Op basis van de demo voelt Rayman Legends Retold nog niet aan als een enorme remake. De charme van het origineel blijft wel behouden.
In een ver vervlogen tijdperk (2013) verscheen wat een van de beste platformers ooit zou worden, Rayman Legends. Samen met Rayman en zijn bondgenoten trotseer je verschillende levels en moet je de Teensies zien te redden. Sommige van deze levels zijn de befaamde muzieklevels. Hier sprint je doorheen het level en beweegt alles op het ritme van de muziek. Dertien jaar later is het tijd om deze klassieker nieuw leven in te blazen en komt Ubisoft met Rayman Legends Retold.
Scherpere graphics en vlottere gameplay
Deze remake doet ongeveer wat elke remake doet. De dertien jaar oude graphics (de game verscheen onder andere op de PS3 en Wii U) kregen een opknapbeurt en de game draait nu in 4K/60fps. Voldoende krachtige gaming-pc’s en de PS5 kunnen de game in theorie wel met 120fps draaien, maar 60fps is een harde cap voor elk platform. Het was niet helemaal duidelijk waarop we Rayman Legends Retold precies speelden. We kregen XBOX-controllers, dus we gokken dat het om een XBOX Series X of pc gaat. De demo was bovendien met twee spelers.
Qua graphics valt er helemaal niets te klagen. Alles ziet er beter uit terwijl de artstyle behouden blijft. Dit is en blijft een heel charmante game en dat is deels te danken aan de Teensies die je in elk level moet redden. Er zijn verder enkele kleine 3D-effecten toegevoegd en soms is de kijkhoek van de camera anders. Dit voegde meer diepte toe aan het spel zonder de originele platformervaring te verminderen. Op dat vlak is Rayman Legends Retold alvast geslaagd.
Hoe “Retold” is het eigenlijk
De vraag is nu wat “Retold” precies inhoudt. Na dertien jaar is een visuele opknapbeurt naar onze mening niet voldoende om zo groots met Rayman Legends Retold uit te pakken. Daarop hebben we nog geen volledig antwoord. We konden in de demo drie levels spelen: twee levels van de originele Rayman Legends en een nieuw muzieklevel. De twee originele levels waren Once Upon A Time (het eerste level in het spel) en Fly Me To The Doom, dat het platformgedeelte laat vallen en je laat vliegen op een draak. Macarena is het nieuwe muzieklevel dat we konden spelen.
Once Upon A Time was prima te doen met twee spelers en alle Teensies zaten verstopt op dezelfde plaatsen. Grafische effecten hebben iets meer punch en 60fps speelt toch net wat vlotter. Hier werd nog niet veel met 3D-effecten gespeeld. Fly Me To The Doom voelde wat krap aan met twee spelers. Je vliegt elk op een draak en je kan ook tegen elkaar botsen. Zo heb ik mijn medespeler tegen een vijand geduwd door een slecht getimede dodge roll. Beide levels behouden de originele ervaring, terwijl alles er wat beter uitziet.
Macarena was het enige level dat écht Retold aanvoelde. Het hele level speelt meer met de camerahoeken en 3D-effecten zonder de platformervaring te verpesten. Het was ook grappig om te zien hoe er door de monsters gebrabbeld werd op het ritme van de macarena. De makers hebben duidelijk gekeken naar de muzieklevels van het origineel en dezelfde aanpak toegepast. Dat zorgt voor een uitstekend resultaat. Het hele level stond daarnaast in het teken van eten en we moesten vliegende vorken en rookworsten ontwijken, terwijl we pizzadozen aan diggelen sloegen die ons pad blokkeerden. Ondertussen sprongen we over de handen van grote vijanden die de macarena dansten. Hier vonden we de 2-player mode iets minder handig. Omdat je bij muzieklevels op het ritme beweegt, betekent dat in de praktijk dat beide personages vaak “voor” elkaar staan en je jezelf niet goed ziet.
Vroeg oordeel
Vooral Macarena, het nieuwe muzieklevel, liet zien waarom de game Rayman Legends Retold heet. Het pakt de essentie van het origineel waar we allemaal van houden en stopt dat in een moderner, meeslepender, aantrekkelijker jasje. Het is momenteel nog niet helemaal duidelijk hoeveel volledig nieuwe levels in de game zitten en het kan dat andere originele levels meer met 3D-effecten spelen. Voor gamers die het origineel gespeeld hebben, is dit een leuke nostalgische ervaring. Afhankelijk van het aantal nieuwe levels, kunnen zijn mogelijk wel met honger achterblijven. De quality-of-life-verbeteringen zijn namelijk niet heel baanbrekend en er was naar onze mening niet heel veel mis met Rayman Legends op dat vlak.
Bram is een groot Nintendo-fan met een (soms ongezonde) obsessie voor Pokémon en Xenoblade Chronicles. Je vindt hem ook geregeld bij zijn gaming laptop met games als Honkai Star Rail en Baldur’s Gate 3.