{"id":60445,"date":"2026-05-11T17:21:11","date_gmt":"2026-05-11T17:21:11","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/60445\/"},"modified":"2026-05-11T17:21:11","modified_gmt":"2026-05-11T17:21:11","slug":"van-een-vastzittende-steen-tot-giftig-water","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/60445\/","title":{"rendered":"van een vastzittende steen tot giftig water"},"content":{"rendered":"

NASA\u2019s Curiosity-rover stond voor een raadsel toen zijn boor een complete steen van 13 kilo optilde. Terwijl het team op aarde koortsachtig naar een oplossing zocht, onthult de Mars Reconnaissance Orbiter besneeuwde duinen en werkt NASA aan revolutionaire technologie om giftig Marswater te zuiveren. Een ruimtevaart-update inclusief beelden vanaf onze rode buurplaneet\u2026<\/p>\n

Het was een onverwacht souvenirtje waar NASA\u2019s Curiosity<\/a>-rover op Mars<\/a> even geen raad mee wist. De bijna 900 kilo zware verkenner, die al jaren over het oppervlak van Mars zwerft, boorde zichzelf letterlijk vast aan de Rode Planeet. Wat een routineklus had moeten worden, veranderde in een miniatuur-reddingsoperatie op 225 miljoen kilometer van huis.<\/p>\n

Een vastzittende boor en een 13 kilo zware verrassing<\/p>\n

De situatie ontstond op 25 april 2026 toen Curiosity<\/a> een rots met de bijnaam Atacama wilde aanboren. Deze steen, met een doorsnede van een kleine halve meter en zo\u2019n 13 kilogram zwaar, bleek los te zitten van de ondergrond. Toen de rover zijn robotarm terugtrok, gebeurde het onverwachte: de hele steen bleef als een oversized lolly aan de vaste boorhuls hangen. De zwart-witbeelden van Curiosity\u2019s navigatiecamera\u2019s tonen een bijna komisch tafereel van een rover die met een complete steen aan zijn arm staat te zwaaien. Eerdere boorsessies lieten weleens gebroken stukken steen achter op de boor, maar een volledig intact exemplaar optillen was nog nooit vertoond.<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a>Het uitzicht van de Curiosity rover, slechts enkele dagen voordat het euvel ontstond, sol 4873 (22 april), Gale-krater, Mars. Foto: NASA\/JPL-Caltech\/ASU\/MSSS<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a>Tijdens sol 4875 (25 april) markeerden onderzoekers een uiterst interessante steen, die de bijnaam \u2018Atacama\u2019 zou krijgen, en aangeboord werd door de rover. De steen bleef echter vastzitten\u2026 Foto: NASA\/JPL-Caltech\/ASU\/MSSS Foto\u2019s: NASA\/JPL-Caltech\/ASU\/MSSS<\/p>\n

De eerste ingeving van het team van NASA\u2019s Jet Propulsion Laboratory (JPL) was simpel: de boor flink laten trillen om de steen eraf te schudden. De camera\u2019s registreerden hoe er wat zand en gruis van Atacama viel, maar de steen zelf weigerde dienst. Na een paar dagen wikken en wegen volgde op 1 mei een meer drastische aanpak. Curiosity kantelde haar arm, liet de boor tegelijkertijd roteren en trillen, en zette de boorkop zelf aan. Het team hield rekening met meerdere pogingen, maar al bij de eerste ronde liet Atacama los. De steen brak in stukken toen die de grond raakte, waarmee er na een kleine week einde kwam aan dit geologische uitstapje.<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a>Hoe de \u2018Atacama\u2019-steen persistent vastzat maar uiteindelijk loskwam, pas na dagen aan pogingen, sol 4883 t\/m 4889 (1 mei \u2013 8 mei 2026). De steen in stukken, de boor verder onbeschadigd, vervolgt Curiosity momenteel zijn weg door de Gale-krater, specifiek op de flanken van de centrale berg genaamd Mount Sharp (officieel Aeolis Mons). Foto\u2019s en animatie: NASA\/JPL-Caltech\/ASU\/MSSS
\nSchrijf je in voor de nieuwsbrief! Ook elke dag vers het laatste wetenschapsnieuws in je inbox? Of elke week? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief<\/a>!
\nTwee decennia scherpe blikken vanaf grote hoogte<\/p>\n

