{"id":51952,"date":"2026-04-27T13:23:18","date_gmt":"2026-04-27T13:23:18","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/51952\/"},"modified":"2026-04-27T13:23:18","modified_gmt":"2026-04-27T13:23:18","slug":"shirakawa-audio-works-te-gast-bij-denon-en-marantz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/51952\/","title":{"rendered":"Shirakawa Audio Works te gast bij Denon en Marantz"},"content":{"rendered":"

Op bezoek in een heiligdom: Shirakawa Audio Works<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Denon en Marantz zijn twee van de grootste maar ook gerespecteerde namen in de hifi-wereld. Achter het duo die verwant, maar ook heel anders zijn, schuilt de enorme knowhow van Shirakawa Audio Works. Hier ontstaan veel producten en wordt de beste Marantz- en Denon-toestellen gebouwd. Heel vaak ben je niet in de gelegenheid om Shirakawa te bezoeken, maar enkele weken geleden krijgen we toch die kans. Een niet te missen moment om een bijzonder stuk hifi-geschiedenis te ontdekken!<\/p>\n

Er zijn wel meer audiomerken die kunnen uitpakken met wat historie. Net dat is het mooie aan de hifi: achter heel wat producten zit een echt verhaal, de wortels zijn diep. Ze zijn niet vorige week uit de mouw van een marketeer geschud. Met Denon en Marantz spreek je zelfs in die context van erfgoed en geschiedenis echt wel over iets speciaal.\u00a0Het zijn twee merken met een heel eigen ontstaansgeschiedenis (en geluidsfilosofie). Een ervan geboren in New York in 1953, de andere in 1910 in de Japanse havenstad Yokohama. Sindsdien hebben beide merken heel wat omzwervingen gekend, waarbij ze onderdak vonden bij heel diverse eigenaars. Marantz reisde zelfs van de V.S. naar Europa, om in Japan terecht te komen. En toch wist dit tweetal altijd hun originele DNA te behouden, waardoor je nog altijd een directe lijn kunt trekken tussen nu en 73 respectievelijk 116 jaar geleden.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Wat oudere lezers zullen bijvoorbeeld herinneren dat in de jaren tachtig en negentig Marantz deel was van Philips, waar het merk meteen kon inpikken op pionierende cd-ontwikkelingen van het Nederlandse bedrijf. Denon was dan weer heel lang deel van het Nippon Columbia-platenlabel, wat een sterke band opleverde met de studiowereld. Een mijlpaal was er in 2002, toen er een huwelijk plaatsvond tussen Denon en Marantz. Dit verbond deze twee grote hifi-namen enig met elkaar, op zo\u2019n manier dat je moeilijk zou kunnen inbeelden dat het ooit anders was. Toch werden ze niet elkanders kopie\u00ebn. Hoewel er bepaalde zaken gedeeld worden, zoals het HEOS-platform, is er altijd over gewaakt dat Denon en Marantz hun eigen identiteit bewaarden. Niet enkel op marketingvlak, intern bestaan er grote verschillen en elk van de twee merken heeft zijn eigen huisgeluid.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Waarom dit stukje geschiedenis? Omdat Denon<\/a> en Marantz<\/a> \u2013 samen met Bowers & Wilkins, die er in 2020 bijkwam \u2013 eind vorig jaar misschien wel hun eindbestemming vonden bij de Harman-groep. Wel in een afdeling die de naam \u2018Sound United\u2019 draagt en die apart staat van de vele andere Harman-merken (JBL, Arcam, Mark Levinson, Revel en nog anderen). Misschien was dat wel een belangrijke aanleiding om ons uit te nodigen op een reis richting Shirakawa Audio Works, de elitefabriek waar de beste producten van Denon en Marantz gebouwd worden: tonen dat die erfgoed met respect behandeld werd, ook onder de Harman-paraplu. Achter de schermen worden die Denons en Marantzen immers al heel lang ontwikkeld via een uniek proces, waarbij het technische aspect heel belangrijk is maar ook de inbreng van Sound Masters.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Een tweede aanleiding was de presentatie van een reeks producten die later dit jaar zullen verschijnen. Helaas, over die Marantz- en Denon-toestellen zal je hier niets lezen. Het valt nog allemaal onder een NDA \u2013 een Non-Disclosure Agreement. Maar \u00e1ls er over mag worden gesproken, lees je hier het eerst. Dat zal naar verluidt na de zomer zijn.<\/p>\n

