Vette tosti
Technisch houdt het spel goed stand op de Nintendo Switch 2 en biedt het keuze uit twee modi. In Quality Mode oogt de game haarscherp in 1440p en draait deze op een stabiele 40 fps, mits je tv dit ondersteunt. Er is ook een Performance Mode die mikt op 1080p/60 fps, maar die weet helaas minder te overtuigen. Tijdens het rondlopen schokt het beeld regelmatig, wat gewoon niet fijn speelt. De makers hebben op Reddit aangeven dat ze aan een patch werken, maar tot die tijd raad ik dus sterk de Quality Mode aan.
Mouse P.I. is een shooter op de Nintendo Switch 2, maar bijsturen met gyro aiming zit er helaas niet in. Wel maakt de game (toepasselijk) gebruik van de muisbesturing. Dat is een goede zaak, maar persoonlijk vind ik de Joy-Con 2 geen fijne muis. Zelf ben ik dus vooral met de Pro Controller gaan knallen en voor wat Mouse P.I. is, werkt dat goed genoeg. Het haalt nooit de kwaliteit van een vijfsterrenmaaltijd zoals Doom Eternal, maar met een goede, vette tosti is ook niets mis.
Conclusie
Mouse P.I. is een vreemde eend in de bijt. Aan de ene kant doen de trage intro en de simplistische shoot outs de game geen goed. Aan de andere kant charmeert de presentatie enorm en houdt het spel – eenmaal op dreef – de vaart er goed in met nieuwe wapens en power-ups die je bewegingsmogelijkheden uitbreiden. Na het nemen van nog een goede hap kaas ben ik er uit: Jack Pepper’s schietgrage avontuur is simpelweg plat vermaak van de bovenste (kaas)plank!