© CPU – Nathan Dobbelaere

De recent van naam veranderde AFAS Dome is ondanks deze verandering al sinds jaar en dag het decor waar de grootste sterren het beste van zichzelf mogen geven met shows van het allerhoogste niveau. Zo brengt ook ROSALÍA volgende week haar immense productie naar Antwerpen. Dit ondanks haar internationale status maar voor één avond, wat bewijst dat onze eigen Pommelien Thijs Vlaanderen volledig heeft ingepalmd. Zij vulde voor de komende week, rond die show van ROSALÍA, maar liefst vijf(!) keer de arena. De opkomst van Thijs is dan ook al enkele jaren aan de gang. Van haar rol in #LikeMe naar haar samenwerking met Jaap Reesema tot Per Ongeluk als eerste wapenfeit. In die periode werd Thijs vaak in het rijtje gezet met collega’s Camille en Aaron Blommaert. Uiteindelijk liet de zangeres meer en meer lichte invloeden van de poppunk in haar nog altijd popmuziek sijpelen, wat haar ambitie en de leeftijd van haar doelpubliek alleen maar omhoog haalde. Na een imposant record van tien volle AB’s vorig jaar, kan de zangeres nu nog een stapje hoger.

Deze zomer viel op wellicht ieder scherm van de grotere Belgische festivals, zoals Rock Werchter en Pukkelpop, ‘Gedoe’ te lezen. Dit was namelijk de naam van haar opkomende tweede album, dat doorheen de festivalshows ook verder geteased werd. Nu dat album al een halfjaar in onze hoorkanalen siddert, staat de zangeres klaar om haar plaats als Vlaamse popkoningin te verdedigen. De vraag is natuurlijk: wat doe je om jezelf altijd te blijven overtreffen? Vijf AFAS Domes is dan ook iets waar het gros van de Vlaamse artiesten enkel maar naar kan opkijken, laat staan dat na twee albums al te kunnen bereiken. Daar stopt het dan ook niet. Deze zomer staat Thijs ook op Ronquières Festival, waar ze Wallonië kan beginnen inpalmen. Laten we voorlopig nog even ons hoofd in het heden houden, waar de zangeres gisteren een bewonderenswaardige run in Antwerpen begon.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Voor een al goed gevulde arena kon voorprogramma Chloe Slater haar set beginnen. Wat opvallend is, is dat zij zelf een Britse is. Dat Pommelien Thijs het bereik heeft om een internationale artiest in haar voorprogramma te zetten, is nog maar eens het bewijs van de grootte die ze hier al bereikt heeft. Slater zorgde voor aangename en toegankelijke poprock, met en zonder zelf een gitaar in de hand. Qua stijl viel het enigszins te vergelijken met de energiekere nummers van de hoofdact en tienerpoprock à la Olivia Rodrigo. Haar eerste single “Sinking Feeling!” bleek dan eerder een dansbare en nostalgische rockballade te zijn. Met weer wat meer pit in “24 Hours” zette de zangeres haar set verder. Met haar goeie beurt hier in Antwerpen weet Chloe Slater hopelijk haar populariteit op het Europese vasteland een boost te geven.

Om kwart voor negen was het dan zo ver. Een uitgebreid en mooi introfilmpje rondom de gedachte ‘Waar wachten we op?’ deed de spanning alleen maar stijgen. Toen Pommelien Thijs dan opkwam om “Ik Moet Gaan” in te zetten, kon je haar bijna niet horen door het meezingende publiek. Met een opbouwende versie leidde de zangeres het nummer tot een aangepaste, elektronische bridge, die ons wel kon bekoren. Qua productie bleek meteen dat ze haar best had gedaan. Met een enorm scherm en een opvallende podiumopbouw, wisten we niet waar eerst kijken.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Tijdens “Entertainment” werd Pommelien voor de eerste keer vergezeld door haar dansers. Met mooi uitgewerkte choreo’s, waar de zangeres ook aan deelnam, wist ze vanaf het begin te entertainen. Tijdens “Meisjes Van Honing” kreeg Thijs het even moeilijk wanneer ze de arena vol lichtjes aanschouwde. Zo kwam de zangeres dankbaar en authentiek over, en wist ze in de AFAS Dome even een toegankelijk gevoel te brengen. Met “Het beste moet nog komen” kon ze dat intieme gevoel nog even bewaren aan de hand van een akoestische versie.