IJzersterke reputatie<\/p>\n

Gaan loeren hoe ze het in Shirawaka aanpakken? Het was een reis die al heel lang op de persoonlijke verlanglijst stond, onder meer omdat de eigen hifi-liefde begon met het bewonderen van een mooie en toen voor een tiener onbereikbare Marantz-versterker achter het raam van een HiFi Corner-winkel in Antwerpen, ergens in de jaren negentig. Sindsdien zijn er ook al heel veel Shirakawa-producten in de testruimte gepasseerd. De Marantz SACD30n<\/a> en de Denon AVC-A1H<\/a> zijn twee apparaten die er nooit zijn weggeraakt en nog altijd vaak worden gebruikt bij tests van andere apparaten en speakers.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Maar los van de eigen interesse is de Shirakawa-fabriek ook gewoonweg een soort heiligdom in de hifi-wereld. Het pronkt met een sterke reputatie, iets wat de Japanse ingenieurs ter plekke echt belangrijk vinden. De vraag viel wel vaker of ik dacht dat de Nederlandse en Belgische hifi-liefhebber Shirakawa hoog aanschreef. Zonder eerst bij jullie een representatieve steekproef af te nemen, heb ik maar \u201cja\u201d geantwoord \u2013 de ogen glunderen aan de andere kant, met oprechte trots.\u00a0En ja, de status van Shirakawa wordt wel gretig uitgespeeld door de marketingafdeling van Sound United, maar dat is ook niet onterecht. De bouwkwaliteit van producten als Marantz\u2019 Model 10 of de Denon AVC-A1H staat nu eenmaal hoog aangeschreven. Misschien dat die toestellen niet je ding zijn qua klankkeuzes, maar over de geboden kwaliteit is er weinig discussie.<\/p>\n

Sound Masters\u00a0<\/p>\n

In de Japanse fabriek vindt naast veel productie het merendeel van het R&D van Denon en Marantz plaats. Daar valt ook de ontwikkeling van nieuwe AV-receivers \u00e9n de cruciale afstemming van de Denon- en Marantz-producten onder. Omdat elk merk echt z\u2019n eigen sound heeft, gebeurt dat laatste door twee Sound Masters die elk product van Denon respectievelijk Marantz onder handen. Ook de betaalbare spullen die buiten Japan worden gebouwd. Voor Marantz is dat Yoshinori Ogata, die de rol overnam van Ryuichi Sawada en daarvoor Ken Ishawata. Aan Denon-zijde is dat Shinichi Yamauchi, die in de jaren negentig Denon vervoegde om cd-spelers te ontwerpen.\u00a0Hun tuningwerk doen deze twee heren elk in een eigen toegewijde luisterruimte. Niet een typische stille of dode kamer, wel heel anders. Je merkt snel dat Ogata en Yamauchi een heel andere stijl en aanpak huldigen, wat zich vertaalt naar luisterruimtes die hun persoonlijke stempel dragen.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

De twee kamers bevinden zich trouwens niet in Shirakawa, waar wel andere luisterruimtes zijn, maar in het grote kantoor in Kawasaki nabij Tokio. Om het meer landelijke Shirakawa te bezoeken, moest er nog even een ritje gemaakt worden op de Shinkansen-trein met de karakteristieke lange neus. Jawel, de supersnelle trein met de tickets in drie delen die je vooral niet mag kwijtspelen, want anders is het tijd voor een stuk ceremoniale Japanse bureaucratie \u2013 vraag maar niet hoe ik dat weet.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Indiana Jones\u00a0<\/p>\n

