{"id":68727,"date":"2026-05-24T14:16:13","date_gmt":"2026-05-24T14:16:13","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/68727\/"},"modified":"2026-05-24T14:16:13","modified_gmt":"2026-05-24T14:16:13","slug":"vallen-en-opstaan-waarom-sommige-rpgs-succesvol-zijn-en-anderen-niet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/68727\/","title":{"rendered":"Vallen en opstaan: waarom sommige RPG\u2019s succesvol zijn en anderen niet"},"content":{"rendered":"

De RPG is misschien
\nwel het grootste genre in videogames. Er zijn er honderden om uit te kiezen, in
\ntientallen
\nsmaken. Maar terwijl games als Skyrim na al die jaren jaren nog steeds gespeeld worden, zijn er ook
\neen hoop RPG\u2019s die nauwelijks opgepikt worden als ze nog nieuw zijn. Waar komt
\ndit eigenlijk door?<\/p>\n

Het begint bij de
\neerste indruk. Als spelers niet meteen al geboeid zijn, dan maakt het niet
\nzoveel uit hoe goed de game verder is; ze gaan de game niet oppikken. Het
\neerste dat wij te zien krijgen, is de wereld waarin de game zich afspeelt.
\nDaarom is het belangrijk dat die wel aanspreekt.<\/p>\n

Gebaseerd op een goed
\nboekEen strategie hiervoor
\nis een bestaande en geliefde wereld nemen en daar je RPG in plaatsen. Je trekt
\ndan meteen fans van het originele IP, waardoor je niet helemaal met niets
\nbegint. CD Projekt Red<\/a> is hier een goed voorbeeld van. The Witcher is gebaseerd
\nop een boekenreeks en Cyberpunk 2077<\/a> op een TTRPG. Baldur\u2019s Gate 3<\/a> neemt het
\nsysteem van Dungeons & Dragons bijna een op een over, en speelt zich af in
\neen bestaand gebied.Deze strategie heeft
\nwel het nadeel dat de fans zekere verwachtingen hebben waar de makers aan
\nmoeten voldoen. Anders kunnen de ontwikkelaars een hoop negatieve reviews
\nverwachten. Neem bijvoorbeeld de recente Vampire: The Masquerade \u2013 Bloodlines
\n2.<\/a> Dit is het vervolg op een cultklassieker, die ook nog eens gebaseerd is op
\neen populaire TTRPG. De game is OK, maar het spel stelde de originele fans teleur en is nu bijna
\nhelemaal vergeten.Een nieuw IPVoor een nieuwe wereld
\nheb je wel een bepaalde twist nodig om op te vallen tussen alle andere games.
\nSkyrim en Dark Souls zijn \u2018fantasy\u2019, maar de duistere en onheilspellende sfeer
\nvan Dark Souls geeft het een mysterieus gevoel. Skyrim belooft draken en combineert
\ndie met mammoeten en Vikingen. Ruimtevaart is ruim en breed bekend, maar door
\nhet te combineren met een goed gevoel voor humor en een bijna ongezonde dosis
\nsatire op kapitalisme, weet The Outer Worlds<\/a> toch het oog te trekken.Dat is precies waar
\nStarfield<\/a> tekortschiet. De wereld is erg generiek, waardoor het oninteressant
\noverkomt. Het enige dat eruit springt, is de belofte van de duizend planeten
\ndie je kan bezoeken, maar als die planeten niet interessant zijn, is daar niet veel
\naan. Iets moet de spelers grijpen voor ze de game \u00fcberhaupt een kans geven.\"thePersonages met
\npersoonlijkheid<\/p>\n

Een wereld moet ook
\ngevuld worden. Een gemakkelijke manier om een game persoonlijkheid te geven, is
\nmet personages. Die kunnen praten en dingen doen, waardoor ze al gauw een hoop
\ninvloed hebben op hoe de game aanvoelt. Zeker de personages die je vaker tegenkomt in een playthrough.<\/p>\n

Denk aan die
\nsatirische toon van The Outer Worlds. Die komt niet half zo goed aan als je het
\nalleen zag in de item shops. De manier waarop de lokale bevolking helemaal
\ngehersenspoeld is door de marketing, is wat het zo grappig en eng maakt. De
\npersonages zijn een grote bron van het karakter van de game.<\/p>\n