Dat je in een zaal als de AFAS Dome je show naar het hoogste niveau moet tillen, had Thijs meer dan begrepen. Het tussenstuk dat plaats gaf voor “Oog Voor Een Oog” was dan ook meer dan indrukwekkend. Met een nieuwe outfit kon de zangeres er weer tegenaan. Tijdens “Tegenwoordige Tijd” maakte ze ruimte voor een statement. Met innemende beelden op het scherm van wat misgaat in de wereld – met onder andere beelden van Donald Trump en Benjamin Netanyahu – wist Pommelien ons met dit krachtige nummer een kippenvelmoment te bezorgen. Tijdens de opbouw naar “Het Midden” mocht de zangeres kompaan MEAU op het podium verwelkomen. Met een sterke dynamiek tussen de twee, voelde dit meer dan aangenaam. De grote verrassing hierbij bleek er nog na te komen. MEAU vergezelde Thijs namelijk voor een duetversie van “Wie We Morgen Zijn”, waarbij een camera in de hand voor coole effecten op het scherm zorgde.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Waar “Zilver” weer de dynamiek van wereldverbeteraar in Thijs naar boven haalde, toonde ze in “Wat een idee!?” en “Doen Of Zijn” weer haar nonchalante kant. Na een overtuigende gitaarsolo besloot de zangeres het grootse gehalte dat de show bevatte even te kalmeren. Zo bracht ze een akoestische versie van “Roekeloos” die enorm binnenkwam. Na een leuke publieksinteractie rondom “Koning Minimaliseren” en weer wat energie op “Niemand Is Bijzonder”, verliet de zangeres even het podium. Een mooi tussenstuk met oude beelden dat haar zus Kaat Thijs inleidde, kwam dan natuurlijk tot een sterk duet van “Kleine Tornado”

Met een duidelijke verwijzing naar Waiting For Godot in het tussenfilmpje, wat Thijs dan ook bevestigde, ging ze op een trap naar ‘de hemel’ in het midden van de AFAS Dome op een wankel verhoog zitten om “Bel Me Als Je Thuis Bent” vol overtuiging te zingen. Met een verwijzing naar andere literatuur, namelijk de Griekse mythologie, kwam dan “Cassandra” dat op heel veel publieksenthousiasme kon rekenen. Eenmaal weer op de grond zette Mathieu Terryn van Bazart “Hou Mij Vast” in en kon hij zo als derde gast functioneren. De harde riff van “Medeplichtig” en het enthousiaste en gekende “Ongewoon” brachten de show dan tot een hoogtepunt, waarbij Thijs vroeg om de gsm’s weg te steken en het moment te ervaren.

© CPU – Nathan Dobbelaere

Als encore bracht Pommelien nog singles “Ben Je Klaar?” en “Atlas”. De eerste van de twee bracht, net als op de plaat, variatie en zo een indrukwekkend gevoel teweeg, waarbij iedereen nog het beste van zichzelf gaf. Samen met de dansers kon hitje “Atlas” dan nog in stijl gebracht worden. Met haar show van jewelste bracht de zangeres een productie zoals de grootste popsterren dat doen. Twee uur en een kwartier lang hield ze ons in de ban met haar muziek. Noem haar eventueel de Vlaamse Dua Lipa: een stem die nooit teleurstelt, de hits en het showgehalte.

In de AFAS Dome bracht Pommelien Thijs dus een show om de vingers van bij af te likken. Dat ze haar populariteit verdient, is een understatement, want ze brengt dan ook een show waarin de mensen waar voor hun geld krijgen. Ze wist met een afwisseling van sensatie en intimiteit hoe ze een enorm degelijke show moest neerzetten. Wij zijn blij dat we erbij waren, want dit is haar moment en dat neemt niemand van haar af.

Pommelien Thijs staat de komende dagen nog vier keer in de AFAS Dome.

Fan van de foto’s? Op onze Instagram staan er nog veel meer!

Setlist:

Ik Moet Gaan
Entertainment
Hypotetisch
Erop of Eronder
Meisjes van Honing
Het Beste Moet Nog Komen
Oog Voor Een Oog
Tegenwoordige Tijd
Het Midden (met MEAU)
Wie We Morgen Zijn (met MEAU)
Zilver
Wat Een Idee!?
Doen Of Zijn
Roekeloos
Koning Minimaliseren
Niemand is Bijzonder
Kleine Tornado (met Kaat Thijs)
Bel Me Als Je Thuis Bent
Cassandra
Hou Mij Vast (Met Mathieu Terryn)
Dunne Lijn
Medeplichtig
Ongewoon

Ben Je Klaar?
Atlas