Sterrenkundige Aaron Werlen<\/a> van de Ludwig-Maximillians-Universit\u00e4t van M\u00fcnchen en collega\u2019s gaan in een nieuwe studie nog een stap verder. Daaruit valt namelijk te concluderen dat K2-18b zeker weten geen oceaanwereld is, om de simpele reden dat dit soort grote oceaanwerelden volgens hun simulaties helemaal niet best\u00e1\u00e1n.<\/p>\n Lees ook:<\/p>\n Oceaan van magma<\/p>\n De planeten waar het hier om gaat, zijn zogenoemde hycean worlds, waarbij \u2018hycean\u2019 een samentrekking is van hydrogen en ocean. Deze planeten, een slag groter dan de aarde, zijn omhuld door een dikke atmosfeer van waterstof (hydrogen) en bestaan voor 10 tot zelfs 90 procent uit water.<\/p>\n Zulke planeten zouden ver van hun ster zijn ontstaan, waar het zo koud is dat water in de ruimte \u2018samenvriest\u2019 tot kleine korreltjes, die makkelijk kunnen worden opgepikt door werelden in wording. Later kan zo\u2019n planeet dan naar zijn ster toe bewegen, waardoor al het verzamelde ijs smelt. Resultaat: een wereld bedekt met een diepe oceaan waarin leven zou kunnen ontstaan.<\/p>\n Maar, zo stellen Werlen en zijn team, dan laat je buiten beschouwing wat er verder allemaal gebeurt op een planeet van dit type. Als zo\u2019n planeet net is gevormd, bestaat het oppervlak daarvan namelijk uit een oceaan van magma, duizenden graden heet. Bovendien kan zo\u2019n magma-oceaan niet zomaar stollen. \u201cDe dichte waterstofatmosfeer van dit soort planeten werkt als een thermische deken\u201d, legt Werlen uit. \u201cDie houdt de warmte vast en voorkomt dat het oppervlak kan afkoelen door straling de ruimte in te sturen. Daardoor blijft het oppervlak tot miljarden jaren lang gesmolten.\u201d<\/p>\n Waarom dat van belang is? Omdat, zo zegt hij, de bestanddelen van watermoleculen (waterstof en zuurstof) in die magma-oceaan kunnen oplossen. De grote vraag is dan: wat gebeurt er als je zo\u2019n magma-oceaan lange tijd zijn gang laat gaan? Hoeveel water houd je dan nog over om er een \u2018gewone\u2019 oceaan van te maken?<\/p>\n Ondiepe oceaan<\/p>\n Om die vraag te beantwoorden, simuleerden Werlen en collega\u2019s enkele honderden jonge, hete planeten met verschillende massa\u2019s, samenstellingen, temperaturen en afstanden tot hun ster. De ontluisterende uitkomst: \u00e1lle planeten die ze bekeken, bestonden uiteindelijk voor minder dan 1,5 procent uit water \u2013 zelfs als dat aanvankelijk bijvoorbeeld 30 procent was.<\/p>\n Nu is een planeet met zo weinig water sowieso geen hycean world; die moeten namelijk zoals gezegd voor minstens 10 procent uit water bestaan. Maar misschien is 1,5 procent water alsnog genoeg voor een ondiepere oceaan? De aarde herbergt tenslotte nog veel minder water \u2013 tussen 0,03 en 0,3 procent \u2013 en onze planeet is allesbehalve droog en dood.<\/p>\n Helaas: ook als de planeten uit de simulaties van Werlen en zijn team een relatief bescheiden voorraadje water overhouden, maakt het ze nog niet geschikt voor leven. Dat water vormt namelijk geen vloeibaar laagje op hun oppervlak, maar is volledig gemengd met het waterstof in de atmosfeer. Het enige sprankje hoop is nog dat, op de lange termijn, een deel van die dikke waterdampatmosfeer de ruimte in verdwijnt. \u201cOnder de juiste omstandigheden kan dan alsnog vloeibaar water ontstaan\u201d, zegt Werlen, \u201cmaar die processen liggen buiten het bereik van onze studie.\u201d<\/p>\n Sub-Neptunussen<\/p>\n Dat lijkt nog weer een nagel aan de doodskist van K2-18b als mogelijk thuis van buitenaards leven. Zoals gezegd was al onduidelijk of de geclaimde stofjes inderdaad in de atmosfeer van de planeet voorkomen. Ben je bereid daar toch in mee te gaan, dan is het vervolgens bijna onmogelijk om te bewijzen dat die stofjes daadwerkelijk zijn geproduceerd door leven. En nu blijkt dus ook nog de kans bijzonder klein dat deze planeten bedekt zijn met water. Tot zover het \u2018beste bewijs voor buitenaards leven tot nu toe\u2019, zoals de University of Cambridge het onderzoek triomfantelijk noemde in haar persbericht.<\/p>\n![\"Plankton\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/plankton-1024x768.jpg\")
Begin dit jaar dachten Britse wetenschappers dat ze gassen hadden waargenomen in de atmosfeer van planeet K2\u00ad-18b, die mogelijk waren geproduceerd door microscopisch kleine zee\u00adorganismen, vergelijkbaar met het fytoplankton in aardse oceanen. Beeld: NASA Earth Expeditions.<\/p>\n