Vijftien jaar was Bente toen ze met haar beste vriend richting de nok van theater Carré . Een vrolijke avond vol balorigheid. Op het hoogste balkonnetje sprak ze hardop uit, half als grap, half als aankondiging: „Op een avond sta ik hier in Carré.” Tien jaar later stond ze daar werkelijk beneden op het podium. Omringd door haar vierkoppige band, het licht in haar ogen en het applaus nog nagalmend, sluit ze haar show af met de woorden: „Mijn naam is Bente. Vergeet die naam nooit meer.”
Die avond in november ademde een uitverkocht Carré de belofte van de titel: Droom Opwaarts. Met Bente in één enkele snijdende spot in het donker en de soundeffecten van rollend onweer door de zaal kreeg ‘’ een duistere, haast bezwerende gedaante. Haar stem waaierde uit in alle richtingen, soepel en trefzeker. Rockend in rood licht in ‘Op en Neer’, wild springend in het zwart-wit van ‘Ik Heb je Zo Gemist’.
Moeiteloos sloot ze in duetten aan bij vriendinnen Roxeanne Hazes en Meau. In haar hit ‘Hoe hou ik dit vast’ met Bløf-zanger Paskal Jakobsen ontvouwde lichte weemoed: het besef dat je iets wilt vasthouden precies op het moment dat het begint te verdwijnen. Het ingetogen ‘Verstild’ met Tim Knol was een glinsterend kleinood. „De mooiste dag van mijn leven”, zei Bente na afloop, nog lichtgevend van geluk, voor de camera van RTL Boulevard. De twee gouden die ze kreeg uitgereikt tijdens de show waren de kers op de taart.
Waar ze al langer werd gezien als een veelbelovend talent, wist zangeres Bente zich in 2025 definitief te vestigen bij het grote publiek. Een hit met Bløf, te gast in de shows van Acda & De Munnik en Meau, een 3FM Award voor Beste Indie Act en een nominatie voor een Edison. Haar solo-show Droom Opwaarts bracht de zangeres naar Carré. Ze trad op tijdens het Gouden Televizier-Gala. De 3FM Serious Request-actie koos haar nummer ‘Hoogtevrees’ als strijdlied en deze maand zingt ze mee bij de Vrienden van Amstel-concertreeks.
Beste Zangers
Dat ze dit jaar meedeed aan televisieprogramma Beste Zangers was precies de juiste zet. Het format dat bekende artiesten elkaars nummers herinterpreteren in nieuwe arrangementen en daarbij hun levensverhalen delen, is zeer succesvol. Zeker emotionele momenten of verrassende uitvoeringen leveren snel viraal succes op. Dat Beste Zangers de nummers direct na de uitzending uitbrengt op Spotify, versterkt dat effect alleen maar.
Al in de eerste uitzending liet Bente een Nederlandstalige versie van ‘Believe’ van Cher horen: ‘Kan Je Me Zien’. Het was een troostliedje voor mede-gast Paul de Leeuw. Bente vertaalde het, arrangeerde het voor gitaar. ‘Kan Je Me Zien’ is inmiddels bijna zeventien miljoen keer beluisterd – een stille, overtuigende mijlpaal. Het werd „per ongeluk een liedje dat „, vertelde ze vorig jaar tegen Het Parool.
Dat Bente met gesloten ogen het operastuk ‘O mio babbino caro’ zong voor operazangeres Laetitia Gerards ontroerde. De opnames voelden bijzonder, vertelde ze. „Ik dacht: die speciale energie gaan mensen thuis ook voelen. En dat blijkt. Alles is ineens zoveel heftiger. Aan de kaartverkoop van mijn vorige tournee moesten we best wel trekken, voor die van volgend jaar waren sommige zalen binnen een halve minuut uitverkocht.”
Op komend Noorderslag, het Groningse festival in de Oosterpoort dat de temperatuur meet van de Nederlandse popmuziek, zet ze de eerste stap richting haar oogstjaar: er komt een grote clubtour aan en van de prominente festivaloptredens is Pinkpop al een grote boeking. Noorderslag toont Bente’s groei maar al te duidelijk, van een showcase in de Entreehal in 2023 naar de Kleine Zaal in 2025. Met die show, waar ze per nummer aan zelfvertrouwen won, was ze een van de meest opvallende acts van Noorderslag, zagen we. Niet door groot vertoon, maar door overtuiging. Zaterdag is ze headliner in de Grote Zaal.
Bente tijdens Noorderslag in 2025.
