Vakantiefietser of bikepacker: op papier doen ze precies hetzelfde, namelijk met bagage op de fiets ergens naartoe rijden. In de praktijk zitten er vijf grote verschillen tussen die twee, van je tassen tot je slaapplek. De een boekt een camping, de ander hangt een zadeltas onder zijn Ortlieb-vlag en ziet maar waar hij eindigt. Welk kamp past bij jou?<\/p>\n
>>>\u00a0Wil je op de hoogte blijven van het belangrijkste fietsnieuws? Schrijf je dan\u00a0hier\u00a0in voor onze wekelijkse nieuwsbrief<\/a>\u00a0met maandagochtend om 09.00 de top 5 artikelen.<\/p>\n 1. De tassen: dragers tegenover bandjes<\/p>\n De klassieke vakantiefietser rijdt met dragers. Voor, achter of beide, met stevige zijtassen eraan. De bikepacker laat die dragers juist weg en hangt zijn spullen direct aan frame, stuur en zadelpen met bandjes en straps.<\/p>\n Dat onderscheid is niet mijn eigen vinding: reisfietsspecialist De Vakantiefietser<\/a> omschrijft bikepacking als toeren met lichtgewicht bepakking en zonder traditionele bagagedragers, en het dossier bikepacking<\/a> van Fietssport hanteert dezelfde grens.<\/p>\n Wil je weten wat er dan precies in die tassen gaat, dan is de eerste stappen voor je bikepacking avontuur<\/a> een prettig beginpunt. Onderschat het volume niet: zadeltassen van 15 liter zijn geen uitzondering, schrijven we in ons stuk over bikepackingtassen inpakken als een pro<\/a>.<\/p>\n 2. De fiets: reisfiets met oogjes tegenover gravelbike<\/p>\n De vakantiefietser kiest doorgaans een reisfiets of trekkingfiets. Stevig frame, veel bevestigingsoogjes, lage versnellingen, brede banden, vaak een naafdynamo. Alles gebouwd om gewicht te dragen zonder te klagen.<\/p>\n De bikepacker pakt wat er in de schuur staat: gravelbike, mountainbike, soms zelfs een racefiets. Dat kan, omdat bikepackingtassen om vrijwel elk frame passen. Handig, want zo hoef je geen tweede fiets te kopen. Al bestaat de kans dat je wel drie sets tassen koopt, wat financieel op hetzelfde neerkomt.<\/p>\n Praktisch punt: een drager heeft een door de fabrikant opgegeven maximale belasting, dragermerken als Tubus vermelden die in hun specificaties. Rackless bikepacken kent die grens niet op papier, maar wel in je zadelpen en je onderrug. Voor de spullenkant hebben we een compleet overzicht in gravel gear voor je gravelbike<\/a>.<\/p>\n 3. De ondergrond: asfalt tegenover onverhard<\/p>\n Grofweg: de vakantiefietser volgt asfalt en fietsknooppunten, de bikepacker zoekt onverhard. Zandpaden, bospaden, gravel, soms een pad dat op de kaart wel bestond en in het echt niet meer.<\/p>\n Dat is ook waarom die dragers wegvallen. Zonder uitstekende zijtassen manoeuvreer je makkelijker langs paaltjes en bomen, en in een diepe greppel raken je tassen de grond niet. Inspiratie dichtbij vind je in onze selectie van drie bikepackingroutes in Nederland en Belgi\u00eb<\/a>, met de Limburg Divide en de Green Divide.<\/p>\n 4. De planning: vooraf boeken tegenover maar zien<\/p>\n Hier zit het echte cultuurverschil. De vakantiefietser boekt campings of hotels, weet waar de bagage ’s avonds heen gaat en heeft een plan B bij regen. De bikepacker vertrekt met een tentje, een matje en een vaag idee.<\/p>\n Beide werken. Maar bedenk dat improviseren juridisch niet overal even makkelijk is. In Zweden en Noorwegen mag je onder het allemansrecht in principe een nacht in de natuur staan, in Nederland is wildkamperen vrijwel overal verboden. Check altijd de lokale regels voordat je je tent uitrolt.<\/p>\n