У артыкуле «Нашай Нівы» паказана на дзіўным, але вельмі паказальным прыкладзе: Смаленшчыну можна было стагоддзямі русіфікаваць, але беларускія словы адтуль так і не выбілі. У каментах да звычайнага відэа смаляне пачалі масава пісаць мясцовыя словы – і атрымалася цэлая энцыклапедыя беларускіх дыялектызмаў, якія спакойненька перажылі імперыі, войны і моўны ціск.
І што самае цікавае – у Смоленску руская мова часам больш беларуская, чым у афіцыйным Мінску. Бо можна мяняць уладу, можна насаджаць «правільную» мову, але словы, якімі гаварыў народ, жывуць употай і выходзяць наверх нават там, дзе іх нібыта ўжо не павінна быць.
Гэта вельмі крутая нагадка: мову нельга забіць указамі і прапагандай. Яна, як крынічная вада, прабіваецца скрозь бетон.
Калі хочаце ўбачыць, як беларуская мова працягвае жыць за сотні кіламетраў ад Беларусі – абавязкова прачытайце артыкул: https://nashaniva.com/385307
—
SovietICBM