Foto Andreas Terlaak
Zoom in
Niet bang voor kwetsbaarheid
In de traditie van een nieuwe generatie Nederlandse zangeressen die kwetsbaarheid niet schuwt, met S10, Froukje en Meau als tijdgenoten, neemt Bente haar eigen plaats in. De zangeres heeft rauwe, eerlijke en alledaagse teksten. Ze deelt haar zorgen, toont zich kwetsbaar en praat over mentale worstelingen. Die wortelen in een jeugd die vrij was en tegelijk breekbaar, waarin vaste zekerheden ontbraken en ze leerde luisteren naar wat zich van binnen afspeelde. Ook op het podium is ze poreus en open; juist daarin schuilt haar kracht. Bente droomt zich opwaarts door zichzelf te blijven.
Als jong meisje zingt Bente Fokkens (2000), geboren in een antikraakwoning in Amsterdam en opgegroeid in Muiden, zichzelf in slaap. Ze krijgt van haar ouders een gitaar. Die helpt haar grip krijgen op haar drukke hoofd. Ze heeft eendoor haar ADHD, vertelt ze NRC in 2023. Stilzitten lukt niet en ze haalt matige cijfers. Dat ze na de scheiding van haar ouders als Amsterdams hippiemeisje, met het hart , opgroeit in het Gooi, ervaart ze als „intens”. Ze zichzelf zijn. Dat maakte haar als kind onzeker en verdrietig, zegt ze, maar het legt ook de basis voor haar drang om zich te bewijzen.
Dat ze al op jonge leeftijd wist dat ze zangeres wilde worden, blijkt ook uit de VPRO-documentaire Bente’s stem (2012), die over haar werd gemaakt toen ze . Daarin zegt ze zonder aarzeling dat ze bekend wil worden en droomt van een platencontract. „Mensen vermaken met mijn muziek.” Dat ze daar talent voor heeft, laat ze in diezelfde periode zien in talentenjacht The Voice Kids. Een jaar later mag ze ook zingen bij DWDD.
Daarnaast gaat ze acteren. Ze heeft rolletjes in films als highschoolkomedie Misfit, Kappen! en Soof 2. Toch blijft muziek altijd haar grootste drijfveer. „Met acteren ben je allesbehalve jezelf, met muziek kan ik juist alles van mezelf laten zien”, vertelt ze in Jongstof bij de NTR.
Zingen in eigen taal
Rond 2019 kiest Bente er bewust voor te gaan zingen in eigen taal; ze tekent bij label Top Notch. Haar debuutalbum Als Ik Met De Wind Kon Dansen (2022) staat vol openhartige, meeslepende popliedjes. Op opvolger Drift (2024) graaft ze dieper: persoonlijker, volwassener, minder zoekend en meer onthullend. Ze van haar jeugd af, zoals de en legt bloot wat eerder slechts werd aangeraakt.
Bente zingt zaterdag op Noorderslag
Foto Jamanbroershots
Zoom in
Maar in alles blijft onzekerheid een rode draad. Op het podium van Carré, gezeten op de rand van het toneel, korte broek, de benen in hoge laarzen , spreekt ze daar openlijk over. Over hoe graag ze zich gezien voelt. Over haar prinsessenwereld, hoe ze altijd buiten de lijntjes leefde, en het besef dat dat nu mag. Plus haar diepste angst: In een van haar mooiste liedjes. ‘Zonder Handen Rijden’, geeft ze die angst een beeld dat even licht als schrijnend is: „Moet je zien, ik ben een vliegtuig in de lucht. Ik heb al m’n spullen bij me. En misschien als ik m’n best doe, gaat niemand weg. En blijf jij nog even bij me.”
„Bente heeft altijd heel goed geweten wat ze wil maken”, zegt muziekvriend Tim Knol, die vanaf haar veertiende met haar werkt. „Zeker als je zo jong begint, kun je als muzikant geleefd worden. Zij wijkt niet af van de unieke stijl die ze heeft gevonden.” Haar zangstijl blijft daarbij puur en ongekunsteld: dichtbij, een lichte twang, met een hoorbaar Amsterdams accent.
Over haar afkeer van is ze altijd duidelijk geweest. „Dat verpest toch het hele live aspect?” zei ze tegen Het Parool. „Zo zonde. Ik vertik het om het te gebruiken. Ik ben toch zangeres? Dan wil ik laten zien wat ik kan.”
Bente zingt op Noorderslag (17 januari) en Pinkpop (21 juni).
Tournee vanaf 31 januari, zie bentetour.com
Geef cadeau
Deel
Mail de redactie
De journalistieke principes van NRC