“Met rode puntjes op de dagen van ruzie, onzekerheid, afwijzing, soms hele kleine hartenbreukjes, gaf ik aan wanneer ik me niet goed voelde in onze liefde. En met groene puntjes, soms zelfs grote groene sterren, markeerde ik de dagen dat mijn hart verguld was van liefde.
Dat laatste klinkt nogal Disney, maar ik gaf al groene bolletjes wanneer Coen me vriendelijk appte en belde die dag, en er een optie tot afspreken in het verschiet lag. Coen was namelijk getrouwd, wat inhield dat bellen niet zomaar ging en elkaar zien al helemaal niet.”
Lees ook Alfred werd na 30 jaar vriendschap via ’n appje aan de kant gezet: ‘Het blijft gissen en missen’
“Onze liefde lag niet in de planning. Hij had een vrouw, ik had een vriend en die vonk in het filmhuis hadden we niet zien aankomen. We hadden allebei een Cinevillepas en troffen elkaar bij de middagvoorstellingen. Eerst toevallig, maar al snel expres.
Meer dan eens hebben we de film gemist omdat we niet uitgepraat raakten. We flirtten en zoenden en vreeën, en rolden zo een dikke vette affaire in. Dat voelde eerst leuk en levendig, ik voelde me rijk als hij zei dat hij niet zonder me kon. Tegelijkertijd wist ik dat ik geen dubbelleven wilde leiden, en dat ik overduidelijk wat uit te zoeken had met mijn vriend.”
Cliché-alert
“Coen en ik zagen elkaar een tijdje niet, maar er was geen houden meer aan. Mijn relatie sneuvelde, en Coen en ik zouden samen verdergaan zodra zijn thuissituatie het toeliet. Cliché-alert, want dat moment kwam natuurlijk nooit.
En toch hield Coen mij nog heel lang in de tang met zijn liefde en beloftes. Of ik mezelf, want uiteindelijk wilde ik zijn woorden maar wat graag geloven. Gretig greep ik naar de kruimels die hij me toewierp, in tijd en in aandacht, terwijl ik net zo vaak, zo niet vaker, moest wachten tot ik weer aan de beurt was.”
“Met iedere feestdag, iedere vakantie met zijn vrouw, iedere verjaardag zonder hem, brak ik mijn eigen hart.”
“’s Avonds mocht ik Coen niet bellen, maar ik hield mijn agenda wel vrij voor als hij een pakje sigaretten zou halen en mij belde. ‘Ik houd dit niet meer vol’, zei ik. ‘Jij bent mijn partner, we vinden onze weg wel’, zei hij. En zo veranderde er vier jaar lang helemaal niks.
Met iedere feestdag, iedere vakantie met zijn vrouw, iedere verjaardag zonder hem, brak ik mijn eigen hart. Kleine scheurtjes die steeds groter werden. De gedachte aan zonder hem verder gaan maakte me gek van verdriet, maar zo doorgaan lukte me ook niet.”
Niet meer dan een minnares
“‘Ik houd zoveel van hem’, jammerde ik tegen een vriendin. ‘Waar houd je dan precies van? Wat geeft hij je?’ vroeg ze, en dat zette me aan het denken. Ik hield meer van het concept-Coen dan van de realiteit met Coen.
Want in de realiteit was ik niet meer dan zijn minnares. Ik moet afkicken, besloot ik, en zo kwam ik op het simpele systeem van gekleurde bolletjes in mijn agenda bijhouden. Pas toen ik in mijn agenda ging bijhouden hoe vaak onze liefde me ongelukkig maakte, zag ik in hoeveel deze relatie van me vroeg. En hoe weinig het me nog bracht.”
Lees ook Justa was jarenlang een minnares: ‘Ik wilde liefde, maar ik wilde hem ook kapot maken’
“Meer dan drie maanden had ik niet nodig, het was overduidelijk. Twee mooie dagen op vijf mindere, en dat was dan een goede week. Als we een nacht samen waren, kon ik er weer drie dagen tegenaan, maar de last van zijn keuze om mij geheim te houden werd steeds zwaarder. Ik wist wat me te doen stond, hoe moeilijk ook.”
Uitgedoofde kaars
“Het meest treurige is misschien nog wel dat ons afscheid zo lafjes was. Geen vaarwel, geen laatste knuffel, maar een uitgedoofde kaars. Ik schreef hem al mijn gevoelens en hij reageerde met een hartje. De laatste keer dat we elkaar zagen wisten we niet dat dit onze laatste ontmoeting zou zijn. Misschien is dat maar goed ook.
Inmiddels zijn we vier jaar verder, ga ik niet meer ’s middags naar de film en is hij nog steeds bij zijn vrouw. Ja, dat check ik nog af en toe. Ook al ben ik heel gelukkig met mijn nieuwe vriend, van deze verslaving ben ik nog niet helemaal verlost.”
Gezocht: Liefdeslessen
Voor de rubriek Liefdesles op RTL Nieuws Lifestyle zoeken we mooie, kwetsbare, grappige, inspirerende en goudeerlijke liefdeslessen. Een inzicht, een reflectiemoment. Liefst met hand in eigen boezem. Bleek je uiteindelijk zelf degene met bindingsangst? Had je nooit voor de liefde moeten emigreren of bleek een samengesteld gezin toch een illusie? Journalist Hanneke Mijnster wil je er graag alles over vragen. Vertellen mag anoniem. Mail naar: hanneke.mijnster@rtl.nl.
Klik hier voor meer Lifestyle