Ruim een jaar na B&B Vol Liefde zijn Illya en Sylwia nog altijd samen. Vanuit hun B&B in Frankrijk vertellen ze hoe hun leven er nu uitziet, blikken ze terug op de kritiek na de uitzending en onthullen ze waarom hun relatie juist zo goed werkt.
Jullie zijn hét succeskoppel van het afgelopen seizoen. Toch zagen veel kijkers die match in het begin niet meteen. Hoe kijken jullie daar nu op terug?
Illya: ‘Ik wist al heel snel dat Sylwia het voor mij was. Toen ik haar aanmeldfilmpje had gezien, wist ik: op háár ga ik wachten. Als deelnemer weet je wie er nog komen, dus je hebt al snel een voorkeur. Dat hebben de makers ook wel door, dus Sylwia stond natuurlijk niet meteen voor de deur, haha. In het echt had ze natuurlijk nog kunnen tegenvallen, maar eigenlijk wist ik binnen een uur al dat ze heel leuk was.’
Sylwia: ‘Al deed je niet erg je best. Je was druk, druk, druk met schoonmaken en koken. Niet met mij. Toen heb ik wel gezegd: je moet iets gaan doen, anders ga ik naar huis.’
Illya: ‘Ik snap wel dat veel kijkers dachten dat we zo verschillend waren. Dat zijn we ook, maar op televisie zie je maar een fractie van wat er wordt gefilmd. Sylwia kan ook heel rustig zijn en ik ben echt niet altijd zo serieus. Er zijn genoeg grappige momenten geweest die nooit zijn uitgezonden.’
Illya: ‘Toen ik haar aanmeldfilmpje had gezien, wist ik: op háár ga ik wachten’
Kijken jullie nu ook anders naar het nieuwe seizoen?
Illya: ‘Je weet nu hoe het wordt gemaakt; waar de camera’s staan en dat sommige scènes nog een keer over moeten. Als kijker heb je daar helemaal geen erg in. In het begin probeer je ook nog op je woorden te letten, maar dat houd je geen drie weken vol. In de auto flapte ik eruit dat ik Carina naar huis zou sturen. Niet zo netjes, maar ik was vergeten dat de tas van de geluidsman op de achterbank lag.’
Sylwia: ‘De eerste keer dat ik mezelf terugzag, dacht ik: Jezus mina… wat ben ik aan het doen? Soms gedraag ik me een beetje als een klein kind. Toen dacht ik ook: had ik dat anders moeten doen? Misschien was het niet zo professioneel. Maar ik was daar niet voor mijn werk. Ik was daar voor de liefde. Ik hou gewoon van grapjes maken en gezelligheid. Zo ben ik.’
Sylwia, jij kreeg na de uitzending behoorlijk wat kritiek over je heen. Hoe heb je die periode ervaren?
Sylwia: ‘Ik was er wel op voorbereid. Ik ben het gewend dat mensen iets vinden van mijn accent of wie ik ben. Ik dacht: ik moet sterk zijn, want mensen gaan toch oordelen.’
Illya: ‘Je weet dat iedereen een mening heeft, ook mensen die je helemaal niet kennen. Dat hoort er helaas bij als je op televisie bent. Je moet proberen het naast je neer te leggen.’
Sylwia: ‘Natuurlijk las ik reacties waarin ik werd uitgemaakt voor golddigger of waarin mensen dachten dat ik alleen voor de mooie kamers kwam. Maar voor mijn familie was het veel moeilijker dan voor mij. Mijn moeder was degene die steeds zei dat ik me moest opgeven. Toen alle kritiek kwam, had ze daar echt spijt van. Ze zei steeds: ‘Waarom zeggen ze van die nare dingen? Je bent zó lief.’ Het deed haar echt pijn.
Ik ben een sterk persoon, soms misschien zelfs té sterk. Maar doordat de klik er vanaf het begin was, deed het mij minder. Als die er niet was geweest, had het mij veel meer geraakt. Uiteindelijk weet ik wie ik ben. Ik ben een goed mens en dat is voor mij het belangrijkste.
Sylwia: ‘De reacties deden mijn moeder echt pijn’
Ze vervolgt: ‘Het mooiste waren de privéberichten die ik daarna kreeg. Vrouwen die schreven: ‘Ik vond je in het begin echt een vreselijk wijf, maar nu zie ik hoe lief je bent. Sorry.’ Dat waardeer ik enorm. Dan schrijf ik terug: ik vergeef je.’
Hoe ziet jullie leven er nu uit? Jullie pendelen nog steeds tussen Nederland en Frankrijk.
