Isabel was degene die het liefst mee wilde doen, terwijl Ellemijn halverwege de moed bijna opgegeven. “Die drie dagen bedenktijd waren verschrikkelijk. Er zaten echt woningen bij waar wij onszelf niet zagen wonen”, zegt ze. Gelukkig bleek hun favoriete woning ook het aangekochte pand te zijn.
De tekst gaat verder na de video.
Steen, papier, schaar
Het huis had twee slaapkamers, maar helaas niet van gelijk formaat. En dat is toch wel een dingetje bij tweelingzussen. Daarom besloten ze de kamers op een bijzondere manier te verdelen: met een ouderwets potje steen-papier-schaar. Uiteindelijk trok Isabel aan het kortste eind “Of ik ervan baalde? Natuurlijk vond ik het jammer, maar we hebben het besluit op een voor ons eerlijke manier genomen.”
De zussen kon amper wachten op de grote reveal: eindelijk mochten ze zien welke keuzes er waren genomen. “Er kwam zoveel op me af die dag, maar het bracht pure blijdschap”, zegt Isabel. “Ja, het was heel overweldigend”, beaamt Ellemijn.
Hun grote dromen en alles waar ze op hoopten werd werkelijkheid. Toch was het voor beiden behoorlijk wennen toen ze er eenmaal woonden. “We hebben het zelf niet uitgezocht en ook niet zelf neergezet”, zegt Isabel. “Maar toch hebben we het tot op de dag van vandaag bijna precies zo laten staan.” “Ja, het klopt gewoon”, vult Ellemijn aan.
Desondanks hebben ze wel iets aangepast in hun huis. “We hebben een tweede werkplek gerealiseerd, op mijn slaapkamer”, legt Ellemijn uit. En ook voor de toekomst liggen de verbouwplannen al klaar. Wat ze gaan veranderen, maar ook hoe het samenwonen hen afgaat en wat hun verwachtingen zijn voor wanneer er relaties in het spel komen, vertellen ze je in de video. Eén ding weten ze zeker: “We gaan niet oneindig samenwonen.”