Midden op het bekende Rembrandtplein staat hij, nonchalant met palet en penseel alsof hij elk moment zijn jas wil aantrekken en de stad in wil lopen: Rembrandt van Rijn. Niet zomaar een beeldje uit een van die souvenirwinkels op de Dam, maar het oudste nog bestaande standbeeld van Amsterdam in de openbare ruimte.

Advertentie wordt geladen…

Geen koning of generaal, maar een schilder

Het is 1852. Terwijl andere steden hun pleinen al vol zetten met vorsten en militaire helden, kiest Amsterdam een ander pad. Geen paard, geen zwaard, geen opgeheven vinger. De stad zet een schilder op een sokkel. En niet zomaar een: Rembrandt. Dat zegt eigenlijk alles. Kunst boven spierballen. Best progressief, zeker voor die tijd.

De onthulling gebeurt zelfs in het bijzijn van Willem III, maar alle aandacht gaat naar de man met de baret.

Van Botermarkt naar Rembrandtplein

Het plein heet in die tijd trouwens nog helemaal geen Rembrandtplein. De naam Botermarkt doet vermoeden dat het hier vooral ruikt naar zuivel en handel. Pas nadat het beeld er staat, krijgt het plein de naam die iedereen nu kent. Je zou bijna zeggen: Rembrandt eist z’n eigen buurt op. En met succes.

Gietijzer, want brons is te duur

Advertentie wordt geladen…

Het beeld komt van de hand van beeldhouwer Louis Royer. Hij maakt het niet van brons, zoals je misschien zou verwachten, maar van gietijzer. Niet omdat dat hip is, maar omdat het geld simpelweg op is. De financiering loopt via inzamelingen en donaties. Crowdfunding, maar dan zonder tikkies en QR-codes. Amsterdam blijft ook in de negentiende eeuw gewoon lekker praktisch.

Rembrandt ziet het plein compleet veranderen

Sinds 1852 staat Rembrandt hier alles rustig te aanschouwen. De marktkramen verdwijnen, cafés en clubs komen ervoor terug. Het plein verandert in een bruisend uitgaansgebied waar dag en nacht iets gebeurt. Rembrandt blijft stoïcijns staan. Geen commentaar, geen oordeel. Hoogstens een denkbeeldig wenkbrauwtje omhoog bij weer een vrijgezellenfeest.

Het oudste standbeeld van de stad (ja, echt)

Amsterdam heeft natuurlijk oudere gebouwen. De Oude Kerk wint het makkelijk in jaren. Maar als het gaat om standbeelden in de openbare ruimte, staat deze Rembrandt bovenaan de lijst. Al meer dan 170 jaar. Gewoon buiten, tussen de Amsterdammers.

Dus de volgende keer dat iemand zegt: “Zullen we afspreken bij Rembrandt?”, weet je het. Je staat oog in oog met een stukje stadsgeschiedenis. En hij staat daar morgen nog steeds. Zoals het een echte Amsterdammer betaamt.

Ook een mysterie gespot?

Weer een mysterie opgelost! Heb jij ook een vraag over Amsterdam? Misschien ben je benieuwd wat het oudste gebouw is van Amsterdam. Of wil je meer weten over het grootste huis. indebuurt zoekt het uit! Mail jouw mysterie naar [email protected].

We zochten nog veel meer voor je uit…