Terwijl Curiosity op de grond voor onverwachte uitdagingen zorgt, viert een andere NASA-veteraan dit jaar een jubileum dat de moeite waard is. De Mars Reconnaissance Orbiter (MRO) draait al twintig jaar om de planeet en heeft in die tijd onze kennis over Mars radicaal veranderd. De camera aan boord is zo krachtig dat hij objecten ter grootte van een eettafel kan onderscheiden, een ongekende precisie die missies als die van Curiosity veiliger maakt door landingsplaatsen in kaart te brengen. In die twee decennia legde de MRO een schat aan dynamische processen vast die de planeet springlevend maken. Recente beelden tonen klassieke zandduinen die met een laagje koolstofdioxide-ijs bedekt zijn. Deze \u2018besneeuwde\u2019 duinen laten zien dat zelfs op een kurkdroge, koude wereld de seizoenen een schilderachtig landschap kunnen cre\u00ebren.<\/p>\n

<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

<\/a>Detailopname van koolstofdioxide-ijs op zandduinen op de noordpool (75,6\u00b0 N.) van Mars. De donkere vegen ontstaan doordat ontsnappend gas bij het smelten van het ijs zand uit de ondergrond meevoert. De foto werd gemaakt door de HiRISE-camera van de Mars Reconnaissance Orbiter op 319,4 kilometer hoogte. Afbeelding: NASA\/JPL-Caltech\/Universiteit van Arizona<\/p>\n

Wil je niets van Scientias missen? Volg Scientias op Google Discover<\/a> dan zie je al onze verhalen!<\/p>\n

De toekomst: zuiver water en nieuwe helikopters<\/p>\n

De parallelle ontwikkelingen op en rond Mars staan niet stil. De blik is allang gericht op een moment dat er mensen zullen rondlopen, en dat vraagt om baanbrekende technologie. E\u00e9n van de grootste obstakels is het giftige water op Mars. Wetenschappers weten dat er bevroren water is, maar dat zit vol met perchloraten, chemicali\u00ebn die schadelijk zijn voor de mens en apparatuur aantasten. Traditionele zuiveringsinstallaties zijn onpraktisch voor een verre kolonie. Het NASA Innovative Advanced Concepts (NIAC) programma van NASA\u2019s Ames Research Center (ARC) werkt daarom aan een biologische oplossing: een bioreactor met speciaal gekweekte bacteri\u00ebn die de gifstoffen niet alleen neutraliseren, maar omzetten in bruikbare stoffen. Het resultaat zou schoon water voor irrigatie, drinkwater en zelfs raketbrandstof kunnen zijn. Over de grond verplaatsen blijft eveneens een sleutelvraagstuk. NASA\u2019s Jet Propulsion Laboratory (JPL) test de volgende generatie Mars-rotors, de opvolgers van het historische Ingenuity-helikoptertje. Waar die eerste helikopter een verbluffend succes was, moeten de nieuwe modellen grotere afstanden overbruggen en zwaardere instrumenten dragen om het terrein te verkennen.<\/p>\n

Een planeet die blijft verrassen en uitdagen<\/p>\n

Het incident met de rover en de verkenning op lange termijn laten hetzelfde beeld zien: Mars is een wereld die nederig maakt. Wat begon met een onwillig brok steen dat een miljarden missie tijdelijk in de greep hield, eindigt met het grotere plaatje van een planeet die we met gelijktijdige vindingrijkheid proberen te doorgronden en bewoonbaar te maken. Van een ratelende boor tot zwijgende, ijzige duinen, en van bacteri\u00eble waterfilters tot de volgende generatie vliegende verkenners, elke anomalie en elk succes op Mars schrijft het handboek voor de dag dat de eerste voetstappen in het stof staan.<\/p>\n

Uitgelezen? Luister ook eens naar de Scientias Podcast<\/a>: !<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"NASA\u2019s Curiosity-rover stond voor een raadsel toen zijn boor een complete steen van 13 kilo optilde. Terwijl het…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":60446,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[38],"tags":[27,26,25,12981,334,39,41,42,46,40,45,43,44],"class_list":{"0":"post-60445","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","7":"category-wetenschap-en-technologie","8":"tag-be","9":"tag-belgie","10":"tag-belgium","11":"tag-curiosity","12":"tag-ruimtevaart","13":"tag-science","14":"tag-science-and-technology","15":"tag-scienceandtechnology","16":"tag-technologie","17":"tag-technology","18":"tag-wetenschap","19":"tag-wetenschap-en-technologie","20":"tag-wetenschaptechnologie"},"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@be_nl\/116557098943240767","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/60445","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=60445"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/60445\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/60446"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=60445"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=60445"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=60445"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}