Aan de grote wand van de galerie hangen 30 olieverfwerken op papier. 3 rijen van 10 werken, strak in het gelid, precies even groot. Het zijn werken die Ben Sledsens de afgelopen 2 jaar maakte, terwijl hij tussendoor werkte aan schilderijen op doek. Dinsdag toonde hij me trots het eerste resultaat.
“Een doek geeft een bepaalde druk, de spontaniteit van papier sprak me aan. Ik vond dat ideaal om mee te experimenteren.” Het werd zelfs even een obsessie, vertrouwde Sledsens me toe.
Je ziet herkenbare beelden: een boot, een bos, een vaas, een koppel. Automatisch begin je er een verhaal bij te verzinnen. Zo hoort het, vindt Ben Sledsens. Hij laat de kijker het liefst zelf de werken interpreteren. “Het is de bedoeling dat mensen een soort nostalgisch gevoel krijgen, de schoonheid in het banale zien.”