Eru fleiri að elska þessar Morgunstund þrautir?
(fyrir þá sem ekki vita á að giska á ártal út frá blaðsíðum gamalla tímarita)
Bæði heilaþraut og sögustund á sama tíma og svo fær maður blaðsíðu eins og þessa og áttar sig á hvað blaðamennska í dag er bara "þessi sagði þetta" í staðinn fyrir að komast að staðreyndum málsins. Fyrsta fréttin í þessari þraut var einnig mjög gott dæmi um frábæra blaðamennsku (kengúrufréttin ef þetta kemur í random röð).
Ég held að ákveðnir aðilar… youknowwho… hafi staðið sig svo vel í þessu "both sidesism" að blaðamenn þora ekki lengur að skrifa bara basic staðreyndir. Ef þær staðreyndir stangast á við söguna sem þessir hópar eru að reyna að segja þér, þá er strax hoppað í einhvern fórnarlambagír um að fréttamenn séu svo biased…
Fréttamenn hafa því bara meira og meira ákveðið að þeirra starf felist í því að skrifa bara það sem báðar hliðar segja og leyfa lesendum að ákveða hvern þeir hlusta á. Upphaflegur tilgangur starfsins er hinsvegar að hlusta á það sem allir segja en komast að staðreyndum málsins og gefa lesendum þær til að upplýsa lesanda með samhengi. Auðvitað einhverjir að þessu ennþá en þetta þarf að endurvekja hjá heildinni
—
Here_2observe
4 comments
taktu lyfin þín
Þú ert væntanlega að segja þetta sem sprenglærður blaðamaður, en ekki sem einhver sófa sérfræðingur að nöldra.
> komast að staðreyndum málsins
Fjölmiðlar á þessum tíma voru einungis áróðursmiðlar stjórnmálaflokkana.
Þetta er úr Alþýðublaðinu sem var flokksblað Alþýðuflokksins.
Það er varla hægt að kalla þetta fréttir. Þetta voru greinar skrifaðar til að A) segja fólki í flokknum hvernig það ætti að hugsa og B) segja mönnum utan flokksins að þeir ættu að koma í flokkinn.
Sem betur fer hafa þessi blöð þróast og skrifa í dag mun hlutlausari fréttir, þótt það sé alltaf hægt að bæta sig.
“Hvernig dirfist nútímafréttamennska að gefa mér báðar hliðar málsins og leyfa mér að taka upplýsta ákvörðun um hvað mér persónulega finnst, frekar en að segja mér bara hvernig ég á að hugsa.”
Þetta er amazing take, plís aldrei kjósa.