![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/U2-easter-lily-scaled-e1775203334970.jpg\")
<\/p>\n<\/p>\n
U2 blijft een van de bekendste en beste bands ooit. Vader zaliger had nog foto\u2019s van een bijna premature band die een optreden gaf in Het Volksbelang in Mechelen in 1982. Lang vervlogen tijden, maar U2 staat er wel nog steeds. Ze vonden zichzelf meermaals opnieuw uit en eerlijk, soms waren we niet echt mee met hun evolutie. Erg hebben we dat nooit gevonden. Je kan letterlijk een hele dag naar hun steengoede muziek luisteren en nog geen kwart van hun gigantische oeuvre erdoor gedraaid hebben. De vier nuchtere Ieren zijn nog steeds samen en in de muziekoceaan vol bloeddorstige haaien, dodelijke kwallen en fatale sidderalen mag dat al een wonder heten. De vier muzikanten zijn wereldberoemd, maar we kunnen ons voorstellen dat ze nog gewoon op het gemak een kroeg kunnen binnenwandelen in Ierland om er te lullen aan de toog over het vuilnis dat niet werd opgehaald of een treinrit die afgeschaft werd.<\/p>\n
U2 houdt ook steeds de maatschappijkritische vinger aan de pols en dat voelt ook altijd oprecht en gemeend aan. Zelfs zij, toch groten dezer aarde te noemen, staan dikwijls met open mond te kijken naar alle ellende in de wereld en spreken zich hierover uit. Ze durven stelling in te nemen en hebben voldoende zware bottines om heilige huisjes in gruzelementen te stampen. Half februari bracht de band vanuit het niets Days Of Ash<\/a> uit, een ep die we ondertussen al regelmatig hebben opgelegd. Nu dus een nieuw kleinood met de mooie titel Easter Lily\u00a0en Bono en de drie kompanen grijpen meer terug naar dat geluid van de beginjaren, naar die pure rock waar ze meesters in zijn. We hebben zo bijvoorbeeld \u201cSong For Hal\u201d (een ode aan wijlen goede bandvriend Hal Willner), een schijf die ons qua geluid wat doet denken aan die topper \u201cWhere the Streets Have No Name<\/a>\u201c. Die rollende akkoorden van The Edge en dat stevige ritmegeraamte van Adam Clayton en Larry Mullen. Hier neemt The Edge de honneurs voor de zang waar!<\/p>\n Bij \u201cIn A Life\u201d horen we nog meer dat oergeluid van op een plaat zoals The Joshua Tree.\u00a0Mullen drumt een cool ritme op de zijkant van de drums en tja, The Edge is zo een van die gitaristen die een eigen sound heeft gecre\u00eberd en uit de duizenden herkenbaar is. Het klinkt lekker poprock, misschien een beetje zoals Coldplay zijn liedjes schrijft? Het lied gaat over vriendschap en er mag in de (ellendige) wereld gebeuren wat er moge gebeuren, vriendschap is iets dat nooit uit het menselijk DNA zal verdwijnen, gelukkig maar. Ja, die Larry Mullen ook met zijn creatieve, originele drumlicks! Toen hij een jong kereltje was stonden de meisjes in rijtjes voor zijn huis, maar hij deed de deur gewoon nooit open want hij wilde niet afgeleid raken van zijn drumstudie. Zo geraak je er wel natuurlijk.<\/p>\n Wat ons heel erg opvalt aan de ep en zeker aan \u201cScars\u201d is dat we een vitale, jeugdige band horen. En het zijn heel eenvoudig tot nu toe echt goede songs gebleken. Zet deze nummers op een setlist tussen de grote kanonnen en ze blijven zeker overeind staan. Het moet voor een band ook een beetje tof blijven uiteraard op die reusachtige podia, maar ze mogen deze liederen gerust spelen. We zijn er honderd procent zeker van dat het hele stadion of de ganse wei helemaal mee is met die verse muziekwerkjes. \u201cScars\u201d wordt naarmate de seconden vorderen, hoe langer, hoe voller en hoe langer, hoe drukker. Echt, dat kwartet weet \u00e9cht nog steeds hoe ze een beklijvend lied in elkaar krijgt gepuzzeld.<\/p>\n Wat we vooral horen op deze plaat, is goesting. Goesting om te spelen, op te nemen en de fans toffe muziek voor te schotelen. Luister eens naar die rollende drums op \u201cRessurection Song\u201d en alweer die constante aanslag op de snaren van The Edge. Clayton zorgt als vanouds voor een solide kapstok waar de noten en akkoorden van de rest van band aan kunnen opgehangen worden. Ja, we vinden het frappant dat U2 deze songs nog uit de instrumenten geperst krijgt. We bedoelen hiermee dat het lijkt alsof ze weer in 1987 zijn terechtgekomen en bouwen aan die weg naar onsterfelijkheid. Die energie en kracht zijn totaal niet verdwenen, integendeel, hier musiceert een band waarvan we ons niet kunnen voorstellen dat de leden naar de zeventig jaar aan het groeien zijn. Dat is tegenwoordig helemaal niet oud, maar we willen de tientallen miljoenen zestigers geen eten geven die zichzelf in een toestand van vegetatie hebben gebracht en doelloos afwachten tot ze een tik op de schouder krijgen van de man met de zeis.<\/p>\n Eerlijk, we vinden \u201cEaster Parade\u201d een minder goed song, maar dat heeft echt enkel en alleen maar met smaak te maken. Die \u2018spacesound\u2019 vinden we persoonlijk maar niks, maar we kunnen ons best voorstellen dat andere mensen dit de max van een lied vinden. We schreven al in de eerste alinea dat we sommige (latere) platen van U2 aan ons lieten voorbijgaan, maar is dat erg? Helemaal niet. Lust iedereen dezelfde saus bij zijn pasta? Vindt iedereen dezelfde films mooi? Drinken we allemaal graag dezelfde wijnen en bieren? Verschil van mening is een hoog goed, laat het ons daarbij houden. \u201cCOEXIST (I Will Bless The Lord At All Times?) m\u00e9t vraagteken dus in de titel vinden we muzikaal ook minder ons ding, maar U2 bewijst met dit gedicht op notenbalken opnieuw dat het aan de juiste kant van de geschiedenis staat met een lied dat ouders met kindjes in oorlogsgebied een hart onder de riem moet steken. Draai of keer hoe je het wilt, maar het blijft mooi dat de vier leden van deze magistrale band v\u00e9\u00e9l verder blijven kijken dan hun Ierse neuzen en dat verdient ons eeuwige respect. We begrijpen het verdriet dat de band heeft want kinderen zouden nooit mogen meemaken wat enkele vreselijke duivels durven aanrichten. We hebben zelf een dochtertje dat Lily heet.<\/p>\n Facebook<\/a>\u00a0\/\u00a0Instagram<\/a>\u00a0\/\u00a0Website<\/a><\/p>\n Ontdek \u201cScars\u201d, ons favoriete nummer van Easter Lily in onze Plaatje van de Plaat<\/a>-playlist op Spotify.<\/p>\n \t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n