“Flikken Maastricht heeft helemaal geen behoefte aan een softe pennenlikker in de hoofdrol”

Ik begrijp het hoor: de macho Floris Wolfs moest het veld ruimen omdat zijn vertolker Victor Reinier zich had misdragen op de set. Dan is het als omroep erg verleidelijk om je invoelende wereldbeeld via het vervangende personage aan Nederland te verkondigen.

Dus mag de kijker het vanaf nu doen met Jeroen Vermeer. Die heeft oog voor de behoeftes van anderen, bleek vorige week al uit het feit dat hij Eva’s lievelingsdrank al kende voordat ze elkaar überhaupt ontmoet hadden. De nieuwe Chef Chocomel van het plaatselijke politiekorps wil duidelijk graag over gevoelens praten en bracht de aandacht vrijdagavond – tot ogenschijnlijk ongemak van Eva overigens – meteen op het feit dat zij als single hetero’s een man/vrouw-duo op het werk zullen gaan vormen. Verder zal hij vast nog een keer een moord oplossen vanwege zijn verder tamelijk nutteloze kennis van tatoeages.

Zijn belangrijkste bijdrage aan de zaak van vrijdagavond was dat hij een paar schoenen in maat 45 kan onderscheiden van maat 40, en dáár heb je natuurlijk geen politietraining voor nodig. Sterker nog: de energie die Jeroen Vermeer uitstraalt is in de verste verte niet die van een doorgewinterde rechercheur die doorgaat waar anderen zich al lang in een doodlopende steeg hadden gewaand.

Eerlijk gezegd zou hij geloofwaardiger zijn als human resource manager die agenten aanspreekt omdat ze te veel d/t-fouten in hun papierwerk maken. Iets dat de makers van Mocro Maffia beter in de smiezen hadden, want die zagen een perfecte teamleider Geusebroek in hem – ook zo’n personage waarvan ik me weleens heb afgevraagd hoeveel mensen zich nou jaarlijks voor de politie-academie zouden aanmelden omdat ze hem zo’n enorme inspiratiebron vinden.

Bij Mocro Maffia klopt dat inhoudelijk nog, maar Flikken Maastricht heeft helemaal geen behoefte aan een softe pennenlikker in de hoofdrol. Wat heeft de kijker eraan om te weten dat een politierechercheur het moeilijk vindt om naast een andere vrouw in de auto te zitten? Het valt me nog mee dat een BMW de nieuwe dienstwagen is geworden en geen Tesla, die perfect bij dit zachte ei zou passen.

Het werd nog aparter toen de nieuwbakken politie-rechercheur, nadat hij zijn eerste zaak met Eva van Dongen in straf tempo oploste, aan het einde van de aflevering ineens zonder problemen in de Duitse krachtpatser van zijn tegenspeler stapte. Zat het trauma toch niet zo diep dus. Of is dat de magie van de Limburgse stad, waar je blijkbaar in twee dagen van al je moordzaken en psychologische trauma’s oplost? Maastricht als het nieuwe Lourdes: ik zie kansen voor de afdeling city marketing.

Nu snap ik heus ook wel de kijkers die vonden dat de entree van Eric in de serie reuze meeviel. Maar laten we de lat toch iets hoger leggen dan dat. Twintig jaar lang heeft de kijker mogen dromen van het romantische koppel ‘Fleva’, en konden de makers dankbaar terugvallen op de onderlinge spanning van Floris en Eva als het verhaal een zijpad nodig had tussen twee spectaculaire zaken.

Met Jeroen Vermeer heeft Eva weliswaar opnieuw een mannelijke, heteroseksuele partner toegewezen gekregen. Het geheime ingrediënt van de serie ben je op deze manier alleen wel kwijt. Want er is natuurlijk niemand die gaat geloven dat de harde Eva van Dongen nat zou worden van een beker chocolademelk.

Eva van Dongen lijkt zelf wel onder de indruk van de opvolger van Wolfs. Meer daarover zie je in de video hieronder.