Aan de Amsterdamse Rozengracht, in de winkel van Coppenhagen Kralen, zitten op een dinsdagochtend een groepje twintigers kralen te rijgen aan tafel. Een Britse toerist loopt rond met een bakje op zoek naar de mooiste kralen. Hij wordt vriendelijk geholpen door David, die in de winkel met duizenden producten alles haarfijn weet te vinden. Van handgemaakte Indonesische kralen tot edelstenen uit Afghanistan.
Het valt op hoe jong iedereen in de winkel is. “Er is een stroom aan nieuwe, jonge klanten, maar er zijn ook veel vaste klanten die al jarenlang komen.” Mensen die hun opa nog gekend hebben. “Laatst was er een oudere vrouw die vertelde hoe ze in de jaren zestig als 15-jarig meisje met een vriendinnetje stiekem naar Amsterdam liftte om kralen te kunnen kopen. Dat zijn leuke verhalen.”
© Eigen foto
Opa André in de kralenwinkel in 1973.
David en zijn zus Isis zijn sinds een paar jaar eigenaar van de winkel, die al honderd jaar deel uitmaakt van hun familie. In 1926 werd het bedrijf opgericht door hun overgrootopa Sam. Met een auto vol kralen reed hij door Europa, op weg naar vaste afnemers. Geen particulieren, maar bedrijven. “Dan ging hij bijvoorbeeld naar couturiers, die kralen nodig hadden voor hun creaties”, vertelt Isis.
Nieuw concept: een kralenwinkel
De Joodse Sam overleefde de oorlog, maar werd ziek, waarna zijn zoon André het bedrijf overnam. André zag dat rondreizen niet zo zitten. Hij had liever dat klanten naar hem toe kwamen. In 1962 begon hij de winkel. David: “Hij wilde kralen ook aan particulieren verkopen, maar dat was toen een nieuw concept. Niemand had nog van een kralenwinkel gehoord.”
Want wat moet een mens met kralen? Dat was iets wat André zijn potentiële klanten eerst moest uitleggen. Isis: “Zelf sieraden maken was iets nieuws, maar onze opa wist het heel goed te verkopen. Hij zocht zelf de publiciteit op en ging langs bij huishoudscholen en vrouwenclubjes om te demonstreren wat je met kralen kunt doen.”
© Josephine Drehmanns
Bovendien had André de tijd met zich mee, want niet veel later barstte de hippietijd los. Hippies kozen voor opvallende, handgemaakte kettingen en de kralen waren niet aan te slepen. De winkel was een succes, maar is heel gevoelig voor trends. Er zijn jaren dat kralen heel erg in de mode zijn, maar ook periodes waarbij dat niet zo is.
“Vijftien jaar geleden had je het Scandinavisch minimalisme. Alles heel strak. Niet alleen de inrichting van een huis, maar ook in sieraden was dat toen een trend. Alles klein, simpel, zonder bonte kleuren. Dat was een slechte tijd voor de kralenwinkel”, vertelt Isis. Begin jaren negentig was er ook zo’n magere periode, maar dat hield hun moeder Hillian niet tegen.
Zo verliefd
“Ze was 23 jaar, had drie studies geprobeerd, maar vond niks echt leuk. De winkel overnemen, dat leek haar wel wat. Onze vader Niko was zo verliefd op haar dat hij overstag ging.” Samen namen ze in 1993 Coppenhagen Kralen over. Nadat het stel scheidde, bleef Hillian de winkel runnen, ook al was ze officieel geen Coppenhagen meer.
“De familie vond het juist fijn dat zij wilde doorgaan. Ze deed het met enorm veel plezier, maar ze was helemaal geen zakelijk persoon”, vertelt Isis met een glimlach. “‘Winkeltje spelen’, zo noemde ze het zelf altijd”, vult David aan.
© Eigen foto
Moeder Hillian en vader Niko begin jaren ’90 voor hun winkel.
“Ze vond het kletsen met mensen heel leuk. En ook het sieraden maken, het creatieve aspect. Maar ze was niet hard aan het proberen om geld te verdienen”, zegt David. Isis knikt. “Ze maakte er een buurthuis van. Het was echt een plek waar alle kleurrijke figuren uit de buurt binnen konden lopen. Iedereen voelde zich thuis in de winkel. En dat mocht ook allemaal.”
Aan de tafel die in de winkel staat, mogen mensen gaan zitten en sieraden maken. “Nu zit die tafel de hele dag vol. Maar vroeger was het veel rustiger. Dan kwam er iemand met bepaalde beperkingen en dan ging mijn moeder daar samen wat mee maken. Daar nam ze echt de tijd voor”, vertelt Isis.
