Dat het initiatief echt van de buurt is, blijkt wanneer Madelon met trots een reeks anekdotes deelt. “Een tijdje geleden was het deurtje kapot”, begint ze. “Toen ik een dag later weer langskwam, was het ineens gemaakt. Geen idee door wie.” Na wat navraag hoorde ze dat het een bont geklede man was geweest. “Een dag later kwam ik hem tegen. ‘Meneer Monster’, noemde ik hem. Hij zei: ‘Ik ben de buurman. Dit vind ik een goed initiatief en het maken was zo gebeurd.’”