraar op te vragen.
Blijkt jouw voertuig niet voor Albanië verzekerd, regel dan vóór je verder rijdt een geldige grensverzekering bij een erkende aanbieder. De Albanese financiële toezichthouder waarschuwt buitenlandse automobilisten om zulke polissen uitsluitend bij erkende verkooppunten en agenten af te sluiten.
Ook contant geld blijft nuttiger dan veel Nederlanders gewend zijn. Bij Albanese tankstations moet volgens de ANWB nog vaak in lek worden afgerekend, terwijl een bankkaart niet overal wordt geaccepteerd. Euro’s worden soms aangenomen, maar de wisselkoers kan ongunstig zijn. Een voorraad van honderden euro’s contant meenemen is niet nodig, maar alleen op je telefoon en betaalpas vertrouwen is evenmin verstandig.
Vrij staan kan vaker, maar je camper is geen vrijbrief
Albanië voelt voor camperaars losser dan Frankrijk, Spanje of Nederland. Dat betekent alleen niet dat je de camper automatisch overal langs een strand, in een nationaal park of aan een bergweg mag neerzetten en vervolgens de luifel kunt uitdraaien.
Het officiële Albanese toerismebureau schrijft dat kamperen zowel langs de kust als in nationale parken mogelijk is, maar waarschuwt tegelijkertijd dat het lokaal verboden kan zijn. De regels kunnen per gebied verschillen. Het advies is daarom informatie van de gemeente of de beheerder van een beschermd natuurgebied te controleren.
Daarmee is “wildkamperen is in Albanië gewoon toegestaan” een te makkelijke conclusie. Zeker in beschermde natuurgebieden kunnen beperkingen gelden en borden ter plaatse gaan voor op wat een camperapp of oud reisverslag zegt. Gebruik voor vuil water en het chemische toilet alleen een daarvoor bestemde of expliciet toegestane voorziening. Een willekeurige straatput is geen vervangende camperplaats.
De voorzieningen zijn ondertussen ook minder primitief dan het stereotype suggereert. Actuele campingoverzichten tonen verspreid door het land kleine campings met camperplaatsen en voorzieningen, van Shkodër en Valbona tot de zuidelijke kust. Verwacht alleen niet op iedere paar kilometer het gestandaardiseerde netwerk van camperplaatsen dat je uit Frankrijk kent.
Voor de eerste reis hoef je niet ieder pinnetje af te vinken
Wie vanuit Nederland helemaal over land rijdt, komt volgens de gebruikelijke route via Duitsland, Oostenrijk, Slovenië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina en Montenegro richting Albanië. Voor een eerste rondreis is vanuit Montenegro bij Shkodër beginnen daarom logisch. Wie liever een deel van de Balkanrit overslaat, kan vanuit Italië met de nachtboot naar Durrës.
Met ongeveer twee weken zou ik niet proberen heel Albanië in één vakantie te proppen. Begin in het noorden bij Shkodër en eventueel Theth, zak daarna af via Berat naar de kust rond Vlorë en Himarë en vervolg richting Gjirokastër. Van daaruit kun je via het zuiden richting Griekenland uitrijden. Met drie weken ontstaat ruimte voor extra dagen in de Albanese Alpen, het meer van Ohrid of simpelweg een paar dagen waarop de camper helemaal nergens heen hoeft.
Dat laatste past misschien nog het beste bij Albanië. Wie zich alleen voorbereidt op kapotte bergwegen en ontbrekende voorzieningen, ontdekt een land dat inmiddels een paar stappen verder is. Wie daaruit concludeert dat Albanië ondertussen gewoon Zuid-Frankrijk voor de halve prijs is, maakt de tegenovergestelde fout.
De uitdaging is niet meer dat Albanië volledig onbekend terrein is. De uitdaging is dat het land sneller verandert dan veel reisadvies kan bijhouden.