{"id":88567,"date":"2026-06-22T10:12:10","date_gmt":"2026-06-22T10:12:10","guid":{"rendered":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/88567\/"},"modified":"2026-06-22T10:12:10","modified_gmt":"2026-06-22T10:12:10","slug":"zacht-robothart-draadloos-betaalbaar-en-met-minder-complicaties","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/88567\/","title":{"rendered":"Zacht robothart: draadloos, betaalbaar en met minder complicaties"},"content":{"rendered":"

Toen de man van Jolanda Kluin<\/a> zo\u2019n zeven jaar geleden een foto van een robotoctopus in de wetenschapsbijlage zag staan, liep hij gelijk met de krant naar zijn vrouw en zei: \u2018Is dat niks voor jou? Kun je daar geen hart van maken?\u2019<\/p>\n

Helemaal geen gek idee, vond Kluin, nu hoogleraar en afdelingshoofd cardio-thoracale chirurgie aan het Erasmus MC. En dus nam ze contact op met de in het artikel geportretteerde soft-robotics-onderzoeker: Bas Overvelde<\/a> van het natuurkundige instituut AMOLF.<\/p>\n

Inmiddels werken ze binnen het project Holland Hybrid Heart<\/a> samen met een brede waaier aan andere wetenschappers aan een zacht alternatief voor een donor- of steunhart. Als alles goed gaat, zou dat over een jaar of tien beschikbaar moeten zijn voor pati\u00ebnten.<\/p>\n

Gemangeld bloed<\/p>\n

Wat is dan het grote voordeel van zo\u2019n zacht hart? Kluin verwijst naar de huidige steunharten of Left Ventricular Assist Devices (LVAD\u2019s), die de linkerkamer van het hart ondersteunen. \u2018Daar zit een soort metalen schroef in, die het bloed mangelt. Daardoor ontstaan er stolsels, en die kunnen tot complicaties leiden. Om die te voorkomen, moeten pati\u00ebnten bloedverdunners slikken \u2013 die \u00f3\u00f3k weer tot complicaties kunnen leiden.\u2019<\/p>\n

Bij een zacht hart speelt dat probleem veel minder. \u2018Wij hopen dat het bloed dan nauwelijks verschil merkt: wordt het nu voortgestuwd door een echte spier of door zachte materialen die dezelfde beweging maken?\u2019 En dan zullen op zijn best nog milde bloedverdunners nodig zijn, denkt Kluin.<\/p>\n

Draadloos oplaadbaar<\/p>\n

Verder hebben de huidige LVAD\u2019s nog zoveel energie nodig dat er bij de pati\u00ebnten met een dergelijk steunhart een elektriciteitskabel door de huid steekt. \u2018Daar kunnen infecties bij optreden. Ook doet zo\u2019n kabel de kwaliteit van leven geen goed\u2019, zegt Kluin. Het idee is om het zachte robothart z\u00f3 effici\u00ebnt te maken, dat het draadloos<\/a> kan worden opgeladen.<\/p>\n

Dat draadloos opladen an sich is trouwens geen speerpunt van het Holland Hybrid Heart, vult de hartchirurg aan. \u2018Daar wordt in de buitenwereld z\u00f3veel onderzoek naar gedaan en geld in ge\u00efnvesteerd, dat het ons niet nodig lijkt om zelf in deze technologie te investeren.\u2019<\/p>\n

Laagje eigen cellen<\/p>\n

Het zachte robothart moet verder zo min mogelijk elektronica gaan bevatten. In plaats daarvan hopen de makers het hart zo te ontwerpen dat het zelf min of meer \u2018aanvoelt\u2019 wanneer het bijvoorbeeld meer bloed moet gaan rondpompen.<\/p>\n

Wat er anders kan gebeuren, laat het Franse kunsthart CARMAT<\/a> zien, zegt Kluin. \u2018Dat heeft enorm veel software, wat het foutgevoelig maakt. Daardoor zijn zelfs al een aantal keer pati\u00ebnten overleden \u2013 en dat willen wij natuurlijk voorkomen.\u2019<\/p>\n

Tot slot \u2013 en dat is het hybride aspect van het hart \u2013 is het de bedoeling dat het deel van het hart waar het bloed mee in contact komt, wordt bedekt met een laagje lichaamseigen cellen. \u2018Dus de pompkracht komt van niet-lichaamseigen materiaal, maar alles wat het bloed voelt, is van de pati\u00ebnt zelf.\u2019<\/p>\n

Mocht zo\u2019n laagje cellen toch niet mogelijk blijken, zegt Kluin, dan zou een speciale coating kunnen voorkomen dat bloedcellen aan de binnenkant van het hart blijven plakken.<\/p>\n

