Raymond Kerckhoffs

vrijdag 27 maart 2026 om 19:50

Analyse Groot, groter, grootst. Op een gewone manier winnen lijkt Tadej Pogacar en Mathieu van der Poel geen voldoening meer te schenken. Van der Poel voltooide zijn hattrick in de E3 Saxo Classic na een aanval vanaf de Taaienberg van bijna zeventig kilometer. Twee zaken vielen daarbij op: op dit parcours, met brede wegen en vooral veel tegenwind, leek het een vrijwel onmogelijke missie—en toch voltooide ‘MVDP’ die. Anderzijds was er de concurrentie, die op 1,1 kilometer van de streep verzaakte om de kloof van twintig meter met de kopman van Alpecin-Deceuninck te dichten.

De Heerbaan in Harelbeke is al sinds jaar en dag de plek waar de teambussen over een afstand van een kilometer geparkeerd staan. Hier wordt de koers geanalyseerd en worden de wapenfeiten van de E3 in perspectief geplaatst richting de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix.

Voor de wedstrijd werd aan Mathieu van der Poel gevraagd welke rol de Taaienberg in de klassieker zou spelen. Sinds jaar en dag is deze klim een scherprechter die zijn stempel op de E3 Saxo Classic drukt. Denk aan de fameuze tempoversnellingen van Tom Boonen in het gootje van deze kasseienheuvel.

“De Taaienberg? Het punt waar de E3 meestal openbreekt en dat zal vandaag niet anders zijn”, antwoordde Van der Poel op de vraag van Rutger Van Severen van Sporza. Uiteindelijk werd het voor de oud-wereldkampioen het punt of no return: de plek waar hij reageerde op een ijzersterke versnelling van Tim van Dijke, waarna hij in de aanvalsmode de koers vervolgde.

Hoe eentonig, maar tegelijkertijd indrukwekkend zijn solo van tientallen kilometers ook was, in de straten van Harelbeke dreigde Van der Poel in het zicht van de haven toch te moeten buigen. In de achtervolging reden een ijzersterke Florian Vermeersch, Per Strand Hagenes, Stan Dewulf en Jonas Abrahamsen.

Foto: Fotoburo Cor Vos

Op 1,1 kilometer van de streep konden ze Van der Poel bijna aanraken; het verschil bedroeg nog geen twintig meter. Totdat Vermeersch de kop wilde afgeven aan Abrahamsen, maar de Noor van Uno-X Mobility dit resoluut weigerde. Meteen stokte de samenwerking bij het viertal en reed de Nederlander meter voor meter weer bij hen weg, op weg naar zijn derde opeenvolgende zege in Harelbeke.

Juist dit moment, waarin Van der Poel te grijpen leek, zorgde bij een groot aantal ploegen op de Heerbaan voor hoop richting de rest van het Vlaamse werk. Niki Terpstra was namens Soudal Quick-Step van de partij. “Natuurlijk geeft dit hoop”, bevestigde de Noord-Hollander. “Het nummer van Van der Poel is indrukwekkend, maar je ziet dat hij niet onklopbaar is. Onze mannen zaten goed gepositioneerd. Reden sterk, maar uiteindelijk had er wel iemand bij de vier achtervolgers moeten zitten. De uitslag stemt ons niet tevreden. Richting de komende Vlaamse klassiekers zien we wel kansen.”

Dat gevoel leefde ook bij Lidl-Trek, dat Mads Pedersen na Milaan-San Remo voor het eerst aan het werk zag op de kasseien. De Deen heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een van de belangrijkste opponenten van Van der Poel en Pogacar. In zijn eerste wedstrijd van het jaar, in Valencia, brak hij zijn rechterpols en linkersleutelbeen. Wonder boven wonder startte hij vorige week toch in Milaan-San Remo.

Gedurende de E3 Saxo Classic zag je Pedersen sterker worden en steeds vaker voorin rijden, en zijn negende plek werd binnen de Duitse ploeg als een opsteker beschouwd. “Het geeft aan dat Mads in een goede vorm uit Milaan-San Remo is gekomen. Hij zat continu van voren en zijn pols heeft het goed gehouden. Op de Paterberg oogde hij sterker dan op de Taaienberg. Dat geeft aan dat hij gedurende de koers beter in zijn element kwam. Dus dit is zeker hoopgevend”, aldus ploegleider Michael Schär.

En hoe keek de Zwitser dan naar Van der Poel, die bijna werd teruggepakt? “Dat is hetgeen waar wij richting de komende wedstrijden het langst bij zullen stilstaan”, vervolgt Schär. “Het bewijst dat we een vuist tegen hem kunnen maken wanneer de ploegen in harmonie willen achtervolgen. Als teams samen willen werken, dan is iedereen te verslaan.”

Ook bij Visma | Lease a Bike wordt de hoop gevoed door het koersverloop in Harelbeke. Gevoed door de tweede plek van Hagenes en de zevende plaats van Christophe Laporte, en met de wetenschap dat Wout van Aert en Matthew Brennan er vanaf zondag in Gent-Wevelgem ook nog bij zijn, overheerst de overtuiging dat er een sterk geel blok staat.

Florian Vermeersch leidt de achtervolging. Foto: Fotoburo Cor Vos

Al is ploegleider Arthur van Dongen ook realistisch: “De prestatie van Van der Poel is opnieuw uitzonderlijk. Na de Karnemelkbeekstraat (op 30 kilometer van de streep, red.) krijg je allemaal lange, rechte, brede wegen waar de wind vrij spel heeft. En die stond vandaag zeker niet in zijn voordeel. Dan is het bijzonder lastig om in je eentje voorop te blijven. Natuurlijk komen sommige renners nog dichtbij, maar Van der Poel blijft wel de favoriet voor alle komende wedstrijden.”



En daar sluit Oliver Naesen zich bij aan. Zijn Decathlon AG2R La Mondiale, ondanks de afwezigheid van Tiesj Benoot en Olav Kooij, maakte in de breedte een sterke indruk op de Vlaamse wegen. “De tegenwind maakte het vandaag extreem lastig voor aanvallers. Voor de start zei ik dit al. We hadden de hele dag het gevoel dat we nog voor de zege konden sprinten. Al stak Mathieu er vandaag opnieuw bovenuit. Om in de tegenwind zolang solo te rijden is ongekend knap. Het parcours was helemaal in zijn nadeel. Ik denk dat we vooral moeten stilstaan bij het feit dat hij ondanks alles toch gewonnen heeft. En niet dat hij bijna werd teruggepakt.”