Ga er maar aanstaan: zestien uur lang aan \u00e9\u00e9n stuk door hetzelfde lied zingen, zonder ook maar \u00e9\u00e9n keer op adem te komen boven water. Het klinkt ondenkbaar als zoogdier, maar bultruggen doen het gewoon, de mannetjes althans. Hun betoverende zang staat bekend als een van de indrukwekkendste geluidsprestaties in het dierenrijk, maar wat zich ondertussen allemaal afspeelt in hun lichaam, was tot op heden een raadsel.<\/p>\n
Zingen is voor mannetjes-bultrugwalvissen een bloedserieuze zaak: hun liederen kunnen uren duren, dragen kilometers ver en spelen een hoofdrol tijdens het winterse paarseizoen. Maar hoe houden deze majestueuze dieren dit in godsnaam vol? Wetenschappers tastten tot voor kort in het duister over de fysieke gesteldheid van de dieren tijdens het zingen, maar Syracuse-onderzoeker Julia Zeh en haar team hebben hier verandering in gebracht.<\/p>\n
Haar nieuwe studie laat zien wat voor invloed de zang heeft op het energieverbruik, de zuurstofhuishouding en de kwetsbaarheid voor onderwaterlawaai en scheepvaart van bultruggen. Voor het eerst wordt een link gelegd tussen de opbouw van een walvisliedje en een volledige duikcyclus. Zeh ontdekte een tot nu toe onbekend verband tussen de structuur van het lied van een bultrug en zijn bewegingen door het water. Specifieke liedthema\u2019s blijken precies samen te vallen met bepaalde duikfases.<\/p>\n