Aanpassen op de computer<\/p>\n

Om alle aspecten van zo\u2019n zacht robothart te kunnen onderzoeken, zijn wetenschappers vanuit flink wat verschillende disciplines bij het project betrokken. Naar het laagje lichaamseigen cellen kijken bijvoorbeeld bio-engineers van de TU Eindhoven. Ook een rol spelen textielwetenschappers van de Saxion Hogeschool, omdat het plan is om het materiaal voor het hart te gaan weven.<\/p>\n

En de TU Delft levert de expertise om prototypes te modelleren. \u2018We kunnen niet duizend prototypes maken\u2019, zegt Kluin. \u2018Op een gegeven moment wil je ook op de computer een aanpassing kunnen uitproberen om te zien: wordt het hart daar effici\u00ebnter van of niet?\u2019<\/p>\n

Getest in een geit<\/p>\n

In 2024 werd een vroege versie van het hybride hart al een uur lang getest in een geit. \u2018Daarbij hebben we de hartkamers verwijderd en ons eigen prototype ingehecht\u2019, vertelt Kluin.<\/p>\n

Dat hart had wel nog allemaal onderdelen die zich buiten het dier bevonden, vervolgt ze. Bovendien lag de geit aan de beademing. \u2018Maar het dier heeft voor de hele duur van de proef op het hart geleefd \u2013 dus het functioneert wel.\u2019<\/p>\n

Ingewikkelde stap<\/p>\n

Dit jaar hopen Kluin en collega\u2019s een tweede dierproef te doen. Verder is het de komende paar jaar zaak om zoveel mogelijk verschillende prototypes in het lab te testen, zegt ze, om vervolgens toe te werken naar \u00e9\u00e9n prototype dat zo effici\u00ebnt en duurzaam mogelijk is.<\/p>\n

Einddoel van het huidige onderzoeksproject \u2013 dat in totaal zeven jaar duurt \u2013 is nog niet een zacht robothart in een pati\u00ebnt, zegt Kluin. \u2018De stap van dier naar mens is een heel ingewikkelde, zeker als het om iets gaat wat zo cruciaal is als het hart.\u2019<\/p>\n

In plaats daarvan is de stip op de horizon van d\u00edt project om een groot proefdier \u2013 een geit, schaap, kalf of varken bijvoorbeeld \u2013 drie maanden lang met een zacht robothart te laten rondlopen.<\/p>\n

Betaalbaar alternatief<\/p>\n

Over een jaar of tien, hoopt Kluin, kunnen dan de eerste menselijke pati\u00ebnten een zacht, hybride hart krijgen. In eerste instantie zal het daarbij waarschijnlijk gaan om mensen die niet voldoen aan de strenge criteria voor een donorhart, bijvoorbeeld omdat ze ook nierproblemen hebben, verwacht de chirurg. Of het robothart wordt ingezet als overbrugging, totdat er alsnog een donororgaan beschikbaar komt. \u2018Maar uiteindelijk moet het een permanent alternatief worden voor een LVAD of harttransplantatie.\u2019<\/p>\n

Een betaalbaar alternatief bovendien, als het aan Kluin ligt. \u2018We hoeven er niet rijk van te worden. Ik zou het mooi vinden als we dit hart tegen een fatsoenlijke prijs in de markt kunnen zetten.\u2019<\/p>\n

Dit artikel verscheen eerder in De Cardioloog.<\/p>\n

Zacht robothart: draadloos, betaalbaar en met minder complicaties<\/a> appeared first on jeanpaulkeulen.nl<\/a>.<\/p>\n

Waardeer dit artikel!Dit artikel las je gratis. Vond je het de moeite waard? Dan kun je jouw waardering laten zien door de auteur een kleine bijdrage te geven. Zo help je onafhankelijke journalistiek in stand te houden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Toen de man van Jolanda Kluin zo\u2019n zeven jaar geleden een foto van een robotoctopus in de wetenschapsbijlage…\n","protected":false},"author":2,"featured_media":88568,"comment_status":"","ping_status":"","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_share_on_mastodon":"0"},"categories":[56],"tags":[27,26,25,2922,60,59],"class_list":["post-88567","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","category-gezondheid","tag-be","tag-belgie","tag-belgium","tag-cafeyn","tag-gezondheid","tag-health"],"share_on_mastodon":{"url":"https:\/\/pubeurope.com\/@be_nl\/116793229193653039","error":""},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/88567","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=88567"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/88567\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/88568"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=88567"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=88567"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.europesays.com\/be-nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=88567"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}