•
dinsdag 14 april 2026 om 08:56
De Amstel Gold Race 2026 viert feest. Het is namelijk de zestigste uitgave van de grootste eendagsklassieker van Nederland. In al die jaren kende de koers met geestelijk vader Hermann Krott en diens opvolger Leo van Vliet slechts twee koersdirecteuren. De laatste zal na deze editie het stokje overdragen aan Tom Dumoulin. Wie luistert Van Vliets afscheidsfeestje op? WielerFlits blikt vooruit!
Historie
Laatste editie
Na een vrij zenuwachtig eerste deel van de Amstel Gold Race 2025 was het niemand minder dan oud-wereldkampioen Julian Alaphilippe die nog eens de finale openbrak op de Gulperberg. De enige die kon volgen was de dan huidige drager van de regenboogtrui, Tadej Pogačar. Even later op de Kruisberg vond de Sloveen het wel welletjes en versnelde. De vogel leek gevlogen. Dat was alleen buiten Remco Evenepoel gerekend. De Belg legde zich er niet bij neer en ging samen met Mattias Skjelmose in de tegenaanval.
Bij het ingaan van de slotronde was het verschil tussen Pogačar en het duo Evenepoel-Skjelmose teruggelopen tot vijftien seconden. Ondanks het jojoën van het tijdsverschil tussen de eenzame leider en de twee achtervolgers, slaagden de Belg en de Deen er tóch in om terug te keren bij de Sloveen. Op de Bemelerberg trok Evenepoel meteen fors door, maar de Sloveen plooide niet. Met drie man reden ze op de Cauberg af, maar niemand deed meer een poging om weg te rijden. In de sprint ging Evenepoel het eerst aan, maar kwam Pogačar er toch over. Maar Skjelmose ook! De Deen won tot ieders verrassing.
Parcours
In vergelijking met vorig jaar is er amper gesleuteld aan de route van de Amstel Gold Race 2026. Er is één helling minder, maar dat zal geen invloed hebben. Dat is namelijk de Adsteeg in Beek, de tweede klim van de dag in de vorige editie. Dit keer zal de koers ten zuiden van Geleen afbuigen naar Spaubeek en komt het peloton ten zuiden van Schimmert weer op het parcours van vorig jaar uit. Van invloed op het koersverloop zal dat amper zijn. Aan de finale is verder niet gesleuteld, waardoor de Cauberg opnieuw de laatste helling van de dag is.
Een eerste zwaartepunt dient zich aan tussen kilometer 95 en 130. Dan staan enkele langere beklimmingen op het menu, waaronder de Camerig (een van de langste hellingen in Zuid-Limburg en Nederland) en die naar het Drielandenpunt in Vaals. Vervolgens wacht onder meer de pittige Gulperberg vanuit Partij, de klim waar Mathieu van der Poel in 2019 een bommetje dropte, op weg naar zijn sensationele zege. Na de eerste passage aan de finish in Berg en Terblijt, net na de eerste beklimming van de Cauberg, zitten we in de laatste tachtig kilometer.
De Gulperberg – foto: fotopersburo Cor Vos
De echte finale begint op een kleine vijfenveertig kilometer voor het einde met de Gulperberg, nu vanuit Gulpen. Via de afdaling aan de andere kant naar Partij gaan de renners vervolgens via de Geuzeweg en Cappucijnenweg over smalle, onoverzichtelijke wegen naar de voet van de Kruisberg. Meteen daarna doemt de bekende en gevreesde Eyserbosweg op, waarna de Fromberg en loeisteile Keutenberg zich razendsnel aandienen.
Nadat de Cauberg voor de tweede en voorlaatste keer beklommen is, begint de slotronde op zestien kilometer voor het einde. Deze finaleronde blijft overigens in stand. Hierin is de Bemelerberg, die eerder al een keer onder de wielen van de renners is geweest, een mogelijke scherprechter. De top van deze helling ligt op 10,8 kilometer van de finish.
Het iconische viaduct op de Cauberg – foto: fotopersburo Cor Vos
Maar: in plaats van links af te buigen voorbij de Bemelerberg naar de finish gaan de renners sinds vorig jaar nu weer via de afdaling van de Daalhemmerweg naar het Grendelplein in Valkenburg om vervolgens weer de Cauberg te beklimmen. Vanaf de top is het nog 2,5 kilometer tot de finish. De finishstreep is getrokken op de Rijksweg tussen Vilt en Berg en Terblijt. Wie volgt hier Mattias Skjelmose op?
