“De hele week keihard gelachen, gehuild van vreugde én verdriet”
‘Zoveel foto’s, zoveel filmpjes, zoveel herinneringen’, schrijft Natasja. Het bekijken ervan roept allerlei emoties bij haar op. ‘Ik heb bij het kijken naar al die foto’s en filmpjes de hele week keihard gelachen, gehuild van vreugde én verdriet en vooral gerealiseerd hoe hard de tijd gaat.’
In haar bericht benoemt ze zowel mensen die overleden zijn als dierbaren die gelukkig nog steeds deel uitmaken van haar leven. Ook blikt ze terug op bijzondere momenten met haar gezin. Zo noemt ze feestjes, gezellige tijden en mooie programma’s die ze mocht maken, waaronder een zomereditie en een eerste kersteditie van de Toppers in Ahoy, waarbij haar drie zoons allemaal meededen.
Daarnaast haalt Natasja persoonlijke herinneringen op aan haar gezin: haar zoons die het huis uit gingen om te studeren of te wonen in Amsterdam en Barcelona, haar kleinkinderen die toen nog klein waren en een reis door Engeland. Ook het moment waarop ze een koninklijke onderscheiding ontving, komt voorbij. Daarbij waren onder anderen haar vader, Dominic en familievriend Jonnie Boer aanwezig.
Ondanks de vele emoties, voelt ze vooral dankbaarheid bij deze terugblik. ‘Ben vooral heel dankbaar als ik naar al die herinneringen kijk’, schrijft ze. Ze sluit haar bericht hoopvol af met de wens om over tien jaar opnieuw zo’n moment van reflectie te hebben. ‘Hoop deze trend in 2036 weer te doen.’
Eerder stond Natasja al stil bij het grote verlies van hun familievriend Jonnie: