Het had zomaar gekund dat Wim Sonneveld de inspiratie voor zijn fantastische evergreen ‘Het Dorp’ haalde in de plek waar ik tegenwoordig woon. Pleintjes, tuintjes, juffrouwen op de fiets, boerenbloemen en een heg. Zelfs ‘het raadhuis met een pomp ervoor’ is er. Ook de betonnen dozen (ik woon er zelf in), en kleine winkeltjes zijn er op één hand zijn te tellen. 

Radio onder het strenge alziend oog van Maaike

Wat niet past in het liedje is de prima supermarkt, al wordt die vaak door de dorpelingen gebruikt als alibi om bij te praten. Op de achtergrond staat steevast het geluid van Qmusic op. Als je winkelt, luister je onbedoeld en onbewust mee. Wat mij naadloos terugbrengt naar het jaar 2004… Naar 1 augustus van dat gezegende jaar en naar Oostende waar Qmusic voor het eerst haar zomertenten had opgeslagen. Nou ja… tenten?

Sindsdien parkeert de radiokaravaan uit Vilvoorde er iedere zomer twee lange maanden. Tweeëntwintig jaar geleden was het allemaal nog experimenteel. Zomer, zand, zon en… radio op verplaatsing. Het is een klavertje vier dat ieder jaar opnieuw opduikt sinds de BRT er voor het eerst mee uitpakte in Oostende tijdens ‘Zomer van ’82’.

Wijlen Armand Pien en zijn team waren er toen neergestreken om het weer en de zomeractiviteiten aan de kust te verslaan. Een vroege poging om de vakantiemaanden ‘levendiger‘ te maken met zomerse programma’s. Hoewel de ‘volledige kustervaring met de BRT’ pas vier jaar later van start zou gaan. Het eerste schaap was over de dam, de rest zou volgen…

Allen daarheen!

Van zodra de maanden juli en augustus er aan komen, kan je er gif op innemen dat Radio X, Kanaal Y en Studio Z hun opwachting maken ergens tussen Knokke en De Panne. Qmusic gaf voor het eerst gehoor aan deze lokroep in 2004. Het commerciële station zocht toen letterlijk het water op. En ik was erbij. Vanuit mijn vakantiebestemming in De Haan, met tram en trein naar de Koningin der badsteden gespoord. 

Ik stapte het station uit langs de grote poort, mij verbazend waarom drommen toeristen kozen voor het smalle zijgangetje. Wat een gesukkel. Rechts hing een spandoek met het gezicht van een jonge Maaike Cafmeyer, op dat moment mevrouw Bart Depauw. Een lokkertje voor ‘Theater aan zee’. Vlak voor mij lag het soort yacht dat ik enkel kende uit de tv-serie Miami Vice.

Minder prominent dan de banner van Maaike waren enkele vlaggen van Qmusic zichtbaar op het bovendek van de schuit. De slogan ‘Q is good for you’, in letters van een halve meter hoog tegen de bakboordzijde, bevestigden dat ik mijn bestemming had bereikt. Qmusic won het trouwens nog op een andere manier van ‘het theater’. 

Op het bovendek van de Antares, zo heette de varende vakantiestek van het commerciële station, stonden een koppel Bose-boxen richting station te toeteren. Ook ‘Bose was good for you’, want zelfs met tegenwind hoorde ik Alexandra Potvin tot tussen de treinen – tweehonderd meter verder – vertellen dat ze net met de grote baas gebeld had. 

Erwin Deckers, deze week nog totaal onverwacht uit het verborgene opgedoken als presentator bij Willy, was toen Grote Chef Q. Sukkelde de commerciële zender in 2003 nog van de ene kust Q-BBQ naar de andere, waarbij het voor de toeristen niet altijd duidelijk was wié, wàt kwam doen op dat stukje strand, in 2004 keek je er niet meer naast. Een jaar eerder was hun aanwezigheid nog beperkt tot gratis BBQ-vlees met sausjes, frisdrank en een potje standvolleybal. In De Panne gingen Tom Decouttere en ikzelf toen ook al een kijkje nemen. Veel volk was er niet. Zoals je op onderstaande foto’s kan zien.

Aanwezigheidspolitiek

Een jaar later werd het geweer van schouder gewisseld. Radio vanop een luxe yacht, programma’s maken op het voordek, zodat de horden toeristen die voorbij wandelden een scheut promotie meepikten. Q beter in beeld. ‘Aanwezigheidspolitiek’, zou Noël Slangen het noemen. Uiteraard moest er worden gewerkt aan boord. In de directe omgeving van een bar met indirecte verlichting. Een ruimte waar de programma’s werden voorbereid en continu opgevolgd werden via computer en internet.

