Andere prioriteiten<\/p>\n
Meer dan een eeuw lang werd militaire dominantie bepaald door prestigieuze platformen zoals vliegdekschepen, tanks en geavanceerde gevechtsvliegtuigen. Dit paradigma is verschoven. Hoewel bemande vliegtuigen en bommenwerpers niet achterhaald zijn, vormen ze niet langer de centrale pijler van de gevechtsvoering. <\/p>\n
Het voordeel ligt nu bij de partij die elektronische oorlogsvoering, cybercapaciteiten, sensoren en onbemande systemen het best tot een samenhangend geheel kan synchroniseren. Succes hangt af van het vermogen om een hoog verliesvolume te weerstaan en wapens in massa te produceren, in plaats van te vertrouwen op een paar hightechmiddelen.<\/p>\n
Achterhaalde strategie<\/p>\n
Ondanks deze verschuiving blijft Washington vasthouden aan een achterhaalde strategie, gericht op \u2018superplatforms\u2019 zoals de F-22, F-35 en de toekomstige NGAD F-47. De regering blijft ook duur vertrouwen stellen in complexe luchtverdedigingssystemen zoals THAAD. <\/p>\n
In een tijdperk van asymmetrische oorlogsvoering en slachtoffers op industri\u00eble schaal kunnen deze enkele elitesystemen geen weerstand bieden aan de in massa geproduceerde, vervangbare wapenzwermen die worden ingezet door tegenstanders zoals China of Iran.<\/p>\n
Beperkingen op het vlak van productie<\/p>\n
De huidige koers van de luchtmacht van de Verenigde Staten is bijzonder zorgwekkend. De F-47 zal naar verwachting 300 miljoen dollar per toestel kosten, maar er zijn weinig aanwijzingen dat deze effectiever zou zijn tegen geharde doelen dan de bestaande F-35-vloot. Evenzo is de B-21 Raider, hoewel een technisch hoogstandje, voorzien van een duizelingwekkend prijskaartje van maximaal 730 miljoen dollar per toestel. <\/p>\n
Hoewel planners beweren dat deze toestellen noodzakelijk zijn voor stealth- en \u2018beyond-visual-range\u2019 (BVR)-operaties, zien ze een cruciale tekortkoming over het hoofd. De Amerikaanse industri\u00eble basis kan de enorme hoeveelheden precisie-afstandsmunitie niet produceren die nodig zijn om deze vliegtuigen bruikbaar te maken in een langdurig conflict.<\/p>\n
Onbemande systemen<\/p>\n
Bovendien negeert de VS de cruciale rol van onbemande systemen. Hoewel de F-47 en de B-21 zijn ontworpen voor samenwerking tussen bemande en onbemande systemen, beschikt de VS al over vliegtuigen zoals de F-35 die kunnen worden ge\u00fcpgraded om drone-eskaders aan te sturen, zonder dat daarvoor exorbitante nieuwe projecten nodig zijn. <\/p>\n
Het conflict met Iran heeft aangetoond dat zwermen drones en raketten de Amerikaanse voorraden kunnen uitputten, waardoor een staakt-het-vuren wordt afgedwongen wanneer cruciale munitie opraakt. Om dit te voorkomen moet het Pentagon afstand nemen van zijn obsessie met \u201ewonderwapens\u201c en in plaats daarvan investeren in hypersonische raketten, betaalbare luchtverdedigingssystemen en in massa geproduceerde drones. Momenteel besteden de Verenigde Staten belastinggeld aan een verouderde visie op oorlogsvoering, waardoor het land kwetsbaar is voor middelgrote mogendheden die de kunst van industri\u00eble, genetwerkte uitputting tot in de puntjes beheersen. (fc)<\/p>\n
Wil je meer defensienieuws ontvangen? Schrijf je hier in op onze wekelijkse Defensie Insider-nieuwsbrief.<\/a><\/p>\n Volg Business AM ook op Google Nieuws<\/a><\/p>\n Wil je toegang tot alle artikelen, geniet tijdelijk van onze promo en abonneer je hier!<\/a><\/p>\n
![\"Voeg](\"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/1781975657_760_google_preferred_source_badge_dark_BAM_nl.png\"){kind=icon}