Eens in Shirakawa Audio Works aangekomen kregen we samen met een hoop Amerikaanse journalisten en enkele collega\u2019s uit Hong Kong een rondleiding die het productie-proces grotendeels spiegelde. Van de start tot het einde van het creatieproces van een audiotoestel, stap per stap. <\/p>\n

In Shirakawa begint het allemaal in een grote kamer waarin binnenkomende componenten gecontroleerd wordt. \u201cEen belangrijke stap op vlak van kwaliteitscontrole\u201d, luidt het. Wat volgt is naar hifi-normen verbluffend. Deze fabriek is veel groter dan een typische audiofabriek, terwijl het ook weer niet een immense geautomatiseerde faciliteit is zoals diegene waar smartphones of witgoed worden gebouwd. Maar hiermee vergeleken kun je wel veel hifi-fabrikanten eerder ateliers noemen \u2013 wat uiteraard niet wil zeggen dat ze minderwaardig werk leveren. Het is vooral de schaal die imponeert.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

\"\"\/\"\"\/\"\"\/\"\"\/<\/p>\n

Na deze eerste controle komen alle componenten in een enorm magazijn terecht, klaar om bovengehaald te worden als er op een dag een bepaald product wordt gebouwd. Net zoals bij de meeste audiobedrijven wordt er in Shirakawa in \u2018batches\u2019 gebouwd. Geen continue productie van \u00e9\u00e9n specifiek model, zoals in een autofabriek, wel enkele dagen \u00e9\u00e9n model, dan weer een paar dagen een ander. Het is dus regelmatig schakelen, wat vereist dat de tweehonderd werknemers in staat moeten zijn om heel flexibel uit de hoek komen. Maar het betekent ook dat het werk gevarieerder is dan je zou denken.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Verderop in dit magazijn komen de afgewerkte producten terecht. Het eindresultaat is een imposante ruimte gevuld met dozen, veel ruimer dan een typische opslagruimte van een hifi-bedrijf. Het is nog niet de ervaring van het eindeloze magazijn uit het einde van \u2018Indiana Jones – Raiders of the Lost Ark\u2019, maar het neigt er wel naar. Een eigenzinnige noot is een robot die tussen de vele dozen rondrijdt als een losgeslagen ijsjesverkoper terwijl het manisch muziek afspeelt in Casio-stijl \u2013 \u201cHebben we zelf gebouwd, de muziek is er voor veiligheidsredenen. En neen, de medewerkers hebben nog nooit geklaagd over dat deuntje\u201d.<\/p>\n

Van A tot Z<\/p>\n

Shirakawa doet ook bijna alles van A tot Z. Niet \u00e1lles, behuizingen komen bijvoorbeeld van elders. Toch is het echt een ge\u00efntegreerde fabriek die dingen doet die vaak elders worden uitbesteed. Zoals het produceren van printplaten en het aanbrengen van componenten, wat veel hifi-merken vaak aan derden overlaten. Dat is kosteffectief, want de meeste merken producten te weinig om de investering in bepaalde apparatuur te rechtvaardigen. Toegegeven, niet iedereen kiest voor deze aanpak. <\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Onder meer tijdens eerdere fabrieksbezoeken aan Canor<\/a> en Simaudio<\/a> zagen we bij hen een productielijn om een PCB te bevolken met de juiste onderdelen. Wat dure toestellen vereist, zoals zogenaamde P&P-machines. Ook in Shirakawa is het nodige aanwezig, wel op een veel grotere schaal dan ik ooit eerder zag. Waar er elders \u00e9\u00e9n of twee productielijnen zijn, zagen we hier veel meer machines in parallelle opstellingen. <\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Er waren verschillende lijnen om een printplaat van soldeerpasta te voorzien, en dan met een pick-and-place-machine onderdelen die aangeleverd worden op grote rollen supersnel op de correcte plaats neer te zetten. Het is knap om te zien hoe in machinegeweerstijl weerstanden, condensators en chips op een printplaat worden geplaatst. Daarna vertrekt zo\u2019n populated printplaat via een klein transportbandje naar een oven om de onderdelen vast te solderen. Eens klaar, vertrekken de versgebakken printplaten naar een testopstelling \u2013 het voorgaande is grotendeels geautomatiseerd, maar je weet nooit of er onderdeel net niet juist werd gesoldeerd.<\/p>\n

