![\"\"](\"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/2026\/05\/MITSKI_SENNE-8-1024x683.jpg\")
<\/p>\n\t\t\t\t\t\t\t\t<\/p>\n
\u00a9 CPU \u2013 Senne Houben (archief)<\/p>\n
De Amerikaans-Japanse singer-songwriter Mitski doet nu al ongeveer tien jaar menig hart van fans van het indiegenre sneller slaan. Hoewel de zangeres per album wat durft te experimenteren tussen de grootsheid en kleinschaligheid van haar stijl en genre, weet ze nog altijd te overtuigen met haar scherpe teksten en eerlijke eigenheid. Eerder dit jaar bracht ze haar nieuwe langspeler Nothing\u2019s About To Happen To Me<\/a> uit. Deze bleek met een introspectief laagje mooi aan te sluiten bij waar Mitski voor staat. Gisteren stond ze met dat album in Vorst Nationaal. Dat bleek een grote upgrade sinds haar vorige passage in ons land, waarbij ze vlot twee keer het Cirque Royal<\/a> uitverkocht en omverblies met haar theatrale voorkomen. Of\u00a0de zangeres het weer zo zou aanpakken, kwamen we gisteren te weten.<\/p>\n Als voorprogramma fungeerde Gwenifer Raymond, die zich alleen met haar gitaar installeerde op het podium. De Britse bracht met die akoestische gitaar een innemende en magistrale set die compleet instrumentaal bleek. Met een lichte humoristische insteek sprak de gitariste de Mitski-fans aan. Ondanks het hoge tempo van de muziek, kon Raymond ons aan de ene kant kalmeren en inpalmen. Aan de andere kant kon ze haar gitaarwerk op hetzelfde moment ook spannend en edgy maken, waardoor we doorheen de set bleven smachten naar meer. Met vooral folk- en bluesinvloeden kon het sterke gitaarwerk van Raymond bijna betoveren.<\/p>\n Na een in het Japans gezongen intro kon de vijfkoppige band, gevolgd door Mitski zelf, het podium opkomen. Wanneer de zangeres dan de opener van het album, \u201cIn A Lake\u201d, inzette, kon ze op heel veel enthousiasme van haar trouwe fanbase rekenen. Het nummer dat relatief rustig begint, kreeg op het einde wat meer pit mee. Mitski begaf zich al snel naar beide kanten van het podium waar huiselijke meubelstukken zoals een sofa geplaatst werden. Zo bracht ze bij \u201cCats\u201d dan ook al een soort theatrale laag in haar stage pres\u00e8nce, die doorgetrokken werd in hoe de zangeres haar lyrics aflevert. Dit viel dan ook enorm op bij \u201cWorking For The Knife\u201d. <\/p>\n Door de mysterieuze en dramatische instrumentatie die meer overkwam dan op de studioversies, kon de magische en vaak zwaardere stem van de zangeres goed ondersteund worden. Wanneer Mitski dan \u201cI Bet On Losing Dogs\u201d startte, kreeg ze van haar publiek, naast het enthousiasme, veel meezingers en werd het eerste hoogtepunt van de avond alvast bereikt. Al zoekend over het podium op \u201cWhere\u2019s My Phone\u201d klonken de gitaren harder en uitbundiger. Dit bewees wederom de variatie in stijl waar Mitski een leidraad in vindt door haar theatraal overtuigingsvermogen.<\/p>\n Op \u201cRules\u201d kon Mitski zich dan van een energiekere kant laten zien, waar ze met \u201cI\u2019ll Change For You\u201d dan weer naar een rustiger gevoel gebracht werd. De retrobeelden op het scherm gaven hier een mooie extra laag aan, alhoewel we soms kort de neiging hadden om meer te letten op wat hier gebeurde dan op podium. De intro van\u201d When Memories Snow\u201d gaf dan de ruimte voor de stem van de zangeres om honderd procent binnen te komen en achteraf samen te smelten met de betoverende muzikale ondersteuning, die Mitski op haar best toonde.<\/p>\n Na elf nummers sprak Mitski haar publiek uiteindelijk uitbundig aan met een tussenstuk over doorzettingsvermogen, waarna ze de band voorstelde. Met hitje \u201cWashing Machine Heart\u201d werd dan ook weer hevig meegezongen, terwijl Mitski op podium haar beste beentje voor zette om de theatraliteit in haar stem niet los te laten. Deze werd dan nog sterker in het verhaal van \u201cDan the Dancer\u201d dat met rockallure naar ons toekwam. Hoewel doorheen de avond bleek dat de nieuwe nummers goed binnenkomen, viel op dat de meeste bijval toch nog bij de oudere nummers kwam, zoals ook \u201cFrancis Forever\u201d.<\/p>\n Met een enorm versterkte, gitaargeleide versie van \u201cStay Soft\u201d jaagde Mitski er nog steeds vlotjes nummer na nummer door, zonder aandacht te verliezen. Hierna moest ook \u201cA Horse Named Cold Air\u201d aan de rocktransformatie geloven. Dat dit een succeszet bleek, lag hem in het feit dat de in se rustigere nummers hierdoor het pit bevatten om in het einde van de show te kunnen fungeren. Haar relatief recente hit \u201cMy Love Mine All Mine\u201d zorgde dan nog voor een melancholisch momentje waarbij Mitski haar lyrics weer prachtig afleverde alsof ze een gedicht aan het vertellen was. Nadat ze met het dramatische \u201cThat White Cat\u201d even het podium verliet, kon ze met \u201cPearl Diver\u201d de boel mooi afsluiten.<\/p>\n Mitski kon gisteren overtuigen in Vorst Nationaal. Met een set die genadeloos doorging en zo 26 nummers de revue liet passeren, wist de zangeres ons mee te slepen. Met een combinatie van nieuwe en oude liedjes, alsook de afwisseling tussen rustig en intens, kon Mitski onze aandacht er mooi bij houden. De zangeres brengt dan ook haar repertoire op een theatrale manier waarbij je bijna betoverd wordt. Wij kijken dus terug op een geslaagde avond.<\/p>\n Setlist:<\/p>\n In A Lake Pearl Diver<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u00a9 CPU \u2013 Senne Houben (archief) De Amerikaans-Japanse singer-songwriter Mitski doet nu al ongeveer tien jaar menig hart…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":59866,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[69],"tags":[67,27,26,25,66,15377,15378,79,80,15379,5340],"class_list":{"0":"post-59865","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-muziek","8":"tag-amusement","9":"tag-be","10":"tag-belgie","11":"tag-belgium","12":"tag-entertainment","13":"tag-gwenifer-raymond","14":"tag-mitski","15":"tag-music","16":"tag-muziek","17":"tag-nothings-about-to-happen-to-me","18":"tag-vorst-nationaal"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@be_nl\/116551692182642538","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59865","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=59865"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59865\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/59866"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=59865"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=59865"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=59865"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/p>\n
<\/p>\n
<\/p>\n
Cats
Working For The Knife
Buffalo Replaced
Dead Woman
I Bet On Losing Dogs
Where\u2019s My Phone
Heaven
Rules
I\u2019ll Change For You
When Memories Snow
Instead Of Here
Circle
Washing Machine Heart
Dan the Dancer
I Want You
Francis Forever
If I Leave
Stay Soft
A Horse Named Cold Air
Two Slow Dancers
Lightning
My Love Mine All Mine
That White Cat<\/p>\n