Datum
zondag 19 april 2026
Categorie
1.UWT |
Men Elite
Afstand
257.4 KM
Tijden
11:10 – 16:56
Startplaats
Maastricht
Finishplaats
Berg en Terblijt
Favorieten
Voorlopig zonder oud-winnaars Tadej Pogačar, Mathieu van der Poel én Wout van Aert hebben een flink aantal kleppers bedankt voor het afscheidsfeestje van Leo van Vliet. Ook Mads Pedersen, de geblesseerde Isaac Del Toro én het nieuwe wonderkind Paul Seixas schitteren door afwezigheid, hoewel de Deen ook in zijn allerbeste vorm waarschijnlijk nooit een kandidaat-winnaar van de Amstel zou zijn. Is er dan sprake van een minder gestoffeerd deelnemersveld? Allerminst!
Derde bij zijn debuut in de Ronde van Vlaanderen – foto: fotopersburo Cor Vos
Van Vliet kan immers pochen met de komst van dubbel olympisch kampioen Remco Evenepoel. Door de afwezigheid van de reeds genoemde namen is de 26-jarige Belg ook meteen de topfavoriet. Veel meer dan hijzelf zou toegeven, is de kopman van Red Bull-BORA-hansgrohe een veel betere eendagscoureur dan ronderenner. Met twee gewonnen edities van Luik-Bastenaken-Luik, drie keer Clásica San Sebastián, een olympische én wereldtitel op de weg, behoeft Evenepoel weinig introductie. Het gehele voorseizoen is zijn vorm al uitstekend. Hij won dit seizoen al zeven keer.
Er staan zondag drie oud-winnaars aan de start. En als het aan Tom Pidcock ligt, won hij zelfs twee keer. In 2021 verloor de 26-jarige Brit in een sprint-a-deux van Wout van Aert, maar was er veel te doen om de stand van de camera bij de fotofinish. In RIDE Magazine vertelde de kopman van Pinarello-Q36.5 vorig jaar nog dat hij volgens zichzelf twee keer de Amstel won. Sowieso is zijn trackrecord indrukwekkend. Hij werd in 2021 dus tweede, in 2023 eindigde hij als derde en in 2024 kwam hij winnend over de streep. Pidcock is al heel het jaar in bloedvorm, maar gaf in de Ronde van Catalonië op nadat hij het ravijn in was gevlogen. Zonder erg; de vraag is alleen of hij er nog hinder van ondervindt.
Tom Pidcock won ook al meermaals in 2026 – foto: fotopersburo Cor Vos
Als het aankomt op draaien, keren en kort en explosief aanzetten, kom je in de Amstel Gold Race ook al snel uit bij Romain Grégoire. De 23-jarige Fransman van Groupama-FDJ United proefde dit voorjaar voor het eerst van de Vlaamse klassiekers en deed dat niet heel slecht. Toch liggen de heuvelklassiekers hem doorgaans beter. Dit voorseizoen won hij al de Faun-Ardèche Classic, werd hij tweede in de Trofeo Laigueglia en vierde in Strade Bianche. De puncheur werd tijdens de laatste twee edities van de Amstel respectievelijk twaalfde (2024) en zevende (vorig jaar).
Evenepoel, Pidcock en Grégoire hebben een goed eindschot in de benen waarop ze kunnen gokken. Dat geldt niet voor titelverdediger Mattias Skjelmose. Aan de andere kant zal hij dan zeggen dat hij vorig jaar toch maar Evenepoel en Pogačar vloerde in een sprint met drie. Dat kunnen slechts zeer weinigen zeggen. De 25-jarige Deen van Lidl-Trek heeft dit seizoen nog niet echt kunnen overtuigen, met een zevende plek in de Ronde van Catalonië en een veertiende plek in de Ronde van het Baskenland. Maar in drie deelnames aan de Amstel viel hij nooit buiten de eerste zeventien.
Matteo Jorgenson – foto: fotopersburo Cor Vos
Met de zege van Wout van Aert in Parijs-Roubaix kan er voor Visma | Lease a Bike dit voorjaar niets meer kapot. Je zou er bijna door vergeten dat de ploeg deze winter besloot om Matteo Jorgenson niet meer naar de kasseienklassiekers te sturen, maar zich louter te laten focussen op de heuvelklassiekers. Begin maart resulteerde dat in een handvol ereplaatsen, met een tweede plek in Tirreno-Adriatico als voorlopig hoogtepunt. De 26-jarige Amerikaan heeft geen sterk eindschot en weet dus dat hij moet aanvallen. Op basis van zijn eerdere resultaten dit jaar, moet hij dat echter wel kunnen.
In 2023 maakten we in deze koers écht kennis met Ben Healy, die toen als tweede eindigde achter Pogačar. De 25-jarige Ier van EF Education First-EasyPost is sindsdien niet meer weg te denken bij de kanshebbers in dit soort wedstrijden. Vorig jaar gebruikte hij exact dezelfde opbouw naar de Amstel zoals hij dat dit jaar deed. Hoewel Healy buiten Tirreno-Adriatico nog niet veel indruk maakte, scherpte hij met drie vluchtpogingen in de Ronde van het Baskenland wel verder zijn vorm aan. Vorig jaar deed hij dat ook en werd hij tiende in de Amstel Gold Race.