Meer dan Denon en Marantz\u00a0<\/p>\n

Het voorgaande is grotendeels geautomatiseerd. Wat volgt is meer handenwerk, zowel qua het assembleren als het testen. Het professionalisme van deze productielijnen valt wel op, maar vormt dan ook de basis voor de high-end apparaten uit het Denon- en Marantz-aanbod. We komen ze regelmatig tegen tijdens de tour. Denon AVC-A1H\u2019s in opbouw, maar ook Marantz AMP 10\u2019s of Cinema 30\u2019s. Shirakawa is immers gespecialiseerd in zowel stereoproducten als de betere surroundreceivers en -processors. <\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

De complexiteit bij die laatste categorie is nog hoger, onder meer omdat ze meerdere versterkers bevatten en extra printplaten. Het gedeelte videoprocessing en -switching bijvoorbeeld, zit op een apart bord dat in dit geval wel van elders komt. Een fabrikant als Panasonic is hier veel meer in gespecialiseerd.\u00a0En dan mogen we ook niet Class\u00e9 vergeten, want hoewel dat Canadese merk wat uit de schijnwerpers is verdwenen, worden hun toestellen wel in Shirakawa gebouwd. Misschien daar in de toekomst nog meer namen bijkomen, want als je rondloopt in de fabriek zie je een productiefaciliteit die wellicht aan een hoger tempo zou kunnen draaien. Gesprekken binnen Harman daarover zijn \u201clopende\u201d, kregen we te horen. Het zou gek zijn om een fabriek op dit niveau ni\u00e9t maximaal te gebruiken.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

De rest van de productie is trouwens grotendeels handwerk, tot het schoonmaken en op Japanse origami-wijze inpakken van de apparaten door een potige medewerker toe. De dagen dat Shirakawa Audio Works bezig is met het produceren van de compacte M1 versterker van Marantz zal die kerel vast leuker vinden dan als er een hoop Model 10\u2019s van 30 kg plus opduiken om in hun dozen te stoppen.<\/p>\n

\"\"\/Met de hand gebouwd\u00a0<\/p>\n

Ondanks de grootschaligheid van Shirakawa Audio Works gebeurt er net heel wat magie in een kleine kamer in het gebouw. Neen, niet di\u00e9 kleine kamer, wel The Cartridge Studio \u2013 aangekondigd met een blauw bordje hoog aan de muur in een van de gangen. In deze ruimte bouwen drie mensen de elementen waar Denon echt voor bekend staat. <\/p>\n

