Na een slechte week probeerde Hoolwerf alle frustratie te gebruiken als brandstof. “Ik had voor mezelf wat te bewijzen. Het hele jaar was ik in de races niet aan sprinten toegekomen. Vandaag zei Louis (Hollaar, red.) dat hij honderd procent voor mijn eindspurt wilde gaan. Ik was blij dat ik die kans kreeg.” Hoolwerf probeerde in de laatste ronde de sprintende Swings te achterhalen, maar maakte in de laatste bocht te veel missers. “Ik kon met de besten meedoen en heb laten zien dat zien dat ze iemand zullen missen op de Spelen. Ik heb mijn uitroepteken gezet.”
Aan het eind van deze maand reist Hoolwerf af naar de Weissensee voor een paar marathons, waarna hij naar Inzell gaat voor de laatste World Cup. Dat zou voorlopig weleens zijn laatste internationale optreden kunnen zijn. “De mass start laat ik komend jaar waarschijnlijk varen. Dan ga ik liever een heel jaar marathons schaatsen met mijn team. De sport waar ik ooit mee begonnen ben en waar ik veel plezier uit haal.”
Waar de ene Bart nog vol frustratie zat, voelde Bart Swings juist veel opluchting. In 2025 tobde hij met een slepende knieblessure, die nu eindelijk helemaal verholpen lijkt. “Ik ben blij dat ik weer terug ben en kan winnen. Dat heeft even geduurd. Mijn pure topsnelheid moet nog hoger, maar dat kunnen we de komende weken finetunen.”
Swings sluit nu weer aan bij zijn Nederlandse ploeggenoten van Team IKO-X2O, die in de afgelopen weken een heel ander traject aflegden dan de Belg. “Ik heb het OKT heel goed gevolgd, het was een schaakspel. Het is een domper dat Joy (Beune, red.) geen olympisch ticket heeft gepakt op de 1500 meter, we leven allemaal met haar mee. Aan de andere kant zie je dat Stijn (van de Bunt) echt doorkomt en Sebas (Diniz) opnieuw bevestigt hoe snel hij is. Na gezien te hebben hoe goed onze ploeg presteert, kijk ik erg uit naar Milaan.”