Dit is de voornaamste
\nreden dat Fallout 76<\/a> zo hard flopte. De Fallout-games zijn voornamelijk leuk
\ndoor de mensen die erin rondlopen en waarmee jij kan praten. Het was daarom een bijzondere
\nkeuze van Bethesda<\/a> om er eentje te maken waar geen NPC\u2019s in zitten. Wat
\noverbleef was een wereld die leeg en zielloos aanvoelde. Niet vreemd na een
\nnucleaire apocalyps, maar ook niet echt leuk om te verkennen.Companions kunnen ook
\neen hoop doen. Een goede companion is niet alleen handig om mee te nemen, het
\nheeft ook een persoonlijkheid die je mee wil maken en een persoonlijk verhaal
\nwaar je meer over wil weten. Dit is misschien wel het grootste contrast tussen
\nde eerdere Dragon Age-games en The Veilguard<\/a>. In Origins ging je op avontuur
\nmet complexe en interessante personages zoals Zevran en Morrigan, die groeiden
\nterwijl je speelde en waar je meer over wil leren. In The Veilguard hebben je metgezellen een
\ncompleet gebrek aan diepgang, waardoor ze weinig boeien.\"baldursDingen om te doen<\/p>\n

Een groot verkooppunt
\nvoor RPG\u2019s in de afgelopen jaren is hoe groot ze zijn. Niet alleen in vierkante
\nkilometers, maar ook in hoeveel uren je nodig hebt om het spel uit te spelen.
\nMaar dan moet die game wel gevuld worden met dingen om te doen. Anders wordt het gauw saai en haken spelers af
\nDe speeluren en het prijskaartje, die moeten wel ergens door goedgepraat
\nworden.<\/p>\n

Het is ook niet genoeg
\nom generieke bezigheidjes te plaatsen. Fetch quests die alleen spelers vragen
\nvan A naar B te gaan, vervelen gauw. Deze moet je wel wat interessanter
\naankleden. Denk bijvoorbeeld aan de \u2018A Frying Pan, Spick and Span\u2019-missie van
\nThe Witcher 3, of \u2018A Night to Remember\u2019 van Skyrim. Je doet weinig meer dan
\nheen en weer lopen, maar als je de missies hebt gespeeld, is er een dikke kans
\ndat je ze nog kan herinneren door het verhaal dat tijdens
\nde missies uitvouwen.<\/p>\n

Ubisoft<\/a> is hier een
\ngrote boosdoener van. Er zijn her en der wel wat interessante missies, maar het gros van
\nde tijd ben je torens aan het beklimmen om de kaart vrij te spelen en generieke
\nquests aan het doen. Een hoop is zelfs herhaaldelijk en wordt willekeurig
\ngegenereerd. Daarom spelen maar weinig fans de games helemaal uit.<\/p>\n

Missies zijn niet de
\nenige dingen waar je de wereld mee vult. Als een game spelers wil aanmoedigen
\nom te verkennen, dan moeten er ook dingen zijn om te ontdekken. Gear, maar ook
\nvista\u2019s om te bewonderen en verhaalmomenten die verteld worden door de omgeving.
\nHierin zit het verschil tussen een zielloze wereld en eentje die voelt alsof
\ndeze leeft.<\/p>\n

\"horizonVrijheid of een
\ngelikte ervaring<\/p>\n

Lange tijd dachten
\nuitgevers dat games open werelden moesten hebben om te verkopen. Als de spelers
\nniet de vrijheid hebben om te gaan en staan waar ze willen, dan zouden hun
\ngames niet verkopen. Dat is niet helemaal waar, want er zijn twee smaken. Deze twee invalshoeken staan in contrast met elkaar, maar ze leveren allebei goede games op.<\/p>\n

Games als Black Myth:
\nWukong<\/a> geven spelers weinig ruimte om zelf te kiezen wat voor verhaal hun
\navontuur wordt, maar de game verkocht toch. Dat komt omdat het spel een ander pad
\ninslaat: het richt zich op een ervaring die tot in de puntjes is uitgewerkt
\nvoor de beste ervaring. Als elk moment het meemaken waard is, dan is het niet
\nerg als je meegesleurd wordt en niet zelf kan kiezen een andere kant op te
\ngaan.<\/p>\n

Deze ervaring is
\nvrijwel onmogelijk om te sturen in een game waarin spelers zelf die vrijheid
\nhebben. Aan de andere kant is ieders ervaring van een open wereld wel anders.
\nWij kiezen dan namelijk zelf wat we doen en hoe we iets beleven. Baldur’s Gate 3 is zo sterk omdat je ervan maakt wat je zelf wil. Jij kiest niet alleen wat voor build je hebt en waar je heengaat, maar ook wat voor
\npersonage je speelt.<\/p>\n

