Er was geen aankondiging voor het begin van Tyler, The Creator gisterennacht. Geen opbouw, geen intro-filmpje, geen lichten die langzaam aangingen. Gewoon het donker, tot het karakter van Big Poe’s stem over de weide dreunde, en vervolgens Tyler die daar opeens stond in zijn rode pak alsof hij er altijd al had gestaan. De weide deed wat weides doen als iemand als Tyler, The Creator verschijnt: ontploffen. In de seconden die volgden was er even dat rare gevoel dat je niet weet wat er net was gebeurd, maar dat je wel weet dat het iets was. Dat dit zijn tweede Pukkelpop-optreden was, gaf het alleen maar meer gewicht. De eerste keer, elf jaar geleden, was hij nog zo niet-noemenswaardig dat je er online geen setlists of video’s van terugvindt, alsof het internet besloot het collectief te vergeten. Vorig jaar stond hij in een hopeloos uitverkochte AFAS Dome in Antwerpen, de grootste zaal van het land. Nu stond hij buiten, voor een open weide zonder dak of muren, en hij vulde het alsof de ruimte voor hem gebouwd was.

De eerste nummers kwamen snel en hard. Tyler prioriteerde zijn twee meest recente albums, Chromakopia en Don’t Tap The Glass, en dat was meteen duidelijk in de opbouw. “Sugar On My Tongue” en “Sticky” deden de weide figuurlijk uit haar voegen barsten. Pukkelpop had naar Okonma’s grote ontzetting pyrotechniek verboden voor zijn show, iets wat hij niet zomaar over zich heen liet gaan. De rant die volgde was uitgebreid, gedetailleerd en grappig, en ergens ook volkomen terecht: er is iets dat ontbreekt als je “Sticky” hoort zonder het vuur in je gezicht te voelen. Dat hij het miste was te zien. Dat het publiek er toch volledig invloog was typerend voor de avond.

De energie die Tyler op het podium genereerde was van een soort die je zelden ziet. Een man in een rood pak die rondloopt op een podium zonder dansers, zonder uitgebreide set, zonder de normale bla-bla van een grote festivalproductie, en die desondanks een weide van tienduizenden mensen blijft meenemen van het ene hoogtepunt naar het andere. Bij “Tweakin’” hield hij een uitgebreide intro waarbij hij vertelde hoe fantastisch het publiek op Lowlands de avond ervoor was geweest, hoe hij absoluut niet geloofde dat Pukkelpop het kon evenaren. Het was natuurlijk volledig theater, maar het werkte. De weide deed er alles aan om hem ongelijk te geven, en wat volgde was misschien wel het meest energieke moment van de hele set. Een overwinning voor een showman die precies weet welke knoppen hij moet indrukken en wanneer.

Het enige waar we achteraf mee bleven zitten was de setlist. Tyler had een segment ingepland voor ouder werk, en de nummers die er uitkwamen, “She”, “Wusyaname”, “ARE WE STILL FRIENDS?” en “EARFQUAKE”, waren welgekomen. Maar voor onze smaak was het segment net iets te kort tegenover het overwicht van Chromakopia en Don’t Tap The Glass. Die albums hebben hem de gigaster gemaakt die hij vandaag is, en dat rechtvaardigt zijn keuze volledig. Het is ook geen eerlijk verwijt, want Tyler kan niet tegelijk de mensen bedienen die hem vorig jaar in de AFAS Dome zagen én de mensen die hem elf jaar geleden hier voor het eerst ontdekten. Hij koos voor de weide voor hem, voor de mensen die door die twee nieuwe platen zijn gekomen. Dat is de juiste keuze. Maar wij misten de “Domo 23″s van de wereld toch wel een beetje.

Voor het slot trok hij alles open. “Like Him”, “NEW MAGIC WAND”, en dan “See You Again” met een verlengde intro die de spanning zo strak in de lucht zette dat je hem bijna kon aanraken. Het waren nummers die de weide meebrachten naar het einde van vier dagen Pukkelpop op de meest catharctische manier mogelijk. En dat alles zonder de pyro, zonder de dansers, zonder de spectaculaire decors die je bij een artiest van dit kaliber verwacht. Wat Pukkelpop nodig had gisterenavond was Tyler, een rood pak, en de overtuiging dat zijn persoonlijkheid op zichzelf een show kan dragen. Dat dat klopt, wisten we al, maar het is altijd goed om het nog een keer bevestigd te zien.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Onze recensie van de vierde festivaldag lees je hier.
Alle recensies van Pukkelpop 2026 lees je hier.

Setlist:

Big Poe
St. Chroma
Rah Tah Tah
Noid
Darling, I
Sugar On My Tongue
Sticky
Who Dat Boy
ARE WE STILL FRIENDS?
BEST INTEREST
She
Wusyaname
Tomorrow
Tweakin’
EARFQUAKE
I Hope You Find Your Way Home
Like Him
NEW MAGIC WAND
See You Again
I’ll Take Care Of You