•
maandag 20 april 2026 om 18:02
Net geen drie minuten. Veel langer doen de beste klauteraars niet over de Muur van Hoei. Maar o, wat zal het woensdag weer pijn doen tijdens de Waalse Pijl. Ook bij deze wereldtoppers. Ondertussen mag de televisiekijker zich verheugen op een bitse strijd bergop. WielerFlits blikt vooruit.
Historie
Alejandro Valverde viert zijn eerste zege in 2006 – foto: Cor Vos
foto: Fotopersburo Cor Vos
Huy – Belgium – cycling – Dylan Teuns (Belgium / Team Bahrain – Victorious) pictured during La Flèche Wallonne – Waalse Pijl 2022 (1.UWT) a one day race between Blegny and Mur de Huy(202.1km – Photo: Davy Rietbergen/Cor Vos © 2022
Laatste editie
In de openingsuren zagen we een vroege vlucht met vijf renners vertrekken uit het peloton. Daarbij zaten Siebe Deweirdt, Tom Paquot, Ceriel Desal, Artem Schmidt en Simon Guglielmi, die iets meer dan twee minuten wegreden. Niet alle renners in het peloton hadden daar vrede mee: Robert Stannard, Tobias Foss, Andreas Leknessund en Frederik Dversnes gingen in de tegenaanval en maakten de oversteek.
Het was een dappere poging, maar niet meer dan een voetnoot in het wedstrijdverloop. In de laatste 100 kilometer werd de koers door het slechte weer een slijtageslag. In de kopgroep moest de ene na de andere renner overboord en uiteindelijk zouden alleen de Noren – hoe kan het ook anders in dit weer – overblijven: Foss, Leknessund en Dversnes.
Met nog zeven kilometer te gaan werden zij echter teruggepakt door een flink uitgedund peloton, waar de ten val gekomen Mattias Skjelmose – een van de favorieten voor de overwinning – niet meer in zat. De overige kanshebbbers zouden uiteindelijk lang wachten. Pas op de Côte de Cherave ontstond er reuring in het peloton, toen de jonge Zwitser Jan Christen een ferme beurt op kop deed voor kopman Pogacar.
Hoewel het peloton nog verder werd uitgedund, zou de aanval van Pogacar er niet komen. Slechts dertig renners zouden uiteindelijk beginnen aan de laatste en beslissende klim van de Muur van Hoei. Op de flanken van deze klim liet Pogacar er geen gras over groeien. De wereldkampioen reed binnen een mum van tijd weg van zijn concurrenten en zou met overmacht de koers winnen.
Kevin Vauquelin en Tom Pidcock mochten wél met Pogacar mee het podium op. En Remco Evenepoel? Die moest na de aanval van Pogacar meteen passen en zou als negende binnenkomen.
Parcours
De renners die dit jaar zullen deelnemen aan de Waalse Pijl, krijgen ook nu weer te maken met een meervoudige passage van de iconische Muur van Hoei, maar we zien ook een belangrijke parcourswijziging. De renners vertrekken niet meer vanuit Ciney, maar in Herstal.
Herstal is een stad in de Belgische provincie Luik. De gemeente telt meer dan 40.000 inwoners en fungeert in de praktijk als voorstad van Luik. Herstal neemt de rol van startplaats over van Ciney. De gemeente vlakbij Namen mocht slechts één jaar fungeren als beginpunt van de Waalse klimklassieker. Daarvoor vertrok de koers een tijdje vanuit Charleroi.
Start: 11:30 (
Liège)Finish: 16:11 – 16:37 ( Huy)
Verder heeft de Waalse Pijl weinig verrassingen in petto, want ook dit jaar gaat het via enkele Waalse hellingen naar de lokale ronde in en rond Hoei, met telkens het trio Côte de Ereffe-Côte de Cherave-Muur van Hoei als scherprechters. Deze plaatselijke omloop staat niet één of twee, maar zelfs driemaal op het menu.
Een kleine veertig kilometer na de start komen de renners met de Côte de Trassenster de eerste officiële beklimming van de dag tegen. Het is vervolgens niet lang wachten op de Côte de Forges, een beklimming die we ook kennen als een van de scherprechters in Luik-Bastenaken-Luik. Niet lang daarna, na zo’n honderd kilometer koers, dient het finalerondje zich aan. Zoals gezegd, moet deze drie keer afgelegd worden.
De ronde bevat dit jaar naast de Côte d’Ereffe (2,1 km à 5%) dus ook (weer) de Côte de Cherave (1,3 km à 7,6%). De top van deze klim ligt op slechts een kleine zes kilometer van de streep, maar in het verleden is het moeilijk – zo niet onmogelijk – gebleken om hier weg te rijden en het uit te zingen tot op de top van de Muur van Hoei (1,3 km à 9,7%). De brede banen richting Hoei zijn niet voordelig voor aanvallers.