De eerste cartridge die het bedrijf bouwde dateert al van 1941, maar waar Denon echt zijn naam mee maakte is de DL-103. Dat MC-element werd in 1963 samen met de Japanse omroep NHK ontworpen, en is sindsdien nooit uit productie geweest. Er zijn over de jaren heen wel verschillende uitvoeringen geweest, maar echt fundamenteel weken die niet van het origineel af. En wat \u2018productie\u2019 in deze context betekent? Dat ontdekten we in die Cartridge Studio. Verbazend genoeg is zelfs anno 2026 een MC-element bouwen voornamelijk handwerk. H\u00e9\u00e9l fijn handwerk zelfs, waarbij \u00e9\u00e9n dame de hoofdverantwoordelijkheid draagt voor het afmeten van de superfijne koperdraad die dan tientallen keren met de hand gespoeld wordt. Terwijl ze over een mini-werkbankje gebogen zit, lezen we op een bordje af \u201915 \u00b5m \u2013 70 spoelwindingen\u2019. <\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Een micrometer is voor de goede orde 0,001 millimeter, een hoopje draadjes voelt eerder aan als haar dan aan kabel. En dan volgt de assemblage van de motor in de hele cartridge \u2013 onvoorstelbaar dat iets zeer precies als dit met de hand kan gebeuren. Het zal niet verbazen dat er in deze ruimte geen honderden elementen per dag worden gebouwd. Als ik zie hoe hier elementen worden gemaakt, vind ik het ergens sterk dat de duurste Denon-cartridge te koop is voor 470 euro. Geen kleine som, maar ook weer geen enorm bedrag. Je kunt veel meer betalen voor een MC-element\u2026<\/p>\n

Een wandeling door het verleden\u00a0<\/p>\n

Dat er een rijk verleden is wordt heel tastbaar in het fraaie Shirakawa-museum, die propvol iconische apparaten van Denon en Marantz staat. Het is een prachtig, grote ruimte waarin je de eerste toestellen tegenkomt die Saul Marantz cre\u00eberde. En die net zoals de huidige Marantz-generatie een naam dragen waarin het woord \u2018Model\u2019 voortkomt. Of de Denon AVP-A1, waarmee het bedrijf als eerste een Dolby Digital\/THX 5.1-processor op de markt bracht. Dat was echt een hoogtepunt waar de ingenieurs ter plekke nog steeds een paar keer naar verwezen. Die \u2018firsts\u2019 zijn altijd wel belangrijk geweest in de surroundwereld, waar nieuwe technologie\u00ebn omhelzen je een voorsprong geeft. In het museum komen we zo nog een aantal primeurproducten tegen, zoals de AVR-X8500H uit 2018. Dat was de eerste AV-receiver met 13.2 kanalen, inmiddels is er de AVC-A10H met 13.4 en de AVC-A1H met 15.4. Onder de motorkap van die laatste duiken kon ik even doen met Yuuki Takahashi, een van de ingenieurs van het AVR-team gespecialiseerd in versterking.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

En dan was er in Shirakawa nog de Hall of Fame, een ongelooflijke lange gang waar tientallen apparaten uit de geschiedenis van de merken geparkeerd zijn in grote rekken. Het aanbod aan apparaten die normaal achter gordijnen leven maar als er bezoek komt worden onthuld, is nog breder en meer divers dan in het museum. <\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

De wandeling door deze gang begint zo met een mansgroot studiotoestel dat Denon bouwde om als eerste ter wereld rechtstreeks naar PCM-audio op te nemen. We stuitten een paar meter verder op de LHH1000 van Philips, een bijzondere combinatie van cd-transport met aparte DAC, wat toen eind jaren tachtig revolutionair was. Marantz bouwde er ook een eigen versie van, de CD-12 en CDA-12. Even verder stuiten we op heel oude Denon-apparaten die nog een label \u2018Denon Columbia\u2019 droegen. Het is de ene ontdekking na het andere, waarbij regelmatig de vraag \u2018hoe zou dit klinken?\u2019 door het hoofd spookte.<\/p>\n

Als je slentert door het museum en de hall of fame-gang, dan krijg bovendien je een ongelooflijk overzicht van alle technische en designtrends die ooit bestonden. De fraaie combinaties van hout en aluminium uit de jaren zeventig bijvoorbeeld, maar ook de gekke bokkesprongen op designvlak waardoor iemand ooit dacht dat het goed idee was om speakers in de vorm van bloemen uit te brengen. Veel iconische toestellen ook, zoals de eerste Models die nog door Marantz-oprichter Saul Marantz werden gebouwd. Of de machtige Denon AVP-A1HD en POA-A1HD, die laatste een loodzware meerkanaals-versterker met VU-meters. Ook het vinylverleden van Denon kwam mooi in beeld, onder meer met de draaitafels die het merk bouwde voor radiostations of de UFO-achtige DP-5000 die nauwelijks groter was dan een plaat.<\/p>\n

