Sting en zijn voormalige bandgenoten van The Police staan deze week tegenover elkaar in het Britse hooggerechtshof vanwege een conflict over royalty’s van Every Breath You Take, een nummer dat nog altijd miljoenen keren per dag wordt gestreamd.
Drummer Stewart Copeland en gitarist Andy Summers stellen dat zij recht hebben op extra inkomsten uit streaming. Volgens hen zijn die inkomsten nooit meegenomen in eerdere afspraken over de verdeling van de opbrengsten. Sting, die officieel als enige songwriter van het nummer staat geregistreerd, bestrijdt dat. Zijn advocaten wijzen erop dat bestaande contracten streaminginkomsten uitsluiten en stellen dat Copeland en Summers mogelijk al te ruim zijn betaald. Wel maakte Sting recent een bedrag over om eerdere onderbetalingen te corrigeren, maar daarmee is de zaak niet opgelost.
Het geschil draait om grote bedragen. Every Breath You Take behoort structureel tot de meest beluisterde nummers op Spotify en levert jaarlijks miljoenen op. De populariteit nam de afgelopen jaren verder toe door gebruik in series en via sociale media. Juist dat blijvende succes maakt de juridische inzet zo hoog.
De rechtszaak brengt ook de gespannen geschiedenis van het nummer opnieuw onder de aandacht. Every Breath You Take verscheen in 1983 op het album Synchronicity en werd een wereldhit, maar de totstandkoming verliep uiterst moeizaam. Tijdens de opnames botsten de bandleden voortdurend over de muzikale richting. Copeland voelde zich beperkt door de strakke drumstructuur die Sting voor ogen had, terwijl Summers later verklaarde dat zijn gitaarpartij het nummer beslissend vorm gaf.
De spanningen hielden aan tijdens de daaropvolgende tournee en droegen bij aan het uiteenvallen van The Police, op het hoogtepunt van hun succes.
Saillant detail is dat Every Breath You Take – dat Sting schreef toen zijn huwelijk strandde – al decennia wordt gelezen als een onschuldig liefdeslied, terwijl de tekst juist draait om bezit, obsessie, controle en onderlinge strijd. Dat diezelfde song nu opnieuw het toneel vormt van onmin tussen de makers, geeft die hardnekkige misinterpretatie een extra wrange lading.
Foto Bert Treep