Dit hoeft niet eens te
\ngebeuren in een grote wereld. Immersion Sims zoals Dishonored laten je spelen
\nzoals jij wil, terwijl de wereld reageert op jouw acties. Het einde verandert,
\nen ook wat je tegenkomt in de wereld is anders. Vergiftig jij het geneesmiddel
\ndat Slackjaw verkoopt? Dan krijg je een Rune van Granny Rags, maar dan
\nverschijnen er in latere missies ook meer Weepers in de achterstandswijken. Zo
\nlaat Dishonored meteen zien dat de wereld niet helemaal zwart-wit is. Slackjaw
\nis een gangster die uit is op winst, maar zijn acties zorgen wel voor minder
\ndoden.<\/p>\n

\"blackGameplay of roleplay<\/p>\n

RPG\u2019s komen voort uit
\nTTRPG\u2019s, die tegenwoordig vooral gespeeld worden voor de roleplay. Maar TTRPG\u2019s
\nkwamen eigenlijk uit wargames die bijna puur strategisch waren voort. Daarom
\nkunnen ook RPG\u2019s twee hele verschillende kanten op gaan. Het is eigenlijk vrij
\nzeldzaam dat een game bijzonder goed is in allebei. Zolang het bijzonder is in
\nde \u00e9\u00e9n en ok\u00e9 is in de ander, zit je vaak goed.<\/p>\n

Denk bijvoorbeeld weer
\neven aan Skyrim. De gameplay daarvan is, zeker vandaag de dag, best wel karig.
\nJe kan interessante dingen doen met enchantments, maar het vechten zelf is
\nsimpel en weinig afwisselend. Toch is de game zelfs nu nog populair. Dit komt
\ndoor de hoeveelheid aandacht en liefde die wordt gegoten in de wereld, het
\nverhaal en alles dat daarbij komt kijken. En een beetje
\ndoor de ragdoll physics. <\/p>\n

De Monster
\nHunter-games zitten aan de andere kant van het spectrum. Die hebben nauwelijks
\nverhaal en dat wat er is, is vaak aan de slappere kant. Deze spellen zijn juist populair
\ndoor de uitgedachte gevechtssystemen en diepgang in de gameplay. Spelers worden
\ngetrokken door hoe goed het vechten voelt, niet het verhaal.<\/p>\n

Met hoge uitzondering
\nis er wel eens een game die beide aspecten bijzonder goed doet. Denk
\nbijvoorbeeld aan Clair Obscur: Expedition 33, of de Metal Gear-games. Dit zijn
\nde meesterwerken die waarschijnlijk niet gauw vergeten worden. Maar vaak is het
\ngenoeg als een game sterk is in \u00e9\u00e9n van de twee aspecten. Deze
\nspellen komen niet alleen vaak uit omdat ze moeilijker zijn om te maken. Ze
\nkosten ook meer geld, tijd en aandacht. Daarom beginnen uitgevers daar vaak niet aan. Maar als er eentje is, dan viert de
\nhele gamegemeenschap feest!<\/p>\n

\"MonsterHot or not<\/p>\n

Er zijn veel ingredi\u00ebnten die gaan in een goede RPG en pas als die allemaal samenkomen krijg je wat moois. <\/p>\n

Komen er RPG’s aan waar jij naar vooruit kijkt? Laat in de comments weten welke dat zijn.<\/p>\n

\"The<\/p>\n

The Elder Scrolls V: Skyrim – Nintendo Switch 2 (Code in Box)<\/p>\n

Koop op\u00a0bol.<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"De RPG is misschien wel het grootste genre in videogames. Er zijn er honderden om uit te kiezen,…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":68728,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_share_on_mastodon":"0"},"categories":[38],"tags":[1893,27,26,25,7256,17050,17049,17048,8152,1170,39,41,42,9970,46,40,17047,45,43,44],"class_list":["post-68727","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-wetenschap-en-technologie","tag-article","tag-be","tag-belgie","tag-belgium","tag-cyberpunk-2077","tag-dark-souls","tag-dishonored","tag-dragon-age","tag-monster-hunter","tag-rpg","tag-science","tag-science-and-technology","tag-scienceandtechnology","tag-skyrim","tag-technologie","tag-technology","tag-the-witcher-3","tag-wetenschap","tag-wetenschap-en-technologie","tag-wetenschaptechnologie"],"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@be_nl\/116629981552571135","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/68727","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=68727"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/68727\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/68728"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=68727"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=68727"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=68727"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}