Kosten versus vernietigingskracht<\/p>\n
De Zircon, die oorspronkelijk was ontworpen als maritiem wapen voor fregatten van Project 22350 en kernonderzee\u00ebrs met 3S14 verticale lanceerinrichtingen, is aangepast voor gebruik vanaf het land. Vanwege operationele beperkingen waarmee de Russische marine in de Zwarte Zee te maken had, heeft Moskou de raket aangepast voor inzet via Bastion-M-systemen op het land.<\/p>\n
Uit technische analyse blijkt een verrassende discrepantie tussen de kosten van de raket en zijn vernietigingskracht. Ondanks dat de Zircon een van de duurste aanvalsmiddelen van Rusland is, weegt de kernkop ongeveer 120 kilogram, wat aanzienlijk lichter is dan de 150 kilogram aan lading van de kleinere Banderol-kruisraket<\/a>.<\/p>\n Aandrijving<\/p>\n Het aandrijfproces omvat twee afzonderlijke fasen met vaste brandstof. Na het verlaten van de lanceerbuis brengt een boosterraket de raket op de benodigde snelheid en hoogte, waarna deze zich losmaakt zodat de hoofdmotor in werking kan treden. Tijdens de vroege vluchtfase zorgen stabilisatiestuwraketten en een beschermende neuskap ervoor dat de raket correct op het doel is uitgelijnd, voordat het systeem de neuskap afstoot.<\/p>\n Snelheid<\/p>\n Hoewel het Kremlin beweert dat de Zircon snelheden van Mach 9 kan halen, meldt HUR dat de daadwerkelijk geregistreerde snelheden een piek bereiken van Mach 6,8 en niet consistent zijn over het gehele vluchttraject. <\/p>\n Voor de navigatie maakt de raket gebruik van een tweefasensysteem: inerti\u00eble geleiding tijdens het midden van de vlucht en een actieve radarzender voor de eindnadering. De verwerking hiervan wordt beheerd door de Baget-83 digitale computer, een onderdeel dat ook in andere Russische ballistische raketten wordt gebruikt.<\/p>\n Industri\u00eble toeleveringsketen blootgelegd<\/p>\n Constructief gezien beschikt de Zircon over een titanium staartgedeelte dat is uitgerust met aerodynamische oppervlakken en elektrohydraulische actuatoren voor de besturing. Deze besturingscomponenten blijven tijdens opslag ingetrokken en worden pas na de lancering uitgeschoven.<\/p>\n Naast de hardware heeft de Oekra\u00efense inlichtingendienst de toeleveringsketen achter het wapen blootgelegd. Daarbij zijn 70 verschillende ondernemingen genoemd die verantwoordelijk zijn voor de productie van de motoren, de rompen en de stuwstof. Het rapport geeft verder details over het specifieke personeel dat deze faciliteiten beheert en identificeert de buitenlandse technologie die in het productieproces wordt gebruikt. Dit onderzoek weerspiegelt een eerder HUR-onderzoek naar het Iskander-M-programma<\/a>. Daar zijn 35 bedrijven ge\u00efdentificeerd die verband hielden met de productie van die raket. (fc)<\/p>\n Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief<\/a><\/p>\n Volg Business AM ook op Google Nieuws<\/a><\/p>\n Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!<\/a><\/p>\n
![\"Voeg](\"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/2026\/08\/1788186858_266_google_preferred_source_badge_dark_BAM_nl.png\"){kind=icon}