Diagnose ALS
Vol liefde vertellen ze over hun moeder, die ze veel te vroeg verloren. In 2020 kreeg Hillian fysieke klachten en een half jaar later kwam de diagnose ALS. Ze stopte acuut met werken. In 2023 overleed Hillian op 52-jarige leeftijd. De winkel overnemen was niet iets wat Isis en David gepland hadden. “Maar in het begin was het sowieso niet relevant of ik de winkel wilde overnemen. Er moest gewoon iemand in de winkel staan. Dat voelde vanzelfsprekend”, vertelt David.
© Eigen foto
Hillian Bloem, de moeder van Isis en David.
David stopte met zijn studie Retail Managemant – ‘zo leuk vond ik die toch al niet’ – en ging in de winkel werken. Isis sprong een paar dagen per week bij, zodat ze daarnaast ook nog kon studeren. Vaste kracht Madelief nam de taak van manager op zich, zodat David en Isis erin konden groeien. “Dankzij haar bestaat de winkel nog.”
Isis wist in die tijd nog niet precies wat ze wilde. “Ik studeerde architectuur. Iets totaal anders dus. Wat voor mij heel erg geholpen heeft, is dat David de verantwoordelijkheid op zich nam. Ik heb de tijd gekregen om niet in één keer hals over kop alles omver te gooien. Daardoor kon ik eerst nog dingen doen die ik voor mezelf wilde proberen, voordat ik de beslissing nam.”
“Ik heb nog steeds wel eens het gevoel dat onze moeder op een heel lange vakantie is.”
Zo liep ze stage bij een architectenbureau – ‘werken op een kantoor bleek toch niks voor mij’ – en werkte ze een tijd in de keuken, omdat koken een grote hobby is. “In de avond werkte ik. Overdag kon ik met mama zijn en voor haar zorgen. Maar dat kon dus omdat David op die momenten in de winkel stond.” Na het overlijden van Hillian was de keuze snel gemaakt en ging ook Isis fulltime de winkel in.
Verlies verwerken én winkel runnen
“Ik wilde er alle aandacht aan geven en David kunnen helpen.” Want zeker in de eerste periode was het zwaar. David: “Iemand verliezen die altijd in jouw leven aanwezig was, dat is heel onwerkelijk. Je kan nooit meer met die persoon praten. Je weigert het ook een beetje te accepteren. Ik heb nog steeds wel eens het gevoel dat ze gewoon op een hele lange vakantie is.”
Zo’n groot verlies verwerken én een winkel runnen, dat was niet niks. “Er waren steeds mensen in de winkel, nog steeds soms, die dan naar haar vroegen of over haar vertelden. Dat vond ik heel mooi, maar in het begin ook heel moeilijk”, zegt David. “Dan hielden we het niet altijd droog”, vult Isis aan.
© Josephine Drehmanns
“We zijn echt een team geworden tijdens het ziekteproces van onze moeder.”
Tegelijkertijd voelde het heel goed om samen de winkel voort te zetten. “Het was helemaal de plek van onze moeder. Dat was haar tweede huis. Het is fijn om op haar plek te staan”, zegt David. Isis sluit zich daarbij aan. “Je voelt gewoon dat je haar trots maakt. En je staat elke ochtend op dezelfde plek koffie te schenken als dat zij deed.”
Buitenlandse influencers
Groot verschil is wel dat Isis en David het nu een stuk drukker hebben. “Tijdens de coronaperiode was er een hunkering naar vrolijk, extravagant en creatief. Mensen wilden dingen met hun eigen handen maken. Dat was echt de ommekeer”, vertelt Isis. Daarnaast willen mensen niet de hele tijd naar een scherm kijken. “Het is ook een tegenreactie daarop. Ze willen meer offline.”
Kortom, handgemaakt is hip. Het is ook een trend op social media en dat merken Isis en David goed. “Soms zijn er buitenlandse influencers in de winkel zonder dat we dat door hebben. Als ze een video op hun socials plaatsen en het gaat viral in hun land, dan merken we dat echt. Dan krijg je ineens allemaal toeristen die tijdens hun bezoek aan Amsterdam naar onze winkel komen”, zegt David.
© Eigen foto’s
Kleine David en kleine Isis.
Januari en februari zijn normaal de rustigste maanden, maar dit jaar was het razend druk. Dat komt onder meer door een reel van een Britse influencer, die viral ging op TikTok. Isis: “We zijn daar zeker dankbaar voor, maar we willen tegelijkertijd ook de sfeer van de winkel bewaren. Onze vaste klanten zijn voor ons het belangrijkst.”
