Aan de keukentafel van Jessica en Jeffrey in 2e Exloërmond wordt wat drinken ingeschonken. Jessica steekt een sigaret op, schuift haar stoel aan en kijkt naar de auto’s die op de oprit staan. Bij de familie Marquering draait het leven al jaren om motorgeronk, carmeetings en sleutelen aan auto’s.
Jessica (37) is al haar halve leven op carmeetings te vinden. “Toen ik 20 jaar geleden bij mijn partner Jeffrey kwam, gingen we elk weekend wel ergens heen. Tentje mee, auto mee, hele dag op zo’n groot veld. Het ging niet alleen om de auto’s, maar vooral om de gezelligheid.”
Dat auto’s bij deze familie bijna religie zijn, blijkt wel uit het moment waarop Jessica haar vader moest vertellen dat ze een relatie had met iemand van ‘de andere kant’. “Ik ben opgegroeid met Volkswagen”, zegt ze. “En Jeffrey kwam uit een echte Opel-familie.”
Ze ziet het moment nog zo voor zich. “Ik zei tegen mijn vader: pa, ik moet je wat vertellen. En hij zei meteen: ik weet het al, je bent met die Opel-vent.” Ze lacht. “Het is echt Ajax tegen Feyenoord, maar dan anders.” Inmiddels zijn de kampen vervaagd, want Opel en Volkswagen hebben beiden al op de oprit gestaan.
Die liefde is besmettelijk. Hun oudste zoons Damian (19), Jeremy (14) en Owen (12) hebben hetzelfde virus. “Op mijn zesde hielp ik al mee in de garage”, zegt Damian. “Papa en mama hadden altijd dikke auto’s, dan rol je er vanzelf in.”
Het wordt pas echt absurd als de cijfers op tafel komen. Damian is 19 jaar en heeft al zo’n twintig auto’s gehad. Zijn rijbewijs haalde hij op zijn achttiende. “Ik ben er snel klaar mee”, zegt hij schouderophalend. “Zie ik een leuke auto op Facebook, dan heb ik ‘m de volgende dag.”
Jessica en Jeffrey? Die zitten samen op zestig auto’s. “Ja, bizar hè”, lacht Jessica. “Maar het is ook gewoon testen, proberen en sleutelen.”
Damian loopt even naar buiten om zijn trots te laten zien. Andere velgen, verre van standaard, en een subwoofer waar geen boodschappen meer naast passen. “Daar is een auto ook niet voor”, grijnst hij. Binnen vertellen de broers hoe ze samen sleutelen en poetsen, niet in huis, maar wel de auto’s. Owen werkte zelfs een tijd bij de wasstraat. “Ik poets nu auto’s bij mensen.”
Een paar jaar geleden besloten Jessica en Jeffrey het anders te doen. “We wilden iets organiseren voor mensen met dezelfde hobby. Maar dan wel op een goede manier.” Geen gedoe op parkeerplaatsen, geen verrassingen. Hun carmeetings zijn met vergunning, verkeersregelaars en duidelijke regels. “Gaat iemand over de grens, dan is het klaar. We waarschuwen, en bij de tweede keer moeten ze weg.”
Illegale carmeetings zijn hen een doorn in het oog. “Een beetje driften op de openbare weg, dat verpest het voor iedereen”, zegt Jessica. Damian merkt het stigma. “Ik heb een wat luidere auto. Dan word je meteen aangekeken, terwijl ik nergens aan meedoe.”
Een Suzuki Alto naast een dikke BMW? Geen probleem. “Wij maken geen onderscheid”, zegt Jessica. “Iedereen komt voor dezelfde passie.” Dat trekt ook vrouwen en gezinnen. “Want ook vrouwen hebben vette auto’s. Je ziet echt geen verschil tussen een mannen en vrouwen auto”, zegt Jeremy tussendoor.
Op 24 januari is het weer zover, de winter carmeeting bij het dorpshuis in 2e Exloërmond. Vorig jaar stonden er zo’n 130 tot 140 auto’s. “In de winter gebeurt er weinig op het gebied van carmeetings”, zegt Jessica. “Dus juist dan willen wij iets neerzetten. Even bijpraten en kijken wat iedereen nu rijdt.”
“Het is meer dan een club mensen met dezelfde hobby”, zegt Damian. “Het is echt een vriendschap.”