\u201cIk heb te weinig melk\u201d is wereldwijd de meest genoemde reden om te stoppen met borstvoeding. In de meeste gevallen klopt het niet, zo blijkt uit nieuw onderzoek.<\/p>\n
Twee tot tien milliliter. Meer melk krijg je niet uit een borst op de eerste dag na de bevalling. Voor veel kersverse moeders voelt dat aan als veel te weinig. Voor veel zorgverleners ook. En daar begint het probleem, zo blijkt uit een studie die gepubliceerd is in het vakblad The Journal of Maternal-Fetal & Neonatal Medicine.<\/p>\n
Kinderartsen van de Sapienza-universiteit in Rome hebben tijdens deze literatuurstudie drie gangbare praktijken op de kraamafdeling onder de loep genomen. Ze keken naar het te snel bijgeven van flesvoeding omdat de melk \u201cniet toereikend\u201d lijkt, het weren van de fopspeen en het vroeg introduceren van een elektrische kolf. Alle drie gebeuren vaak in hetzelfde tijdvenster van 48 tot 72 uur na de geboorte. En alle drie versterken ze elkaar.<\/p>\n
Een maagje zo groot als een knikker<\/p>\n
De hoeveelheid die een moeder in die eerste dagen maakt, is afgestemd op wat een pasgeborene aankan. Bij een groep van 391 moeders die met de hand melk afkolfden, kwam er op dag \u00e9\u00e9n gemiddeld nog geen vijf milliliter uit. Op dag twee bijna negen en op dag drie ongeveer 23.<\/p>\n
Dat is genoeg. Bij proeven bij 90 gezonde baby\u2019s bleek er per voedingssessie zo\u2019n anderhalve gram naar binnen te gaan. Baby\u2019s kregen tien keer per dag eten. Samen was dat goed voor een kleine 15 gram op de eerste dag waarin de baby\u2019s in leven waren.<\/p>\n
Wat de onderzoekers het belangrijkste inzicht noemen: het is geen kwestie van tekort, maar van afstemming. Moeder en kind regelen dit samen.<\/p>\n
Bovendien komt een voldragen baby ter wereld met een eigen buffer. De reserves in lever en spieren volstaan grofweg voor de eerste 12 tot 24 uur. Het vetweefsel bevat zelfs genoeg energie voor een paar weken. Dat baby\u2019s in hun eerste levensdagen een klein beetje gewicht verliezen, hoort er gewoon bij.<\/p>\n
Leestip:\u00a0De melk van moeders met HIV blijkt een belangrijk aminozuur te missen<\/a><\/p>\n Vicieuze cirkel<\/p>\n Toch is \u201cik heb te weinig melk\u201d wereldwijd de meest genoemde reden om te stoppen met borstvoeding. Uit een analyse van 27 studies blijkt dat ongeveer de helft van de moeders die twijfel ervaart. In de overgrote meerderheid van de gevallen klopt ze niet.<\/p>\n De gevolgen zijn re\u00ebel. In een Kroatisch universitair ziekenhuis kreeg de helft van de gezonde, voldragen baby\u2019s in de eerste twee dagen flesvoeding bij. Ongeveer drie op de vier van die momenten voldeden niet aan de medische criteria die internationale richtlijnen voorschrijven.<\/p>\n Elke fles vervangt een keer aanleggen. Minder aanleggen betekent minder stimulatie en dus minder melk. Zo kom je in een vicieuze cirkel terecht.<\/p>\n De fopspeen als zondebok<\/p>\n Lang stond er in het Baby Friendly Hospital Initiative van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) zwart op wit dat borstgevoede baby\u2019s geen fopspeen horen te krijgen. In 2018 werd die regel afgezwakt tot \u201cinformeer de ouders\u201d.\u00a0<\/p>\n Dat terwijl een samenvoeging van tien gerandomiseerde studies geen enkel effect vond, op geen enkel meetmoment. Niet bij of kort na de geboorte, niet na een maand en niet na drie maanden.\u00a0<\/p>\n Schrijf je in voor de nieuwsbrief! Ook elke dag vers het laatste wetenschapsnieuws in je inbox? Of elke week? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief<\/a>!<\/p>\n Waar komt het hardnekkige idee dan vandaan? Uit observatiestudies, die inderdaad een verband laten zien. Alleen loopt daar de oorzaak waarschijnlijk andersom: moeders bij wie het aanleggen moeizaam gaat, grijpen vaker naar een fopspeen en die moeilijkheden voorspellen het vroegtijdig stoppen.<\/p>\n De omgekeerde beweging is trouwens ook gemeten. In een Amerikaans ziekenhuis dat de fopspeen strikt weerde, steeg het aandeel baby\u2019s dat flesvoeding kreeg naast borstvoeding van bijna 19 naar 28 procent. Een huilende baby zonder speen wordt al snel gelezen als een hongerige baby.<\/p>\n En kolven?<\/p>\n Het derde punt is het punt waarover de auteurs het minst zeker zijn. Het bewijs dat kolven een negatieve impact heeft, komt grotendeels uit observatieonderzoek. Er bestaan slechts twee kleine gerandomiseerde studies die handmatig afkolven rechtstreeks vergelijken met de elektrische kolf en de onderzoekers beoordelen de zekerheid van hun eigen conclusie hier als laag.<\/p>\n Wat die twee studies becijferen, is wel opvallend. Bij 68 moeders van wie de baby moeizaam aanhapte, gaf na twee maanden ruim 96 procent uit de handgroep nog borstvoeding, tegenover bijna 73 procent uit de kolfgroep. Handmatig komt er bovendien meer uit, deels omdat er niets achterblijft aan de wanden van het apparaat.<\/p>\n De verklaring die de auteurs aandragen is vooral psychologisch. Vijf milliliter in een kolffles van 150 milliliter vult drie procent van de bodem. Het ziet eruit als bijna niets, waardoor moeders denken dat het te weinig is. Diezelfde vijf milliliter vult een maagje op dag \u00e9\u00e9n zo goed als volledig.<\/p>\n Wil je niets van Scientias missen? Voeg Scientias toe als voorkeursbron op Google<\/a> dan zie je al onze verhalen!<\/p>\n