TikTok-hypes
“De mensen die vaker komen, die we kennen. Voor wie we speciaal producten kunnen inkopen, omdat we weten dat zij dat leuk vinden. Mensen met wie we een band hebben. Daar hechten we meer aan dan aan TikTok-hypes.” Coppenhagen Kralen moet geen extreem toeristische winkel worden met een rij voor de deur, vinden Isis en David. Zoals dat op andere plekken in Amsterdam wel gebeurt.
Ze willen juist de mix van mensen behouden. Oud en jong. Vaste klant en toerist. Vrouwen én mannen. Isis: “Er komen soms nog van die grote Amsterdamse kerels met een ketting die onze vader 30 jaar geleden voor ze heeft gemaakt. En laatst waren er vier Italiaanse jongens, die hadden iets op TikTok gezien en wilden voor hun vriendin een sieraad maken. Dan zit er hier aan tafel een groepje mannen heel serieus kralen te rijgen.”
© Josephine Drehmanns
De vriend van Isis droeg vroeger nooit sieraden, maar heeft er nu heel veel. “Dan heb ik een ketting om en zegt hij ‘Oh die is mooi, die wil ik hebben'” vertelt ze lachend. En ook David ‘hangt al zijn vrienden vol’. “Onze vrienden vinden fantastisch dat wij de winkel runnen. Ook zij zijn graag creatief bezig en vinden het leuk om zelf iets te maken.”
Ook hun vader vindt het geweldig dat de zaak door zijn kinderen is overgenomen. “Hij denkt veel mee over de winkel en is heel erg betrokken”, vertelt Isis. Hun oom werkt aan een boek over de geschiedenis van de winkel en de familie. En ook in de kralenwinkel zelf wordt aandacht besteed aan het 100-jarige jubileum: “Vanaf 22 maart hebben we aan de muur een kleine tentoonstelling met oude beelden en materiaal van vroeger.”
Zelfde werk, zelfde huis
Als ze ’s avonds de winkel sluiten, kunnen Isis en David samen naar huis fietsen. Ze wonen namelijk allebei in de voormalige woning van hun moeder. Isis: “We delen het huis en hebben dezelfde voordeur. Maar binnen hebben we elk onze eigen ruimte.” Hetzelfde huis én hetzelfde werk dus.
© Eigen foto Baby David in de armen van vader Niko.
Het samenwerken als broer en zus gaat goed, al is het soms ook lastig. “Omdat we in sommige aspecten heel erg op elkaar lijken, triggeren we elkaar daar soms in”, zegt Isis. “Zo zijn we allebei best chaotisch en dat is niet altijd handig. Als hij iets doet wat ik zelf ook heb, dan vind ik dat extra erg. Dan kan ik daar harder op reageren. En je bent familie, dus dan heb je al minder filter.”
Heel veel liefde
Maar ze kunnen het ook heel soepel weer goed maken. “We zijn echt een team geworden tijdens het ziekteproces van onze moeder. We zijn heel erg samen geweest in de periode van ziekte en overlijden, en daarna hebben we ook samen de draad weer opgepakt. Onze basis is heel sterk. Heel puur en met heel veel liefde. We gunnen elkaar alles.”
© Josephine Drehmanns
Isis met personeel.
David: “Isis is heel sociaal, daarin lijkt ze op onze moeder. Ze regelt ook allerlei leuke dingen voor ons team en zorgt dat het gezellig is.” Isis: “David heeft enorme interesse in antieke en zeldzame kralen en is altijd op zoek naar nieuwe dingen. Want je kunt als winkel wel makkelijk alles uit China halen, maar David stort zich juist op het vinden van unieke producten.”
Speurtocht naar bijzondere kralen
“Indonesische kralenmeesters hebben helemaal geen website. Je moet maar precies de persoon weten die hen kent om daar dan kralen te bestellen” vertelt David. “Dat maakt de kralen bijna onvindbaar. Het is echt een speurtocht om juist die bijzondere producten te vinden.”
Maar dat doet David graag. Zodat de winkel speciaal blijft en nóg honderd jaar meekan. Want ze willen er zeker mee doorgaan, zegt Isis. “Ondanks dat dit nooit het plan was, kunnen we ons leven en onze toekomst allebei niet anders meer voorstellen.”
Zondaginterview
Elke zondag publiceren we een interview in tekst en foto’s van iemand die iets bijzonders doet of heeft meegemaakt. Dat kan een ingrijpende gebeurtenis zijn waar diegene bewonderenswaardig mee omgaat. De zondaginterviews hebben gemeen dat het verhaal van grote invloed is op het leven van de geïnterviewde.
Ben of ken jij iemand die geschikt zou zijn voor een zondaginterview? Laat het ons weten via dit mailadres: zondaginterview@rtl.nl
Lees hier de eerdere zondaginterviews.