Laurance won vorige week al voor de vierde keer in 2026 – foto: fotopersburo Cor Vos
Eigenlijk is het gek dat Axel Laurance in de Amstel nooit verder kwam dan plek 49. De maandag 13 april jarige Fransman (25) heeft namelijk alle kwaliteiten om in Zuid-Limburg goed tot zijn recht te komen. Hij bewees dit voorseizoen in ieder geval een koers te kunnen winnen. Laurance was al trefzeker in de Tour de la Provence, de Internationale Wielerweek van Coppi & Bartali (twee keer) en de Ronde van het Baskenland van vorige week. Zijn vorm is met andere woorden goed. Met Kévin Vauquelin en Frans kampioen Dorian Godon heeft INEOS Grenadiers overigens meer (Franse) troefkaarten in de hand.
Nog zo’n coureur waarvan je altijd versteld staat dat hij nog nooit een écht deftige uitslag in de Amstel heeft verreden, is Alex Aranburu. De 30-jarige Bask is zeer explosief, waaraan hij ook een goed eindschot dankt. Verder dan een elfde plek bij zijn debuut in 2021 kwam hij in De Amstel echter nog nooit. Aan Aranburu om dat komend weekend te veranderen. Daarvoor is zijn vorm in ieder geval goed. De Spanjaard begon goed in het voorseizoen, met een hele batterij aan dichte ereplaatsen.
Del Grosso en Schmid op pad in de NXT Classic – foto: fotopersburo Cor Vos
Als we Milaan-San Remo (31e) niet meerekenen, moeten we vaststellen dat Mauro Schmid in zijn zes overige wedstrijden tot nu toe eerste, tweede of vierde werd. Een zeer straf lijstje met resultaten, dat dit seizoen op naam van de Zwitserse kampioen. Schmid werd dit jaar al tweede in de Tour Down Under en vierde in zowel de Tour of Oman als de Cadel Evans Great Ocean Road Race. Daarnaast won de Muscat Challenge en sloeg hij een dubbelslag in de slotrit van de Internationale Wielerweek Coppi & Bartali. Vorig weekend werd hij nog tweede in de NXT Classic, het kleine broertje van de Amstel.
Schmid werd vorig jaar vijftiende in de AGR en weet dus wat de finale vraagt. Na afloop van de NXT Classic vorige week, zei de Zwitser al dat hij klaar was om mee te doen voor winst in deze wedstrijden. Wie zo’n uitspraak doet, kijkt beter ook even naar de uitslag van die NXT Classic. Daar won namelijk Tibor Del Grosso. Akkoord, er staan zo bij de outsiders een pak meer renners die eventueel kunnen winnen. Maar dat geldt óók voor Del Grosso. Hij heeft hier vrij spel en de kwaliteiten om lang mee te doen in de finale van de Amstel Gold Race.
Outsiders
Kan Alaphilippe als dark horse nog eens zijn zege boeken? – foto: fotopersburo Cor Vos
Als gezegd kunnen er op de laatste rij met sterren ook gerust vier anderen staan. We hebben wat dat betreft gekozen voor de voornaamste renners in vorm. Maar dat wil niet zeggen dat die anderen kansloos zijn. Met Christian Scaroni, Kévin Vauquelin, Giulio Ciccone, Julian Alaphilippe, Marc Hirschi, Paul Lapeira, Jhonatan Narváez, Brandon McNulty, Andrea Vendrame, Matej Mohorič, Jenno Berckmoes, Quinn Simmons, Alex Baudin, Clément Venturini, Ben Tulett, Christophe Laporte, Benoît Cosnefroy én Emiel Verstrynge zijn er genoeg kapers op de kust.
Weer en TV
Vooralsnog zijn de weergoden Zuid-Limburg komende zondag 19 april 2026 goed gezind. Met een noordwestenwind aan windkracht twee blazen de renners niet van de weg. ’s Middags stijgt het kwik naar zeventien graden Celsius, maar kan het bij tijd en wijlen wel regenen. Al bij al prima koersweer; laten we voor de renners hopen dat het droog blijft!
Voor wie zondag niets wil missen: de keuze is reuze. De regie van de Amstel Gold Race 2026 is in handen van de NOS, waar de koers ook op tv (NPO 1) als online via NOS.nl te zien is. Ook Sporza en Eurosport zenden de koers live uit op tv en op de stream. Bekijk alle tv-zenders en uitzendtijden in onze tv-gids Wielrennen op TV.
Zondag 19 april 2026
Sporza online
(Sporza)
VRT1
(Sporza)
Eurosport 1
(Eurosport)
HBO Max
NOS online
(NOS)
NPO1
(NOS)