“Het zijn allemaal leugens waar ik al negen jaar mee moet leven”
Van Wesenbeeck beschrijft gedetailleerd de overeenkomsten die hij ziet tussen zichzelf en het personage. ‘Toen ik op de camping in Lommel verbleef, vond ik het heerlijk om vrienden uit te nodigen, de barbecue aan te steken en Nederlandse muziek te draaien. Ferry Bouman doet precies hetzelfde. Ik bood mensen ook regelmatig bier aan en zei dan: ‘Iedereen krijgt bier.’ Of: ‘Bier voor iedereen.’ En Ferry zegt precies hetzelfde.’
Deze passage is te vinden op pagina twee van het zeven pagina’s tellende document dat door zijn Amerikaanse advocaten is ingediend. Al op de eerste pagina laat Van Wesenbeeck er geen twijfel over bestaan: ‘Het personage Ferry Bouman is onmiskenbaar op mij gebaseerd.’
Volgens hem herkent hij zichzelf onder andere in de manier van praten, bewegen, kleden en omgaan met anderen. Ook de zakelijke contacten vertonen volgens hem opvallende parallellen. ‘Zelfs de specifieke mensen met wie hij zakendoet. Ik heb bijvoorbeeld slechte zakelijke ervaringen gehad met Italianen – net als Ferry Bouman.’
Leugens
Van Wesenbeeck ergert zich eraan dat Netflix blijft ontkennen dat Undercover en de daaropvolgende Ferry-films zijn geïnspireerd op zijn leven. In de rechtbankstukken is ook een brief uit 2017 opgenomen, afkomstig van de advocaten van de producenten, geschreven twee jaar voordat de serie verscheen.
Die brief was een reactie op bezwaren van Van Wesenbeeck. De reactie van de producers was kort: de serie is geen documentaire, gemaakt door scriptschrijvers en niet één op één een kopie van het leven van Van Wesenbeeck.
Volgens Van Wesenbeeck is die uitleg onjuist. ‘Het zijn allemaal leugens waar ik al negen jaar mee moet leven’, schrijft hij in het processtuk in de Amerikaanse zaak. Hij noemt tientallen voorbeelden uit zijn eigen leven die overeenkomen met de serie: ‘Ik werd neergeschoten door iemand die Pietje Pfaff heette (in de serie wordt de naam Pietje Pafpaf gebruikt) en raakte gewond aan mijn arm’, geeft hij als voorbeeld.
Jane Doe
Naast de overeenkomsten stoort Van Wesenbeeck zich ook aan de verschillen tussen hem en het personage. ‘De manier waarop Netflix mij (…) heeft neergezet als moordenaar, mensenhandelaar en iemand die met de politie samenwerkt, is pertinent onjuist.’
Hij stelt dat ook zijn hoogbejaarde moeder hieraan ‘gevolgen heeft ondervonden’. Zo zou het personeel van haar verzorgingstehuis hem niet hebben durven bellen nadat zij was gevallen, vanwege zijn vermeende reputatie door de serie. ‘Ze beelden mij af als een gestoorde moordenaar en ze waren bang me van streek te maken uit angst dat ik gewelddadig zou reageren.’
Die lezing wordt ondersteund door een anonieme vrouw die in de zaak wordt aangeduid als ‘Jane Doe’. Zij verklaart dat zij in het verzorgingstehuis werkt en Van Wesenbeeck heeft leren kennen als een warme en vriendelijke man. Volgens haar veranderde de houding van collega’s nadat Undercover was uitgekomen.
Ze concludeert dat de serie en films ‘een spoor hebben achtergelaten’, en werkt dat in dit specifieke voorbeeld over zijn moeder tegen hem. ‘Hij zei zelfs een keer hardop: ‘Hey, er is helemaal geen reden om bang voor me te zijn.’
Moordenaar
Volgens Van Wesenbeeck heeft de serie zijn leven ontwricht. ‘Ik durf mijn huis nauwelijks te verlaten, ik lijd aan paranoia en wanen, ik slaap al jaren niet goed en ik heb zowel mentale als fysieke gezondheidsproblemen.’
Hij beschuldigt Netflix en de betrokken producenten ervan hem bewust schade te hebben toegebracht. ‘Ze hebben mijn identiteit gestolen door mijn levensverhaal zonder toestemming te gebruiken – en te misbruiken – om er meerdere series en films omheen te bouwen.’
De zitting in Los Angeles vanavond is nog een voorbereidende zitting. Netflix kan de rechter verzoeken de zaak te verplaatsen naar een andere rechtbank of jurisdictie, of betogen dat de aanklacht juridisch onvoldoende grond heeft en neerkomt op een ongeoorloofde beperking van de vrije meningsuiting. De rechter kan daar direct of op een later moment een beslissing over nemen.
Van Wesenbeeck sprak in zijn vorig jaar verschenen biografie Drugsbaron, geschreven door Vico Olling, openlijk over zijn rol in de drugswereld. In Nederland werd hij tweemaal veroordeeld voor drugshandel. Nadat hij in 2009 in België werd gearresteerd op een camping na een undercoveroperatie, bekend geworden door Netflix, kreeg hij een gevangenisstraf van tien jaar opgelegd.
Op dit moment loopt er opnieuw een strafzaak tegen hem bij de rechtbank in Den Bosch. Het Openbaar Ministerie verdenkt hem van betrokkenheid bij de smokkel van harddrugs. Begin december werd hij in die zaak voorlopig vrijgelaten in afwachting van de inhoudelijke behandeling.