“Bij veel van de kandidaten was er geen enkele mogelijkheid om zich even terug te trekken”

Wildvreemden stellen zich kwetsbaar op door hun interesse in jou kenbaar te maken, doen moeite om vanuit Nederland naar jouw besneeuwde optrekje af te reizen en vervolgens is je eerste beslissing om ze te confronteren met een soort vuurpeloton. Wat gaat er dan in je hoofd om? Ik snap dat niet.

Zijn het de zenuwen over de eerste ontmoeting? Best voor te stellen, zeker omdat je er meteen gratis een cameraploeg bij krijgt. Maar kom op: voor je gasten is het toch nog veel spannender? Zij zijn in een vreemde omgeving, weten nog helemaal niet of de interesse wederzijds is én worden door het organiseren van zo’n Poolse landdag ook nog eens omsingeld door wildvreemden.

Al die kinderen, broers, buren en verre vrienden leken het bovendien allemaal wel heel leuk te vinden dat ze ook even op televisie mochten komen. Kom op, deelnemers: voed je omgeving een beetje op, want deze taferelen zijn gewoon asociaal.

Ik had sowieso met de gasten te doen, want bij veel van de kandidaten was er geen enkele mogelijkheid om zich even terug te trekken. Anders dan bij B&B Vol Liefde is het geen vereiste dat de deelnemers gastenverblijven verhuren. Dus delen de mannen bij Elsje één ruimte. Bij Robin komt er al snel een kamerscherm te voorschijn. En dat Luuk bij Claudia op de bank ging zitten toen hij even tv wilde kijken, zal ook wel niet zijn omdat hij de televisie in zijn eigen kamer te groot vond.

Nu waren Luuk en Claudia sowieso geen match made in heaven, maar dit heeft natuurlijk niet geholpen. Helaas voor Claudia’s moeder, die zodoende een schoonzoon aan zich voorbij ziet gaan die voor zijn Duits niet afhankelijk is van Duolingo.

Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat ik neerkijk op Ben, Claudia’s tweede vent. Welnee: hoe leuk dat de huisschilder, met nog niet eens het beginnetje van een begrip van Duits, al druk in de weer was om de taal te leren. Of het iets gaat worden, is weer een tweede. Klaarblijkelijk doet hij mee aan het programma, omdat het daten in Nederland niet wil lukken. 

Behalve Colin, de zelfbenoemde ‘god of s*x’ uit de film Love Actually, heb ik eigenlijk nog nooit iemand met date-frustratie op een andere locatie ineens wél zien slagen. Ja, als je op zoek bent naar seks, dan kun je dat in Zuid-Amerika of Zuidoost-Azië wel ruilen voor geld en een visum. Maar ik neem aan dat we het erover eens zijn dat dat met liefde vaak weinig te maken heeft.

Bij boswachter Blåtand, ik bedoel Jeroen, moest ik dan weer terugdenken aan de tijd dat ik zelf nog in de loopgraven van datingapps te vinden was. ‘Work hard, play hard’ vond ik wel een mooie tekst voor op mijn profiel. Dat zorgde alleen voor enige teleurstelling bij de vrouwen die er al vrij snel achter kwamen dat eigenlijk alleen de eerste twee woorden klopten.

Boswachter Jeroen maakte een vergelijkbare beginnersfout door bij binnenkomst op te scheppen over zijn bakkunsten, waarna hij zijn appeltaart zonder blikken of blozen de spreekwoordelijke greppel in reed met een sloot sap. En dan te bedenken dat zo’n pakje in de categorie ‘makkelijk’ valt. Het zou me niet verbazen als de directie van Koopmans zich beraadt op juridische stappen wegens onherstelbare reputatieschade.

Gelukkig is er nog André, de Benjamin van het huidige seizoen. Moet hij nog wat volwassener worden? Daar lijkt het wel op. Maar het enthousiasme over zijn eerste gast Eva, dat was toch prachtig? Mannen in datingshows hebben al snel de neiging verbaasd te zijn als Doutzen Kroes niet komt binnenlopen. Zo is André verre van. “Ik kon helemaal niks negatiefs vinden”, bracht hij twee keer glimmend uit.

Liefde moet van twee kanten komen en het ziet er niet naar uit dat Eva verwacht verliefd te gaan worden. Maar de oprechtheid waarmee Andre zijn zoektocht naar liefde heeft ingezet, die hadden we al een tijdje niet gezien in Winter en B&B Vol Liefde.