NOS Wielrennen•vandaag, 09:39

Brand over haar laatste groet aan moeder: ‘Hoopte dat ze zat te kijken’

Lucinda Brand hoopt vanmiddag voor de vierde keer Nederlands kampioen veldrijden te worden. En over drie weken ook toe te slaan bij de WK in Hulst.

De 36-jarige Dordtse is dit seizoen de koningin van de cross. Op drie na won ze alle veldritten waaraan ze deelnam. Haar ononderbroken reeks podiumplekken bedraagt inmiddels 61 veldritten en duurt al bijna twee jaar.

Tegelijk waren de afgelopen weken misschien wel de zwaarste van haar leven. Begin december, vlak na de wereldbekerveldrit in Terralba, overleed haar moeder Aafje Brand-Havik.

“Ze heeft nog meegekregen dat ik de wedstrijd gewonnen heb. Ik hoopte stiekem dat ze nog saampjes zaten te kijken, maar dat was al niet meer zo. Toch was het voor mij een manier om nog een gebaar naar haar te maken.”

NK veldrijden bij de NOS

De Nederlandse kampioenschappen veldrijden zijn live te volgen bij de NOS.

De wedstrijd bij de vrouwen is vanaf 13.25 uur te zien op NPO 1 en deze livestream. De mannen gaan om 15.10 uur van start en zijn te zien via deze livestream.

“Wij wisten al langer dat het steeds verder achteruit zou gaan met mijn moeder”, vertelt Brand. “In de zomer waren haar behandelingen tegen uitgezaaide kanker gestopt. Dan weet je dat het nooit heel lang kan duren.”

“Richting de wedstrijd in Sardinië ging het heel snel achteruit. De dag ervoor ben ik nog bij mijn moeder geweest. Ik wist dat ze samen met mijn vader zou gaan kijken. Uiteindelijk bleek dat ze al niet meer helemaal bij bewustzijn was.”

Destijds wilde ze er niet veel over kwijt. Nu kan ze er rustig over praten vanuit Spanje, waar ze zich heeft voorbereid op de NK. “Ik ben inderdaad iemand die privé-dingen, zeker als ze moeilijk zijn, liever voor zichzelf houdt.”

Topsporter en mantelzorger

Zo was het ook in 2020, toen ze ineens mantelzorger werd van beide ouders. “Mijn moeder kreeg in 2003 een herseninfarct. En in 2020 werd mijn vader door hetzelfde getroffen. Hij kwam in een revalidatiecentrum terecht. Toen heb ik samen met mijn broer gezorgd dat er bijna altijd iemand bij mijn moeder was en ik ben vaak heen en weer gereden tussen Rotterdam en Oud-Beijerland, zodat ze bij mijn vader op bezoek kon. Dat was intens, ja.”

ANPIn de coronajaren 2020 en 2021 was Lucinda Brand tegelijk mantelzorger en de beste veldrijdster ter wereld.

Brand beleefde juist toen een van haar beste jaren en bekroonde dat zelfs met de wereldtitel in Oostende. “Ik wist van huis uit dat ze ook veel positiviteit en energie haalden uit elk weekend lekker naar mij kijken. Ik wist: als ik blijf doen waar ik al mee bezig ben, is dat voor mijn ouders het fijnste. En als ik eenmaal aan de startlijn sta, kan ik mij heel goed focussen op waar ik op dat moment mee bezig ben.”

Geen trainingsbeest

Vroeger was Brand niet bepaald een trainingsbeest. Tegenwoordig woont ze in de koude maanden van het jaar in een Belgisch bos, dicht bij de trainingslocatie van haar ploeg. Om gevoel te krijgen met de natuur, om haar techniek te verbeteren, om de tips van ploegleider Sven Nys in praktijk te brengen.

Nu is ze 36 jaar en de beste. En elk jaar wordt ze nog wat beter. “Technisch misschien. Maar fysiek niet hoor. Ik ga echt niet meer harder trappen.”

Bondscoach De Knegt, ploegleider Nys of vader Fred: van wie leerde Brand het meest?

In 2009 reed ze het NK in Huijbergen nog op een geleende en veel te grote reservefiets. Tien jaar later klopte ze Marianne Vos op hetzelfde rondje en prolongeerde zo haar nationale titel.

Zondag staat Vos niet aan de start. Titelverdedigster Puck Pieterse wel. En Ceylin del Carmen Alvarado, die vorige week triomfeerde in de sneeuw van Zonhoven.

Die veldritklassieker staat ook hoog op Brands verlanglijst, maar ze maakte iets te veel foutjes en werd tweede.

Haar duikeling in het zand van De Kuil in de eerste ronde leverde niet alleen wonderlijke foto’s op, maar ook een pijnlijke nek en rug.

Vorige slide

Volgende slide

Daardoor werd haar zonnige Spaanse aanloop naar het NK toch wat gecompliceerder.

“Het was een behoorlijke salto”, vertelt Brand met gevoel voor zelfspot. “Tijdens de crash zelf hoorde ik het al kraken. De afgelopen week heb ik flink wat behandelingen gehad om alles weer zo recht mogelijk te krijgen.”

En dan belooft het zondag ook nog heel koud te worden. “Mijn lijf vindt zon lekkerder dan kou. Maar ach, je moet het er maar mee doen.”

Wegseizoen begint met Strade Bianche

Na de WK veldrijden in het Zeeuwse Hulst op 31 januari richt Brand zich op het wegseizoen.

Strade Bianche (7 maart) is normaal gesproken haar eerste koers. In de klassiekers Dwars door Vlaanderen, Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix hoopt ze te pieken.

Ook wil ze nog graag een etappe winnen in een grote ronde. Klassementsambities heeft Brand niet, ook al werd ze twee jaar geleden nog achtste in de Tour de France Femmes.