Tom Araya en (vooral) Kerry King zijn natuurlijk een beetje, uhhh… laten we zeggen: eigenwijs. En dus krijgen we in 2026 de 40th Anniversary Edition van Hell Awaits. Toch een plaat die in 1985 uitkwam, een jaar voor de alfa en de omega van de thrash, het door Rick Rubin tot het meest dense materiaal ooit gestripte Reign In Blood. Ach, misschien krijgen we daar volgend jaar dan een mooie verjaardagsversie van. Eerst maar eens kijken wat de jubileumversie van de tweede van Slayer ons brengt.

Allereerst het album zelf, ‘mastered and restored’ van de originele productietapes uit 1985. In de praktijk betekent dat een voller geluid dat vooral gerealiseerd lijkt te worden door de basgitaar en drums naar voren te duwen. Het brengt de instrumenten, bijvoorbeeld in de intro van At Dawn They Sleep, wel wat dichter bij elkaar. Dat kan geen kwaad want op het originele album lijkt er soms wat ruimte te zitten tussen gitaren, drums en bas, waardoor het op momenten – naar hedendaagse standaarden – wat leeg klinkt. Tegelijkertijd geeft het minder ruimte aan de riff (toch niet heel onbelangrijk bij Slayer). Het zal een kwestie van persoonlijke smaak zijn of je de voorkeur geeft aan het totaalgeluid van het origineel of aan dat van deze heruitgave. Zelf vind ik de bas – bijvoorbeeld in het eerder genoemde intro – te zeer overheersen. Zozeer zelfs dat op momenten de gedachten uitgaan naar productie en mix van de eerste albums van Sadus. Maar hé, ik ben op leeftijd en de nieuwe master laat in ieder geval horen dat Araya behoorlijk goed zijn weg vindt op de vier snaren.

Over de nummers van de plaat zelf hoef ik natuurlijk niet een uitgebreid verhaal op te gaan hangen. Die zijn onverminderd sterk en lieten in 1985 al alle ingrediënten horen die een jaar later zo kernachtig werden samengebald tot een explosie die tektonische platen zou doen verschuiven. De titeltrack is een absolute thrashklassieker die nooit (structureel) van de setlist is verdwenen en die de band inmiddels – naar ik schat – meer dan duizend keer moet hebben gespeeld. En nog steeds verveelt het ding niet. Andere tracks van de plaat zijn live minder blijvend gebleken. Het eveneens iconische At Dawn They Sleep komt/kwam nog wel eens langs op de podia, maar Necrophiliac (met toch een fraaie riff en een verbeten drummende Dave Lombardo), Kill Again en Crypts Of Eternity zijn maar weinig live gebracht.

En daarom is het zo mooi dat bij deze feestversie een liveoptreden uit 1985 is gevoegd. Bij dat optreden in Bochum werden namelijk alle songs van het album gespeeld. Met Praise Of Death werd zelfs afgesloten in een versie die – gestookt door adrenaline en wie weet wat – ietwat furieuzer is dan de plaatvariant. En zo zijn we op natuurlijke wijze aangekomen bij het nieuwe dat de jarige trakteert: achttien niet eerder uitgebrachte livetracks van een optreden in het jaar dat Hell Awaits uitkwam.

Dat geeft uiteraard een setlist die in hoge mate afwijkt van de latere, bekende livereleases van de band. En toch hield ik bij de aankondiging van deze fraaie bonus al licht mijn adem in. Als het om een professioneel opgenomen optreden zou gaan, waren we echt “in for a treat”, maar er was natuurlijk altijd de kans dat het eerder om een opname van bootlegkwaliteit zou gaan. Nu, geluidstechnisch valt het wel…, maar niet mee. Zo is op de achtergrond steeds een stofzuigertje te horen (alsof het optreden is overgenomen van een cassettebandje) en zijn de gitaren soms zover weg dat je de riffs enkel goed kunt volgen omdat je ze kunt dromen, terwijl de zang van Araya juist weer bovenop de muziek ligt. In het huidige tijdperk van digitale muziek en dure geluidsinstallaties is dat “effe schrikken”.

En toch is het gaaf om dit te horen. We horen een jonge Lombardo die in zijn karakteristieke stijl (eigenlijk klinkt Slayer toch altijd het best met hem) als een hondsdolle zijn drumstel aanvalt alsof het zeker niet mee naar huis mag. Hoor hem eens gaan op Black Magic! En daarmee horen we een Slayer zonder remmingen. Remmingen die er later door leeftijd en professionaliteit natuurlijk wel kwamen. Die remmingen zijn er ook niet in de verbeten vocale voordracht van Araya die met regelmaat de hogere regionen opzoekt voor een ijselijke gil. Tussen de nummers vuurt hij (meer dan later toen hij de songs veeleer voor zichzelf liet spreken) het publiek aan in een zaal die vermoedelijk toch al op ontploffen staat. Grappig ook dat hij het over black metal heeft. Het gitaarwerk van gouden tandem Hanneman-King is ruig, schuurt en is vol van donkere energie die een uitweg zoekt uit de onderwereld om de wereld op de knieën te dwingen, of – de titel van de plaat indachtig – die je probeert mee de onderwereld in te slepen. Ik had er alleen graag wat meer van gehoord (let wel: als de gitaren alleen staan, valt het nog wel mee, luister bijvoorbeeld eens naar het intro van Fight Till Death).

Mooi om het jonge Slayer live te horen – en erover te lezen: bij de boxset zit een boek van 60 pagina’s – maar met dit geluid blijft de vraag: hoe vaak ga je er nu echt naar luisteren? Antwoord: de kans is groot dat je dan toch eerder Decade Of Aggression of (in mindere mate) The Repentless Killogy of Live At Wacken uit de al dan niet digitale kast haalt als je nog eens van Slayer-live wil genieten.  

Label:

Metal Blade Records, 2026

Tracklisting:

Hell Awaits
Kill Again
At Dawn They Sleep
Praise of Death
Necrophiliac
Crypts of Eternity
Hardening of the Arteries
Hell Awaits (Live from Bochum 1985)
Aggressive Perfector (Live from Bochum 1985)
Captor of Sin (Live from Bochum 1985)
The Final Command (Live from Bochum 1985)
Kill Again (Live from Bochum 1985)
Crypts of Eternity (Live from Bochum 1985)
Fight Till Death (Live from Bochum 1985)
Necrophiliac (Live from Bochum 1985)
Haunting the Chapel (Live from Bochum 1985)
Hardening of the Arteries (Live from Bochum 1985)
Black Magic (Live from Bochum 1985)
Die by the Sword (Live from Bochum 1985)
The Antichrist (Live from Bochum 1985)
At Dawn They Sleep (Live from Bochum 1985)
Show No Mercy (Live from Bochum 1985)
Evil Has No Boundaries (Live from Bochum 1985)
Chemical Warfare (Live from Bochum 1985)
Praise of Death (Live from Bochum 1985)

Line-up:

Tom Araya – Bas, vocalen
Jeff Hanneman – Gitaar
Kerry King – Gitaar
Dave Lombardo – Drums

Links: