Een nieuwe slangensoort uit Nieuw-Guinea draagt de naam van Guns N’ Roses-gitarist Slash, die zelf al jaren reptielenliefhebber is.
Schrijf je in voor de nieuwsbrief! Ook elke dag vers het laatste wetenschapsnieuws in je inbox? Of elke week? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief!
De Amerikaanse gitarist Slash, die eigenlijk Saul Hudson heet, is vooral bekend van de band Guns N’ Roses. Maar naast muziek heeft hij nog een andere grote interesse: reptielen. Hij houdt al zijn hele leven van slangen en steunt dan ook regelmatig musea en dierentuinen.
Die liefde heeft hem nu een bijzondere eer opgeleverd. Wetenschappers hebben een nieuw ontdekte slangensoort naar hem vernoemd: Lielaphis slashi. “Als reptielenliefhebber ben ik enorm vereerd dat Lielaphis slashi naar mij is vernoemd”, zegt Slash. “Het is echt bijzonder. Ik had nooit gedacht dat dit moment zou komen.” Het onderzoek is te vinden in Zootaxa.
Op zoek naar slangen
De slang leeft in de bossen van Nieuw-Guinea, het op één na grootste eiland ter wereld. Het eiland ligt ten noorden van Australië en is verdeeld over Indonesië en Papoea-Nieuw-Guinea. In de tropische bossen leven veel verschillende soorten dieren en planten. Toch weten wetenschappers nog lang niet precies wat er allemaal voorkomt.
Dat bleek ook bij Lielaphis slashi. Het eerste exemplaar, dat later belangrijk werd voor de beschrijving van de soort, werd al in 2006 gevonden. Herpetoloog Christopher Austin deed toen veldwerk in Papoea-Nieuw-Guinea. Hij zocht ’s nachts naar slangen, omdat toornslangen vooral na zonsondergang actief zijn.
“Deze toornslangen uit Nieuw-Guinea zijn nachtdieren”, vertelt Austin. “Je vindt ze vaak kort na zonsondergang aan de voet van grote bomen, waar ze op zoek zijn naar voedsel.” Dat zoeken is niet zonder risico: in hetzelfde gebied leven volgens Austin ook zeer giftige slangensoorten die sterk op ongevaarlijke slangensoorten kunnen lijken.
Nauwkeurige vergelijking
Na de vondst was niet direct duidelijk dat het om een nieuwe soort ging. Van buiten leek de roodbruine slang sterk op andere toornslangen uit hetzelfde geslacht Lielaphis. De gevonden dieren werden aanvankelijk zelfs aangezien voor Lielaphis parvus, een soort die bekend is van het eiland Japen, Indonesië.
Pas later brachten DNA-onderzoek en een nauwkeurige vergelijking van de dieren meer duidelijkheid. Onderzoekers bestudeerden het genetisch materiaal van tientallen Lielaphis-slangen en vergeleken daarnaast hun DNA. Ook bekeken ze kenmerken van het lichaam, waaronder het aantal schubben op de buik, de staart en rond de bek.
Leestip: Opwinding op Barbados: kleinste slang ter wereld duikt na bijna 20 jaar weer op
Daaruit kwam een duidelijk patroon naar voren: de dieren die nu Lielaphis slashi worden genoemd vallen duidelijk onder een nieuwe soort. Dat is niet alleen op basis van hun DNA: ook hun schubben verschilden op meerdere punten van die van verwante soorten.
De onderzoekers gebruikten daarnaast ook computermodellen om te bekijken welke leefgebieden geschikt zijn voor de slang. Daaruit bleek dat vooral laaggelegen gebieden in het noordoosten van het vasteland van Nieuw-Guinea geschikt lijken. Het eiland Japen, waar dus de bijna identieke L. parvus voorkomt, bleek daarbij niet geschikt voor de nieuw beschreven soort. Dat was nog een aanwijzing dat de dieren niet tot dezelfde soort behoren.
Veel onbekend
Helaas is er nog niet veel over de nieuwe toornslang bekend. De dieren zijn moeilijk in het wild te volgen omdat ze snel verdwijnen tussen bladeren en begroeiing. Wel geeft hun bouw enkele aanwijzingen over wat ze eten. Slangen uit dit geslacht hebben vaak relatief grote tanden achter in hun bek. Daarmee kunnen ze gladde hagedissen en eieren van andere reptielen eten. Volgens onderzoeker Sara Ruane grijpt de slang zijn prooi vermoedelijk dan ook met de bek. Hij wurgt zijn voedsel dus niet zoals bijvoorbeeld een boa dat doet.
De ontdekking is meer dan alleen een eerbetoon aan een gitarist. Met Lielaphis slashi telt het geslacht Lielaphis nu twintig bekende soorten. De onderzoekers vermoeden dat er op Nieuw-Guinea nog meer nieuwe soorten te vinden zijn. En daar zit ook meteen het probleem: de bossen waar deze vooralsnog onbeschreven soorten leven staan onder druk, onder meer door landbouw- en mijnbouwbedrijven.
Daarom is het volgens Ruane zaak om zo snel mogelijk alle soorten in het gebied te ontdekken. Ruane zegt: “We kunnen dieren niet beschermen als we niet weten dat ze bestaan. Daarom is het belangrijk om gestaag door te gaan met het herkennen van nieuwe soorten. Dat helpt ons ook om beter te begrijpen hoe de ecosystemen in dat gebied werken, en hoe deze elkaar beïnvloeden.”
We schreven vaker over dit onderwerp, lees bijvoorbeeld ook Deze vogels weten onbewust dat ze beter niet met een ratelslang kunnen vechten en Kan een muis al in de buik leren om bang te zijn voor slangen? . Of lees dit artikel: Is je kleuter bang voor slangen? Een klein verhaaltje kan al helpen .
Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast: !