Daarnaast, één van de drie zithoeken met kussens waarin je wegzakte tot halfweg je schouders. Luxe hutten benedendeks en een volledig uitgeruste badkamer. Er zijn ergere plaatsen en omstandigheden om te werken.

JLB en Tom Callebaut

Tom Callebaut

Alexandra en Tom

‘Scheepsmaatje’ Jelle

Bart-Jan, Alexandra en Nathalie

Q on board, was meer dan een duo-presentatie, de programma’s waren minstens te danken aan de techneut met dienst. Tom Callebaut bepaalde hoe één en ander klonk. Hij bleef zelfs slapen aan boord. De uitzendstudio bovendeks werd immers iedere dag afgebroken en naar binnen gebracht om ’s anderendaags, in alle vroegte, opnieuw te worden opgebouwd.  

Er waren al eens eerder toeristen verdwenen in Oostende. Een risico dat Q met een complete radiostudio op het dek van een yacht niet wilde lopen. Al kwam alle apparatuur weliswaar uit de oude TOPradio-studio in Vilvoorde, dan nog. Tom beschermde ‘zijn’ materiaal met lijf en ledematen. Zelfs ’s nachts, al slapend tussen de ijsmachine, het supergrote platte tv-scherm met satellietontvanger, de espresso machine….  

Weg met Donna

Van al dat fraais konden dagelijks zes koppels meegenieten dankzij een wedstrijd. Beloning: een namiddagje doorbrengen op het yacht van Q. Om te winnen moest je uiteraard luisteren naar de radio, bellen wanneer het hoorde en zorgen dat je bij de eerste zes deelnemers was. Ik botste op koppels uit Kortrijk, Wingene, Roeselare en Oostende. Veel West-Vlamingen dus en een duo uit Temse dat met vakantie aan de kust was… 

Ik hoorde niet bij het Q-team, dus hoefde niemand te liegen tegen mij. Ze bleken warempel allen verstokte fans te zijn van de zender. De mevrouw uit Kortrijk had het zelfs voor elkaar gekregen dat ze bij haar werkgever Donna hadden vervangen door Q. Een meneer uit Roeselare knikte instemmend en beweerde te gaan slapen met Q. Hij stond er ook mee op. Voor zoveel trouw kreeg iedereen een plastic tas vol gadgets mee naar huis.

Bart-Jan Depraetere

Alexandra en Tom

De doorzichtige frigo bleek niet zomaar centraal in de bar te staan. Gastvrouw Nathalie Delporte rukte het ding met plezier open. Q-music en gasten werden ‘gepowered by’ Eristoff Vodka. Nooit eerder van gehoord, maar de drankjes streelden zich een weg langs het gehemelte. Jelle, Q-scheepsmaatje, bracht de wodka met een stralende glimlach langs en hielp de bezoekers bovendeks, benedendeks en omgekeerd. 

Levenslijn met Vilvoorde

Techneut Tom sprak om de haverklap met iemand die onzichtbaar was. Net toen ik dacht dat dit het gevolg was van teveel Eristoff, kwam ik er achter dat hij voortdurend in verbinding stond met het Q-hoofdkwartier in Vilvoorde. Het audiosignaal vanaf de Antares werd via een ISDN-lijn van Belgacom naar het VMMa-gebouw gestuurd. Naar de eindregie die vooral nodig was voor de commerciële breaks. 

Bovendien waren er wel vaker last minute wijzigingen en op het vaste hoofdkwartier kon men dan sneller anticiperen. In Oostende liepen alle programma-onderdelen moeiteloos in elkaar over. Bart-Jan Depraetere sprong in als Alexandra Potvin aan de GSM hing. Zij verving op haar beurt BJD als deze laatste, heel vakkundig overigens, met twee lastige toeristen en een baby op de foto ging. 

Tom riep iets van’18 seconden nog’ naar Vilvoorde… Het geluid van krijsende meeuwtjes werd ergens als achtergrond gemixt, het ‘Zeeslagspel’ werd gespeeld met een luisteraar… waarbij onduidelijk was of de man in kwestie naar Vilvoorde, dan wel naar Oostende belde. Trouwens, maakte het wat uit? Zolang het maar werkte…

Werkdag zit er op

JLB en Nathalie

Collega Dirk en de Kortrijkse dames

’s Avonds mocht er worden gerust op het bovendek

° Foto bovenaan: Oud-collega Dirk Vanoirbeek poseert voor de Antares