Regie: Amy Berg | 106 minuten | muziek, documentaire | Met Jeff Buckley, Mary Guibert, Ben Harper, Rebecca Moore, Michael Tighe, Parker Kindred, Kate Hyman, Andy Wallace, Michele Anthony, Karl Berger, Don Ienner, Merri Cyr, Susan Silver, Aimee Mann, Matt Johnson, Gene Bowen, Dave Shouse, Joan Wasser
Toen zanger Jeff Buckley in 1997 op dertigjarige leeftijd tijdens een ogenschijnlijk onschuldig zwemtochtje om het leven kwam, was zijn muziekcarrière eigenlijk pas net van de grond gekomen. Met alleen het in 1994 verschenen ‘Grace’ op zijn palmares resteert de vraag wat er werkelijk van zijn carrière terechtgekomen zou zijn als hij niet zo vroeg, noodlottig en ook enigszins mysterieus was overleden. Samen met zijn ongewone, breekbare maar ook loepzuivere stem hangt er als gevolg een enigmatisch deken over het leven van Buckley heen. Alsof er kortstondig een engel op Aarde was neergedaald.
Dat is misschien ietwat overdreven, evenwel is het de moeite waard om dieper in het zangfenomeen te duiken. Met de documentaire ‘It’s Never Over, Jeff Buckley’ wordt daar een aardige poging toe gedaan. De docu volgt het leven en de carrière van Buckley in chronologische volgorde, beginnende bij zijn schepping. Toen al waren er voortekenen dat zijn toekomst uitzonderlijk zou zijn. Zijn vader, dan aankomend zanger, Tim Buckley kiest al voor de geboorte voor zichzelf. Moeder Mary staat er vanaf dan grotendeels alleen voor, al komt er op een gegeven moment een stiefvader in beeld. Dat hij zijn vader nooit echt goed gekend heeft, Tim overlijdt aan een overdosis als Jeff nog maar acht jaar oud is, zal hem voor altijd tekenen.
Zo zijn er meer levensbepalende momenten aan te wijzen. De onzekerheid van een musicus in wording. De druk van het tweede album. En het overmatig drugsgebruik. Jawel, het zijn allen clichés van de rock ’n roll, maar door de gevoelige inborst van Jeff Buckley en de menselijkheid die getoond wordt, voltrekken al die keerpunten zich in de overtreffende trap. Bovendien is het leven, ook voor een jonge talentvolle zanger als Buckley, zo zwart-wit nog niet. Er zijn warme momenten met geliefden, zijn ongelooflijke drive om te musiceren en de barmhartigheid van zijn songs.
Dat alles wordt doeltreffend, systematisch en met een vrij hoog tempo in beeld gebracht, geheel conform Buckleys eigen werk. Er zijn interviews met zijn moeder, (ex-)vriendinnen en bandleden. Maar de film leunt vooral op een verbluffend aantal archiefbeelden. Vroege live-optredens, radio-interviews en zelfs talloze voicemail-opnamens nemen de toeschouwer mee terug de tijd in. Zo horen we de stem van de zanger zelf, vanuit gene zijde, commentaar geven bij de belangrijke momenten van zijn leven. Het is geen bijzonder opzienbarende manier van montage, doeltreffend is het zeker wel. Jeff Buckley zal nooit helemaal van enig mysterie ontdaan zijn, maar ‘It’s Never Over, Jeff Buckley’ brengt de zanger al een stuk dichterbij.
Wouter Los
Waardering: 3.5
Bioscooprelease: 8 januari 2026