Maar zelfs als aanvallers de voet van de Muur van Hoei met voorsprong bereiken, wacht hen nog een taaie klus. Vooral tussen 800 en 200 meter van de streep is het bijzonder steil op die klim. De percentages gaan daar zelden onder de 15% en in de binnenbochten stijgt het soms zelfs aan 20%. Timing is wel cruciaal, want in de laatste 200 meter vlakt de weg af en kun je terrein goedmaken.
Valverde en Van der Breggen
Sinds 1985 wordt de Waalse Pijl vrijwel altijd beslist op de Muur van Hoei, waar de finishstreep getrokken ligt. Dat jaar was het de vermaarde Belgische klimmer Claude Criquielion die naar de overwinning reed. Reden voor de Waalse stad om de coureur na zijn overlijden in 2015 te eren met een monument langs het steilste deel van de klim.
Koning van de Muur van Hoei is Alejandro Valverde, met liefst vijf overwinningen. Alhoewel, we moeten eigenlijk spreken van een koningin, want Anna van der Breggen was maar liefst zeven jaar op rij de sterkste in de Waalse Pijl. Je leest het goed: zeven jaar.
Vijf keer: zo vaak won Alejandro Valverde de Waalse Pijl – foto: Fotopersburo Cor Vos
Favorieten
In de Ronde van Vlaanderen of Parijs-Roubaix is het wedstrijdverloop haast niet te voorspellen en worden er ontelbare koersscenario’s geschreven, maar het winnende recept voor de Waalse Pijl bevat eigenlijk maar één ingrediënt: zoveel mogelijk energie sparen voor een krachtsexplosie op de laatste passage van de Muur van Hoei. Het klinkt simpel, maar dat is het natuurlijk niet. Winnen op de iconische Waalse helling; het is maar weinig renners gegeven.
Dit heeft alles te maken met de zeer specifieke inspanning die je moet leveren op de Muur van Hoei. Het beschikken over de nodige punch is een pré, eigenlijk een vereiste, maar niet iedere puncheur is kansrijk in de Waalse Pijl. Het gaat hier immers om een helling van ruim een kilometer, wat gelijkstaat aan een klimexercitie van zo’n drie minuten. Dat is pittige kost. Vraag dat maar aan de vele renners, die in het verleden stilvielen op de klim.
Als je op zoek gaat naar de ‘ideale’ renner voor de Waalse Pijl, kom je al snel uit bij de winnaar van vorig jaar: Tadej Pogacar. De Sloveen staat woensdag alleen niet aan het vertrek om zijn titel te verdedigen. De wereldkampioen heeft dit jaar bewust gesnoeid in zijn programma, om nog beter voor de dag te (kunnen) komen in de allergrootste wedstrijden. En dus moet de renner van UAE Emirates XRG keuzes maken: geen Amstel Gold Race en Waalse Pijl, wel Luik-Bastenaken-Luik van komende zondag. Dit biedt dan weer mogelijkheden voor de concurrentie.
Zet wonderkind Paul Seixas ook de Waalse Pijl naar zijn hand? – foto: Fotopersburo Cor Vos
Na zijn overwinning in de Amstel Gold Race leek hij te hinten op een deelname, maar Remco Evenepoel is woensdag toch niet te bewonderen in de Waalse Pijl. Dit zal zeker zorgen voor een andere koersdynamiek. Bij afwezigheid van de Belg, kijken we met name uit naar de vele Franse puncheurs. Want dat valt meteen op bij het afstruinen van de deelnemerslijst: hoeveel Franse kanshebbers er wel niet aan de start staan van deze editie van de Waalse Pijl.
De meest in het oog springende naam is – u kunt het wellicht al raden – Paul Seixas. Met de nog maar 19-jarige wielersensatie lijkt Frankrijk eindelijk weer een potentiële winnaar van de Tour de France in huis te hebben. Het zijn grote woorden, maar wat Seixas op zijn leeftijd al laat zien op het hoogste niveau, tart elke verbeelding.
Eerder deze maand maakte de renner van Decathlon CMA CGM met zijn eindwinst in de Ronde van het Baskenland een einde aan een lange periode van droogte in het Franse wielrennen. Seixas is namelijk de eerste Fransman die een WorldTour-rittenkoers op zijn naam wist te schrijven sinds Christophe Moreau in 2007(!). Maar dat Seixas ook zeer goed uit de voeten kan in het klassieke werk, liet hij zien in de Ronde van Lombardije van vorig jaar en de recente editie van Strade Bianche. In die laatste koers werd hij zelfs tweede achter de ongenaakbare Pogacar. Dat belooft voor woensdag!
Is het dit jaar wel raak voor Kévin Vauquelin? – foto: Fotopersburo Cor Vos
Wonderkind Seixas is zoals aangegeven niet de enige Fransman met winstkansen. Wat te denken van Romain Grégoire, vorig jaar al zevende op de Muur van Hoei en ook nog altijd bijzonder jong. Waar Seixas momenteel met alle aandacht gaat lopen, is Grégoire ook gewoon bezig aan een uitstekend seizoen. Hij mocht dit jaar al zegevieren in de Faun Drôme Classic en was vierde in Strade Bianche. Met zijn kwaliteiten – er zijn maar weinig renners in het peloton die zo vinnig zijn als de renner van Groupama-FDJ United – moet hij ver kunnen komen.
