Veertien jaar woont Seda’s familie in een sociale huurwoning van Ymere in Amsterdam. Veertien jaar wonen, veertien jaar schimmel, vertelt Seda terwijl ze door de foto’s heen scrolt. De beelden tonen een schimmelwalhalla. “Het was echt pikzwart”, zegt ze. “Echt pikzwart. Verschrikkelijk.”
De muren zagen eruit alsof er roet tegenaan was geslagen. Eerder zwart, dan wit. Meer dan twintig vierkante meter actieve schimmel, concludeerden later twee onafhankelijke experts. Zij spraken van een ‘ernstige besmetting’ en noemden de woning ongeschikt om langdurig in te wonen.
Maar voor Seda is het geen rapport. Het is haar jeugd. Ze trok bij haar oma in, een aantal huizen verderop, omdat ze het niet meer trok. En dat geldt ook voor haar goed voetballende broertje. Als hij last krijgt van zijn longen, valt hij bij conditietests door de mand. “Wij hadden echt veel last van hoesten. Uiteindelijk dachten we: we gaan weg. Je wilt je gezondheid niet blijven belasten.”
In onderstaande video deelt Seda haar verhaal.
Longontstekingen
Haar 15-jarige zusje, haar 31-jarige gehandicapte broer en haar ouders wonen er nog wel. “Mijn ouders hebben longontstekingen gehad. Een dubbele longontsteking zelfs. Wij hebben ook veel hoestklachten. Prikkende ogen, rode ogen, tranende ogen. Je houdt dat echt wel over aan de schimmel.”
Ze pauzeert. “Ik vind het heel ongezond om hier te moeten wonen.” Het is niet vastgesteld of de gezondheidsklachten van de familie door de schimmel in de woning komen.
Schaamte
Misschien nog zwaarder dan de gezondheidsklachten is de schaamte. Daarom doet ze anoniem haar verhaal. “We schamen ons echt heel erg voor deze situatie.” Bezoek komt nauwelijks meer over de vloer. “Mensen zeggen: het ruikt muf en ik wil niet meer bij jullie naar binnen.” Als er toch iemand langskomt, wordt het huis volgespoten met Rituals en parfum. “Wij zijn er als kind mee opgevoed: altijd de deuren dicht. Straks ziet iemand het.”
Lees door onder de afbeelding
‘Pleistertje plakken’
Volgens Seda wordt al jaren van alles onderzocht. Er zijn ventilatieroosters geplaatst. Er zijn delen van de gevel aangepakt. Er wordt weer iets opengebroken. En weer dichtgemaakt. “Ze willen elke keer iets onderzoeken of oppakken, maar de hoofdoorzaak… Daar wordt gewoon niet naar gekeken.”
Ze noemt het ‘een pleistertje plakken’. “Van: hé, we hebben het opgelost mensen. Maar dat is het dus eigenlijk niet. De schimmel komt gewoon terug.”
Ymere stelt dat er sprake is van een koudebrug in de gevel, een bouwkundig probleem uit de tijd dat het gebouw werd neergezet. De rechter oordeelde onlangs dat niet is aangetoond dat er juridisch sprake is van een gebrek, maar vroeg wel om een plan van aanpak. Er ligt inmiddels een plan. Maar Seda gelooft het pas als ze het ziet. “Ymere neemt het absoluut niet serieus. Anders had het niet zo veel jaren geduurd.”
Lees door onder de afbeelding
Niet gehoord
Wat het met haar doet? “Het gevoel dat je niet gehoord wordt. Dat je niet serieus wordt genomen.” Ze slikt. “Je gezondheid staat gewoon echt op het spel. Dat gevoel heb je.”
De zaak ligt nu bij de rechter. Er zijn rapporten. Er zijn onderzoeken. Er is een plan van aanpak. Ondertussen begint de schimmel weer terug te komen, zegt ze. Grijzig. Drie tot vijf centimeter. “Ik hoop echt dat er nu iets gebeurt. Er ligt nu weer een plan van aanpak. Maar eerst zien dan geloven. Het moet gewoon stoppen.”
Woningcorporatie Ymere erkent dat oplossing te lang uitbleef: ‘Daar schaam ik me ook voor’
Woningcorporatie Ymere uit Amsterdam erkent dat het te lang heeft geduurd om hen van de schimmelproblemen af te helpen. “Dat is verschrikkelijk. Daar schaam ik me ook voor”, stelt directievoorzitter Eric Gerritsen van Ymere.
Er is schimmel verwijderd, er is geschilderd en er zijn werkzaamheden verricht aan de gevel, maar die hebben de schimmelproblemen onvoldoende opgelost. Op de vraag hoe het kan dat de problemen na meer dan tien jaar nog altijd niet zijn opgelost zegt Gerritsen: “Ik kijk liever vooruit. We gaan nu net zo lang door tot het allemaal is opgelost.”