\"\"\/Muziek van honderd jaar geleden<\/p>\n

De volgende dag in Kawasaki zien we iets nog ouder: een Nipponophone No.35-draaitafel uit 1915, met een naald uit staal (!) en een enorme gekrulde hoorn uit metaal. <\/p>\n

Honderd jaar later nog altijd werkend, dankzij de goede zorgen van de toegewijde vinylingenieur Ryo Okazeri die met veel enthousiasme het ding opwond en later de interne werking toonde. Een eerste demonstratie leekt prima in orde, maar als we enkele uren later het pand wilden verlaten vroeg hij iedereen nog even terug om voor ons een laatste plaatje te draaien. \u201cNu is het echt op temperatuur, dan klinkt het beter!\u201d. Later lezen we dat een hoorn uit hout bij deze Nipponophone een upgrade-optie was, wat aantoont dat upgrading echt vanaf het eerste uur van de hifi-geschiedenis een ding was.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n

Qua ervaring was het indrukwekkend om te horen hoe mensen honderd jaar geleden naar hun vinyl \u2013 nu ja, shellacs \u2013 luisterden. Tegelijkertijd ben ik toch blij dat we tegenwoordig kunnen genieten van vinyl in een oneindig betere kwaliteit, wat even later ook gebeurde in de Denon-luisterkamer op een DP-3000NE-draaitafel.<\/p>\n

\"\"\/De toekomst brengt nog veel\u00a0<\/p>\n

Zoals gezegd kan er nog niets verklapt over de verschillende nieuwe producten van Denon en Marantz waar we ter plekke een voorproefje kregen. Zowel op stereovlak als qua surroundweergave zit er wel wat in de pijplijn \u2013 maar daar moet je nog even op wachten. Wat wel mag gedeeld worden, is toch wel het ontzag voor de professionele aanpak van de ingenieurs en productiemedewerkers in Shirakawa. Op twee dagen wisten Denon en Marantz \u2013 of als je dat liever hebt: Sound United \u2013 te tonen dat die reputatie van Shirakawa Audio Works echt wel gefundeerd is. Even bijzonder was de kennismaking met de twee Sound Masters en de ingenieurs die elk voor een merk werken. Het zou heel makkelijk zijn om over identieke toestellen een iets andere saus te gieten en zo twee merken te cre\u00ebren. Dat is niet geval, er wordt echt hard gewerkt om hun identiteit en klank te bewaken. En dat is ook het respect dat deze twee audio-instituten \u00e9cht verdienen.<\/p>\n

\"\"\/<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Op bezoek in een heiligdom: Shirakawa Audio Works Denon en Marantz zijn twee van de grootste maar ook…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":51953,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[38],"tags":[2390,2397,27,26,25,2387,2394,2388,2389,2393,2395,39,41,42,2392,46,40,2396,2391,45,43,44],"class_list":{"0":"post-51952","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-wetenschap-en-technologie","8":"tag-audio","9":"tag-audiovideo","10":"tag-be","11":"tag-belgie","12":"tag-belgium","13":"tag-hifi","14":"tag-high-fidelity","15":"tag-high-end","16":"tag-highend","17":"tag-home-cinema","18":"tag-online-magazine","19":"tag-science","20":"tag-science-and-technology","21":"tag-scienceandtechnology","22":"tag-stereo","23":"tag-technologie","24":"tag-technology","25":"tag-tijdschrift","26":"tag-video","27":"tag-wetenschap","28":"tag-wetenschap-en-technologie","29":"tag-wetenschaptechnologie"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@be_nl\/116476890856393682","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/51952","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=51952"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/51952\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/51953"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=51952"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=51952"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=51952"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}