Sylwia: ‘Ja, ik heb nog steeds een appartement in Amsterdam. Mijn jongste dochter studeert nog en mijn oudste is pas net uit huis. Ik kan niet ineens zeggen: zoek het maar uit. Daarom ben ik ongeveer de helft van de tijd in Nederland en de helft in Frankrijk.’
Illya: ‘En ik ben ook regelmatig bij Sylwia in Amsterdam. Zo werkt het eigenlijk heel goed.’
Sylwia: ‘Nou, uiteindelijk wil ik wel helemaal naar Frankrijk.’
In de eerste periode mochten jullie nog niet samen gezien worden. Hoe was dat?
Silwia: ‘Best lastig. We moesten echt opletten dat niemand ons samen zag. Als er Nederlanders in de buurt waren, moest ik me soms verstoppen. Ik droeg ook vaak een pet of een zonnebril om niet op te vallen, en we moesten weleens snel wegscheuren om niet gezien te worden.’
Illya: ‘De productie zei later ook: ‘Het is een wonder dat het niet is uitgelekt.”
Sinds Sylwia er is, lijkt de B&B ook een beetje veranderd.
Illya: ‘Vroeger hadden we vooral Franse en Australische gasten. Nu komen er heel veel Nederlanders. En je ziet ook overal een beetje Sylwia terug. De roze ochtendjassen liggen nu in iedere kamer voor de gasten klaar en haar roze pumps staan op de bar.’
Sylwia: ‘Leuk toch! Het is hier bijna Nederland, zoveel Nederlandse mensen. We worden hier ook overal herkend. Maar dat vind ik wel leuk, op de foto enzo.’
Jullie moesten in het begin wel aan elkaar wennen, toch?
Sylwia: ‘In het begin vond ik hem veel te druk. Dan zei ik: ‘Doe eens rustig aan, schatje. Straks werk je jezelf nog dood.’
Illya: ‘Ik kan er gewoon niet tegen als iets blijft liggen.’
Sylwia: ‘We hadden echt weleens wrijving. Ik heb zelfs een keer een week niet tegen hem gepraat toen ik in Nederland was.’
Illya: ‘We hebben allebei een eigen wil. Maar inmiddels weten we veel beter hoe we met elkaar om moeten gaan.’
Sylwia: ‘Uiteindelijk is hij gewoon een heel goede man. Echt goed voor mij.’
Sylwia: ‘In het begin vond ik hem veel te druk. Dan zei ik: ‘Doe eens rustig aan, schatje’
Wat maakt dat het nu zo goed werkt?
Illya: ‘Niet alles samen doen, haha. In het begin probeerden we dat wel, maar daar kwamen we snel van terug.’
Sylwia: ‘Samen bedden opmaken? Dat ging helemaal niet goed.’
Illya: ‘We hebben allebei onze eigen manier van werken.’
Sylwia: ‘Als het hier veertig graden is, ga ik lekker het zwembad schoonmaken in de zon. Jij blijft altijd binnen als het zo warm is.’
Illya: ‘Je hoeft toch niet de hele dag aan elkaar vast te zitten. We doen allebei ons eigen ding en dat werkt juist goed. Je past je ook een beetje aan elkaar aan, al verander je op deze leeftijd niet meer.’
Sylwia: ‘Nou, ik krijg anders vaak berichtjes van mensen dat jij er nu beter uitziet…’
Illya: ‘Sinds je elke dag crème op mijn gezicht smeert…’
Sylwia: ‘En ik heb ook gezegd dat je een ander montuur moest nemen.’
Illya: ‘Dat vond ik eigenlijk zelf ook.’
Sylwia, jij wilde graag trouwen. Zijn er al plannen?
Sylwia: ‘Ik heb vanaf het begin gezegd: ik heb een jaar nodig om elkaar beter te leren kennen. Na twee maanden weet je nog niet of je bij elkaar past. Mijn relaties haalden dat jaar vaak niet. Deze keer wel, dus dat zegt voor mij genoeg.’
Illya: ‘Wij hebben van tevoren juist tegen elkaar gezegd: laten we het eerst een paar jaar aankijken. We willen er zeker van zijn dat als we erin stappen, we er niet ook weer uit hoeven.’
Sylwia: ‘Ja, maar schatje, ik ben geen twintig. Ik wil geen vriend, maar een man!’
Illya: ‘Dat komt wel. Tussen iemand ten huwelijk vragen en trouwen zit gelukkig ook nog wel wat tijd.’