Vinnig: het is een kwaliteit die we ook op Kévin Vauquelin (INEOS Grenadiers) en Lenny Martinez (Bahrain Victorious) kunnen plakken. Je zou het bijna vergeten, maar Vauquelin eindigde in de voorbije twee edities als tweede, achter respectievelijk Pogacar en Stephen Williams. Kennen ze in Frankrijk ook de uitdrukking driemaal is scheepsrecht? Martinez eindigde twaalf maanden dan weer net naast het podium, als vierde, en zal ongetwijfeld mikken op meer. Zijn uitslagen van de voorbije maanden, doen het beste vermoeden.
Binnen de ploeg van INEOS Grenadiers zien we nog enkele kanshebbers voor op zijn minst een goede eindnotering, met Vauquelins landgenoten Axel Laurance en Dorian Godon. Beide mannen mochten dit seizoen al meerdere keren de handen in de lucht steken en zullen met het nodige zelfvertrouwen afzakken naar Wallonië. Met name Laurance beschikt over alle kwaliteiten om een hoofdrol te vertolken in de Waalse Pijl, maar voorlopig wachten we nog op zijn doorbraak in een koers van het kaliber Waalse Pijl.
Julian Alaphilippe won al drie keer op de Muur van Hoei – foto: Fotopersburo Cor Vos
We willen graag nog enkele Fransen uitlichten, met drievoudig winnaar Julian Alaphilippe (Tudor), Paul Lapeira (ploeggenoot van Seixas bij Decathlon CMA CGM), Valentin Paret-Peintre (Soudal Quick-Step), Benoît Cosnefroy (UAE Emirates XRG), Clément Champoussin (XDS Astana) en Alex Baudin (EF Education-EasyPost). Die laatste is toch een van de revelaties van 2026, met toptienklasseringen in Tirreno-Adriatico en de Ronde van het Baskenland én een derde plek in de GP Miguel Induráin, een koers die doet denken aan de Waalse Pijl.
Visma | Lease a Bike zal moeten herbronnen, nu kopman Matteo Jorgenson zijn sleutelbeen heeft gebroken en schaduwkopman Ben Tulett sukkelt met zijn gezondheid. Kan de Nederlandse formatie alsnog een vuist maken in deze wedstrijd, of is de ploeg te aangeslagen? We zijn benieuwd wat het plafond is van Lennert Van Eetvelt namens Lotto-Intermarché. Een renner die we zeker moeten opschrijven als het uitdraait op de traditionele ‘muursprint’ op de Muur van Hoei, is puncheur-klimmer Tobias Halland Johannessen, die samen met Andreas Kron Uno-X Mobility zal aanvoeren.
Skjelmose is in topvorm, zo bleek wel in de Amstel – foto: Fotopersburo Cor Vos
Zijn alle kanshebbers inmiddels de revue gepasseerd? Zeker niet! Lidl-Trek maakt ook geen half werk van deze Waalse Pijl en mag met Mattias Skjelmose (runner-up in 2023) en Giulio Ciccone dromen van winst. Met name Skjelmose heeft vertrouwen getankt na zijn tweede plek in de Amstel Gold Race, waar alleen een bijzonder sterke Remco Evenepoel hem van een tweede opeenvolgende zege in de Limburgse klassieker kon afhouden.
Zijn er nog andere kapers op de kust? Tudor heeft met Marc Hirchi een tweede oud-winnaar in de rangen, Cofidis hoopt met Alex Aranburu, Ion Izagirre en ex-laureaat Dylan Teuns in de finale te komen, Movistar mikt op een uitschieter van Roger Adrià of Cian Uijtdebroeks en Zwitsers kampioen Mauro Schmid moet Jayco AlUla een goed resultaat bezorgen.
Tot slot noteren we de namen van Daniel Felipe Martínez (Red Bull-BORA-hansgrohe), Maximilian Schachmann, (Soudal Quick-Step), Christian Scaroni, Diego Ulissi (beiden XDS Astana) en Unibet Rose Rockets-Fransman Clément Venturini.
Weer en TV
Goed nieuws voor de renners. Het weerbeeld voor woensdag ziet er florissant uit, want het blijft de hele dag droog en zonnig. Na een koude start met een temperatuur tussen de 3 en 7 graden loopt het kwik woensdagmiddag op naar zo’n 15 graden. Verder waait er een zwakke tot matige oosten- tot noordoostenwind, zo meldt Weeronline.
De Waalse Pijl is dit jaar weer live te volgen op Eurosport 1 en via HBO Max, terwijl je als wielerliefhebber ook weer kunt afstemmen op de VRT. In tegenstelling tot de voorbije jaren, zendt de NOS de Waalse klassieker niet meer uit. Bekijk alle tv-zenders en uitzendtijden in onze tv-gids Wielrennen op TV.